Jeden cytat (tłumaczenie Wacławy Komarnickiego): „…Stare jejmoście wszakże, które są najlepszymi sędziami w tej materii, utrzymują aż po dziś dzień, że Ichaboda porwały moce nadprzyrodzone i jest to ulubiona opowieść powtarzana wieczorami…” Nie jestem pewny, co do dokładności tego fragmentu, bo cytuję z pamięci, a ta bywa zawodna.

Co do spotkania z Galopującym Heseńczykiem, to szczególnie należy wystrzegać się mostu, przez który biegła kiedyś droga do kościoła w Tarrytown.

Poza tym Ichabod był właśnie zabobonny.
To Brom Van Brunt zwany Wielkoludem nie dowierzał w historie o duchach, aż osobiście spotkał Jeźdźca Bez Głowy to o czym później opowiedział na przyjęciu

Jako konesera makabrycznych dziwności Sleepy Hollow może Cię naprawdę ucieszyć 🙂 Polecam wycieczkę 🙂 I czekam na zainspirowany kawałek Twojej poezji 😀

Serial a opowiadanie to tak bardzo dwa różne światy, że chyba tylko łączy je nazwisko Crane i nazwa Sleepy Hollow 😀 Tak więc polecam mocno 🙂

Prawda 😀

Szlag, ten komentarz miał być niżej… pod moim poprzednim 😛

Nie ma za co 🙂 Przynajmniej masz dowód na to, że faktycznie czytam Twoje teksty, a nie jak niektórzy blogerzy wchodzę, by napisać cokolwiek, byle było 😛

😀

W sumie jak czytałam te opisy, to również z chęcią bym tam nawet zamieszkała 😀
O! Pożarłam końcówkę, bo na ostatnią chwilę przekręcałam zdanie 😀 Dziękuję :*

I ja, i ja! 😀

😀 Mission accomplished 😀

O! Koniecznie daj znać, jak Ci się spodobało 😀

Wiem wszystko 😀

Pewnie 🙂 Tylko nie wiem kiedy do tego sięgnę – wiesz jak jest… „Stosidła…. stosidła everywhere!” 😉

😀

O! To napisz co i jak i czy fajne 🙂

W takim razie sięgnę po nią, by przynajmniej zorientować się w temacie Irvingowych opowieści 🙂