Sądzę, że Ci się spodoba – mocna, męska proza, bez niepotrzebnych udziwnień i podkolorowań. Jest krwawo, jest brutalnie i pomysłowo – nie było tego jeszcze w polskiej prozie, więc zdecydowanie warto znać 🙂

Trzymam kciuki w takim razie 🙂 i za Ciebie i za siebie też 😉

„Portret…” bardzo mi przypadł do gustu swego czasu – może tym razem Ci się uda dokończyć, może nadszedł „ten” czas, w który nic nie będzie przeszkadzało 🙂
Aktualne podejście jest właśnie takim moim powrotem do „Kostki” – wczesną jesienią zarzuciłam lekturę i – tak jak piszesz – wróciłam do niej dopiero niedawno. Oby przerwa podziałała i podejście numer 2 było ostatnim 🙂

Ja w takich chwilach odkładam książkę na dłuższy czas i wracam do niej po miesiącach, zaczynajac od początku- na mnie działa 🙂 obecnie czeka na mnie „Portret Doriana Greya”, który co prawda znam już, ale chciałam przeczytać raz jeszcze i nie udało się z nieznanych powodów 😀

Nie mogę się do końca określić jeszcze, ale nie porwała mnie na tyle, abym nie mogła się oderwać od czytania. Jestem na dobrej drodze do pobicia rekordu na najdłuższe czytanie książki ever. Chyba mam jakiś ujemny biorytm i niemal zerową wydajność mózgu, skoro tak opornie mi idzie lektura.

O! Nie podobała Ci się?

Szukaj, szukaj, bo naprawdę warto! Nie było jeszcze w polskiej literaturze takiej postaci, jak Marvin 🙂

Sądzę, że powinnaś spróbować 🙂 Z tego co się orientuję nie ma w tym nic z „Bones”, bo to zupełnie inna odnoga tematu.Od lat zaczytuję się w thrillerach psychologicznych, opowieściach o maniakach, psychopatach i socjopatach, ale w Polsce jeszcze tego nie było. W końcu pojawił się psychopata bez traumy, bez bolesnej przeszłości, po prostu zło w czystej postaci. A do tego „Kostka” jest świetnie napisana – surowo, męsko, bez niepotrzebnych uróżowień. Spróbuj, bo moim zdaniem warto 🙂
Pozdrawiam!