😀

Dobra. Dla Ciebie dam rade przynajmniej jeszcze dwa opowiadania 😉

Daj radę 😀 Ja tylko „Nocny pociąg z mięsem” jeszcze znam 😀

Czuję, że być się cieszyła, tym bardziej, że u Barkera jest to, co obie lubimy bardzo, czyli sporo lejącej się krwi i ogólnego mięsa 😉 A do tego właśnie duchy i to nie „kacperki” fruwające radośnie 😀

Przeczytaj i bój się – czekam na wrażenia 😀

Sam fakt, że przeczytałeś wszystkie tomy i tym samym wszystkie opowiadania i że planujesz przeczytać je raz jeszcze, tylko potwierdza moje przypuszczenia, że Clive Barker i jego opowieści są ekstremalnie godne 😀

Też tak mam, że jednak największym horrorem człowieka jest drugi człowiek, ale Barker tak wtłacza ten świat duchów w rzeczywistość, że nie umiem nie wierzyć 😀

Weź, nawet tak nie pisz 😀

Dziękuję 🙂 I trzymam kciuki za Twoje czytanie 😀

czyli wytrwałość, wytrwałość i jeszcze raz wytrwałość 🙂 Dzięki za wyczerpującą odpowiedź i kolejnych równie przyjemnych anglojęzycznych pozycji w dorobku! 😀

Polecam – gęsia skórka gwarantowana 🙂

Hm. To chyba jest tak, że trzeba po prostu intensywnie ćwiczyć – oglądać, słuchać i czytać po angielsku, nie sprawdzać wszystkich słówek za każdym razem, tylko podejść do tego bardziej intuicyjnie. Czytać sporo artykułów, opowiadania i krótkie formy, zanim przejdzie się do wielowątkowych powieści. Trudno mi coś konkretnego polecić jeśli chodzi o naukę, bo naukę języków zaczęłam jako maluch z grami, książkami, filmami i i audiobookami – przede wszystkim nie poddawać się w nauce i napierać do przodu 🙂

Jakieś konkretne metody polecasz? 😀 Bo też bym chciał kiedyś jakąś książkę całą po angielsku przeczytać (no i ją zrozumieć, co najważniejsze) 😛

To jest tak, że języków wciąż się uczę i dokształcam 🙂 A zacięcie lingwistyczne to u nas rodzinne, bo mam rodziców lingwistów 😀

Taki był plan 😀