To prawda! Conrad jest jednym z tych pisarzy, którzy hipnotyzują, budują napięcie, wciągają w życie swoich bohaterów i sprawiają, że czytelnik na zakończenie lektury pozostaje oniemiały.

Witaj Olgo,
W moim odczuciu „Jądro ciemności” należy z jednej strony odczytywać jako rozliczenie z kolonializmem, rozgoryczenie im i co najważniejsze postawienia kolonializmu jako największej tragedii człowieka. Z drugiej jednak strony jest to powieść o człowieku – jednostce pozbawionej człowieczeństwa – zatraconej w boskim świetle bijącym zarówno od białych osadników (pielgrzymów) jak i ze strony tubylców, nierzadko zepchniętych na margines społeczeństwa.
Nie należy natomiast twierdzić, że „Jądro ciemności” jest wyłącznie tak proste jak się na pierwszy rzut oka wydaję. Myślę, że ogólnie twórczość Conrada nie jest taka, wymaga od czytelnika rzetelniejszego kontemplowania całości tekstu. Pod wieloma warstwami kryją się kolejne warstwy zmieniające postrzeganie nowoczesnego świata, pełnego zepsucia, degrengolady i wszelkiego zła. Conrad mówi nam, że człowiek jest z natury słaby i wymaga całodobowej obserwacji.

Pozdrawiam
Paweł Wiśniewski

Ja też uwielbiam takie makabreski i rozumiem fascynację 😀 Chociaż tutaj temat jest dość okrutny i oparty niestety na wydarzeniach historycznych…

😀 „Lord Jim” jeszcze przede mną, bo w liceum nie mieliśmy szansy poznać 🙂
Zdecydowanie „Jądro ciemności” jest niesamowite – polecam bardzo! I czekam na Twoje wrażenia.

😀

Bardzo warto 🙂 Do tego niedługa, w dusznym, upalnym klimacie – idealna na teraz 🙂
Akurat ja ją poznałam jeszcze przed liceum, więc miałam zupełnie inne odczucia, a kolejne odczytania (liceum i ostatnio) tylko utwierdziły mnie w przekonaniu jak godna jest to opowieść.

Bardzo się cieszę, że i Tobie się spodobała – to jedna z tych książek, które zostają z nami na dłużej 🙂

Wcale się nie dziwię 😀 „Nostromo” również muszę kiedyś nadrobić, ale najpierw będzie „Lord Jim” 😀

Ślicznie dziękuję 🙂
U mnie to było tak, że najpierw był Kurtz w wersji Marlona Brando w „Czasie Apokalipsy” Coppoli (bo to film na podstawie „Jądra ciemności” jest właśnie) – miłość od pierwszego wejrzenia, jakoś w gimnazjum, bo wielbiłam wtedy Doorsów, a ich The End kluczową piosenką było. A rodzice podszepnęli, że to na podstawie książki, wsadzili w łapkę i nie pozostało mi nic jak czytać. I też był zachwyt, taki pierwszy i młodzieńczy. Potem w liceum kontynuacja, no i tak mi zostało (podobnie wielbienie Brando w roli Kurtza).
I tak jak napisałam tanayi – bez zmartwień, nie bać żaby – nie każdy musi się przecież zachwycać 🙂
„Lord Jim” i u mnie czeka w kolejce, ale to chyba dopiero na zimę będzie lektura 🙂

😀 Sprzedany Conrad uradował mnie wieczornie 😀

A recenzja, tradycyjnie już, bezbłędna, serio ;D

Znaczy się, też polecam.
O tu, na ten przykład:
http://omnesetnihilo.wordpress.com/2013/05/19/jadro-ciemnosci-jest-madrzejsze-od-malego-ksiecia/

Warto spróbować po latach – bardzo polecam 🙂

🙂