Ślicznie dziękuję za takie miłe słowa – to dla mnie wielka radość 🙂 Ogromnie się cieszę, że mój cykl inspiruje do czytania i poznawania smakowitych, groźnych kąsków 🙂

O! Blog zupełnie mi nieznany, ale będę zaglądać – dziękuję za link! Podobieństwo pomysłu niezamierzone. Może i moje Bezsenne Środy przypadną Tobie do gustu 🙂 Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam!
Olga

http://miros-de-carti.blogspot.com/2013/10/ponure-poniedziaki-stephen-king-1408.html

Bardzo się cieszę, że pomysł cyklu Ci się spodobał 😀

😀

„Nie noszą lampasów, lecz szary ich strój…” teraz zaczęło mi lecieć 😀

Światło to zło 😀 To zostaje podśpiewywanie 😀

O zapaleniu nie ma mowy – wtedy musiałabym spać na klatce, biedna i wygnana 😀

Mam zapisane 🙂 Jak przyjdzie pora na Mastertona znowu, to na pewno po którąś z nich sięgnę 🙂

Pisałem Ci kiedyś, że zdarza mu się popełniać przerażające gnioty. Panika jest jednym z nich. Niemniej polecam „Dżina”, „Kostnicę” oraz cykl: „Manitou”, „Zemsta Manitou” i „Duchy Zagłady” (dalszych części cyklu nie czytaj – są tragiczne).

Cieszę się bardzo, że pomysł się podoba 🙂 No a Mastertona unikam tak czy siak po tym nieudanym spotkaniu z „Paniką” 😉

Bardzo się cieszę, że się pomysł podoba 😀

Mam tak samo 😀 Czytam, jąkam się ze strachu, a na koniec syndrom panic parrot i uciekam przed cieniami na ścianie 😀

Pomysł świetny, tym bardziej, że lubię przeczytać sobie jakiś horror, by później bać się iść się do łazienki i nasłuchiwać czy na dole w mieszkaniu nic się nie porusza 😉

W takich wypadkach zawsze wracam myślami do czegoś przyjemnego i śpiewam sobie sympatyczną, niestraszną piosenkę 😀 i oczywiście zapalam światło 😀

Tylko bez przesady – jestem strasznym stracholudkiem 😀 Teraz na przykład wybudziły mnie koszmarne sny i boję sie iść spać, choć padam na twarz 😀

😀 Coś czuję, że się ucieszysz 🙂 A jak nie w tym, to w przyszłym tygodniu 🙂

😀 Mam nadzieję, że wybór tekstów będzie wystarczająco obłędny 😀

To nawet nie jest zmiana, tylko dodatek uzupełniający 😀