Warto poznać 🙂 Porządna powieść o mieście i miłości, jako uniwersalnej, ponadczasowej idei pchającej nas przez życie, z intrygującym zamysłem filozoficznym w tle 🙂

Szału nie ma, ale warto poznać dla samego konceptu autora i jego poetyckiego stylu 🙂 Jak trafisz – zerknij 🙂

To na pewno się ucieszysz, bo (przynajmniej w moim odczuciu) to miasto jest głównym bohaterem 😀

Właśnie też mi się wydawało, że to taka miłostka-czułostka, a tu tyle miejskich cudowność, coś w sam raz dla mnie-mieszczucha 😀

Dziękuję 😀 Jestem bardzo ciekawa Twoich wrażeń z lektury! Spodziewałam się opowiastki o miłości, a dostałam nasycony pean na cześć Nowego Jorku z miłością w tle, jako siłą, która napędza bohaterów. Warto znać 🙂

spoko.. mozliwe ze w tym miesiacu uda się wygospodarowac troche wiecej czasu na ksiażki..:)

Tu bardziej chodzi o główne cechy okresu pre 9/11, jakimi kierował się Helprin – naiwność, złudne poczucie bezpieczeństwa, siłę płynącą z potęgi miasta. To wszystko właśnie wychodzi z z jego prozy. Idea „miasta sprawiedliwego” upada w konfrontacji z dzisiejszymi realiami. Jestem bardzo ciekawa, jak Ty tę historię odbierzesz 🙂

no ciekawe spostrzeżenie z tym 9/11 ale też można dzięki temu poczuć co tam w USA było przed tym wydarzeniem.. jacy to byli Iniemamocni 🙂

Z „Zimową opowieścią” jestem tak bardziej po środku tym razem, umiarkowane podejście – tzn. dobra powieść, ale to na pewno nie jest „arcydzieło literatury amerykańskiej”, jak próbuje się tę książkę wypromować. To jest dobra powieść urban fantasy, z intrygującym pomysłem, ciekawymi bohaterami i fabułą ze szczyptą filozofii.

Rozczarowuje naiwne zakończenie, ale to może tylko z mojej strony takie odczucia. Czytając trzeba pamiętać, że napisana została w 1983 roku, lata przed 9/11 i to po prostu czuć. Nowy York jeszcze wtedy a dzisiaj to dwa zupełnie różne miasta. To już nie jest gigant nie do pokonania, „istota”, która decyduje sama za siebie, jak pisał Helprin. Ale raczej warto znać 🙂