😀 To fakt, że Wiedźmin uznawany jest za narodowe cudo i lepiej na głos nie krytykować 😉 Ale nic się nie martw – będę czytać i będę szczera w moich opiniach, tak jak Ty, więc nic nie jest jeszcze przesądzone 🙂

Uff ulżyło mi 🙂 Ogólnie saga jest fajna ale mi z każdą książką zaczynała nudzić się coraz bardziej ale nie słuchaj mnie, bo moja opinia jest osamotniona 🙂

Mi też trochę to zajęło czasu, zmotywowała głównie gra, bo nie cierpię wchodzić do świata, o którym w ogóle nie mam pojęcia 😉 Po pierwszym tomie chce się czytać dalej, a czyta się godnie, no a poza tym to jest już klasyka, więc polecam!

Moja Droga, ja nie linczuję za szczere opinie!

Dopiero zaczęłam przygodę z Wiedźminem i „Ostatnie zyczenie” jest jak na razie jedynym przeczytanym tomem 😀 niedługo pędzę dalej i sama jestem ciekawa jak to się rozwinie, ale czuję fajność 🙂

No tak – czarne znaczki, a wszystko marność 😉

Oj lektura będzie miła -będę się zaczytywać, już niebawem (i doszukiwać też) 😀

Nie, raczej nie.
Zresztą, nawet sam Sapkowski mówi, że to tylko czarne znaczki na kartce, toteż i tak darzę tych bohaterów większym sentymentem od autora. Co – jak sądzę – widać. 🙂

Również pozdrawiam i życzę miłej lektury pozostałych opowiadań i powieści Sapkowskiego.

😀 A Ty nie wyczułeś tej nostalgii i tego smutnego poczucia, że coś się właśnie kończy, pomimo, że to dopiero początek opowieści o Wiedźminie? Hm… Wiesz, może to dlatego mam takie odczucia, bo dopiero teraz Wiedźmina poznaję zupełnie od początku, od zera.
Ale zgodzę się z Tobą w jednym, że doszukiwać się lubię bardzo 😉 Pozdrawiam 🙂

Aczkolwiek nie żałuję, że przeczytałem tekst – co to, to nie! Miło wiedzieć, że są wśród miłośników przygód Geralta osoby, które potrafią spojrzeć na nie w taki sposób. 😉