„Trafny wybór” polecam – znakomity wycinek rzeczywistości. Podziwiam autorkę za to, że nie spoczęła na laurach (bo dzięki serii HP na pewno nie musi się martwić o finanse), ale pisze dalej, próbując swych sił w innej tematyce. I – śmiem twierdzić – nieźle pisze.

A ja bardzo Harrego lubiłam (czytałam na bieżąco, pomimo zaawansowanego wieku :D), „Trafny wybór” wyminęłam (czeka na półce), ale kryminału już odmówić sobie nie mogłam – jest bardzo godny i czekam na następny tom. A „Trafny wybór” nadrobię niebawem, bo Rowling dla dorosłych, w porządnym brytyjskim stylu, przemawia do mnie bardzo 😀

Za „Trafny wybór” planuję zabrać się jeszcze w tym roku 😀 „Wołanie…” zaskoczyło mnie, a może nawet nie zaskoczyło, bo przecież Harry był świetnie napisany – po prostu dobra powieść 🙂 Pozdrawiam!

I know 🙂

Jak się zapewne domyślasz (dzięki wrodzonej bystrości umysłu) – zupełnie się z Tobą zgadzam.

Poczułam się totalnie „nie-molowa” 😀 Jak już pisałam – nie liczy się narzędzie, liczy się dla mnie treść i sama opowieść. Zupełnie nie rozumiem tej dyskusji jaka wywiązała się między wielbicielami książek i wielbicielami e-booków, bo odsuwa od tego co naprawdę istotne, czyli samej kwestii czytania 🙂

Kiedyś słuchałam genialnego audiobooka „Feast of Crows” George’a R.R. Martina i facet robił TAKIE akcenty i TAK naśladował głosy, że zamiast wczuwać się w historię – zaśmiewałam się jak opętana 😀 ale bywa też bardzo fajne audiobooki, albo całkiem neutralne 🙂

To prawda z tymi szczegółami… Poza tym – często aktorska interpretacja przyćmiewa talent autora.

A czemu grzech? Bo słuchasz audiobooka? 😀 Dla mnie nieistotny jest środek – ebook, audiobook, tradycyjna książka – liczy się opowieść (nie należę do obsesyjnych tradycjonalistek) 🙂 Sama korzystam z wszystkich trzech możliwości, chociaż z audiobooków rzadziej, bo jestem wzrokowcem i słuchając, umykają mi często szczegóły 🙂

Przepraszam…

Nic nawet nie mów 😀

To mam nadzieję, że już niedługo się doczeka, bo jestem ciekawa Twojej opinii 🙂

Ach te zalegające, nieprzeczytane książki na półkach – sama mam ten problem, niestety…

Ma talent, ma warsztat i ma oko do różnic społecznych w Wielkiej Brytanii 🙂 czyta się doskonale i zdecydowanie „Wołanie…”należy do obyczajówek kryminalnych -polecam!

Czekam na wrażenia, bo powieść doskonała 🙂

Ja tak mam z „Trafnym wyborem” – czeka i czeka 😀 Przyjdzie czas na nadrobienie 🙂

Nawet bardziej kryminalna powieść obyczajowa 😀 A ja koniecznie muszę nadrobić „Trafny wybór” w takim razie 😀