Ależ oczywiście, że „kobiece” wcale nie oznacza od razu, że opowieść jest nie do przejścia i facet ma bojkotować 😀 pomyślałam, że na pierwsze spotkanie z siostrami Bronte w ogóle, akurat „Villette” średnio się sprawdzi i lepiej zacząć od „Wichrowych…”,które są bardziej uniwersalne 🙂

Ale czy kobiece to zaraz musi znaczyć: nie do przejścia dla faceta?;) My tak nie bojkotujemy „męskich” książek… 😉

To fakt – jest bardzo kobieco, a przy „Villette” nawet bardzo kobieco 😀 Jeśli chciałbyś przeczytać coś sióstr Bronte, to polecam bardzo „Wichrowe Wzgórza” ze względu na genialne postacie męskie (w tym brutalnego Heathcliffa) i mniej kobiecą fabułę 🙂

Ja przestałam czytać blurby okładkowe odkąd na „Gołębiarkach” jakiś ambitny redaktor umieścił WSZYSTKIE tajemnice skrywane przez bohaterki i powoli odsłaniane w całej powieści :/ Miałam bulwers jeszcze długo po skończonej lekturze, bo to taka piękna powieść była!
To nie czytaj 🙂 Jak skończysz skonfrontujesz swoje odczucia z moimi 🙂

Ach, tego nawet bym nie przypuszczała, bo Twoje recenzje są świetne. Po prostu ja z reguły nawet nie czytam tego, co napisane jest z tyłu powieści, żeby móc odkrywać książkę strona po stronie 🙂

Jakby co, to żadnych spoilerów w recenzji nie ma – zawsze uważam, żeby niczego ważnego nie zdradzić 😀 Czytaj koniecznie, bo to piękna, przesmutna i bardzo kobieca powieść. Czekam na wrażenia!

Dziękuję ślicznie za miłe słowa 🙂 To faktycznie poczekaj z czytaniem, bo ja na koniec czułam się jakbym dostała pięścią w twarz – na wiosenne popołudnia będzie idealna 🙂

Pozdrawiam!
O.

Jeszcze nie czytałam 🙂 Ostatnio wyszła ta hitowa „Charlotte Bronte i jej siostry śpiące” i też myślę nad przeczytaniem, ale jakoś nigdy mnie nie ciągnęło do biografii… Ale jak kiedyś “Na plebanii w Haworth” wpadnie mi w ręce na pewno zerknę 🙂

Pozdrawiam!
O.