Dokładnie – mocna i brutalna na dokładkę 🙂 Moim zdaniem najpoważniejsza powieść Smith i chyba dzięki temu najlepsza 🙂

😀

Piszę, klikam dzisiaj cały dzień, a teraz przyszła mnie ochota chwilę się poobijać to recenzje czytam 😉

Pisz na spokojnie magisterkę i pomyśl sobie ile prześwietnych buków będzie na Ciebie czekało jak skończysz 😀 Trzymam kciuki mocno!

„Białe zęby” czytałam lata temu, podobnie z „Łowcą autografów” i „O pięknie” i wszystkie polecam, chociaż to właśnie „Białe zęby” zrobiły na mnie największe wrażenie 😀 Teraz wyczekują ponownej lektury, bo już czas 🙂 Czekam na Twoje wrażenia!

Zapisałam i spróbuję 🙂

Ups. Pomyliłam się. Nie czytałam „Denagerous Lady” tylko „Goodnight Lady” 🙂

Moje koleżanki z byłej pracy zachwycały się każdą jej książką. Ja zaczęłam kilka z nich, ale np. „Hard Girls” wydało mi się nudne, a z kolei jakaś inna, której tytułu nie pamiętam (ale chyba „Faces”), zaczęła się tak brutalnym pobiciem, ze musiałam odłożyć 😉
Mam w domu jeszcze „The Graft” i „Faceless”, wiec za jakiś czas planuje znów zmierzyć się z Martina 🙂

Spróbuj, może przypadnie ci do gustu 🙂

Nie znam zupełnie, a brzmi bardzo godnie 😀 Właśnie przeglądam na Goodreads i brzmi jak ktoś, kogo koniecznie muszę poznać!

Ufff 🙂 To na pewno mi się spodoba 🙂

Londyńskie blokowiska to częste tło powieści Martiny Cole. Z ta panią mam bardzo rożne spotkania. Co druga jej książką okazuje się do bani (oczywiście tylko według mnie, bo ogólnie to jest dość wysoko w rankingach). Ale przeczytałam kilka naprawdę dobrych, jak np. „Denagerous Lady”, czy „The Know”.Tylko ostrzegam, ze bywa brutalna.

Nie, nie, nie – blokowisko jest tutaj punktem zaczepienia, przeszłością bohaterów, ale nie ma tu nic w stylu Masłowskiej 🙂 Zadie opowiada o ludziach, nie stylizując nic na siłę – mam przeczucie, że Ci się spodoba 🙂

Posłucham dobrej rady 🙂
Tylko jedno jeszcze pytanie: te blokowiska chyba nie maja nic wspólnego z „Wojna polsko-ruska” Masłowskiej? w sensie styl/język itp? Nie podobało mi się i to bardzo, wiec teraz wszystkie opowieści o blokowiskach tak mi się nieprzyjemnie kojarzą.

Nie odkładaj, a nawet weź obie, bo obie są świetne 😀

O! A dla mnie wręcz przeciwnie – najmocniejsza powieść Smith do tej pory 😀 A przynajmniej tak mi się wydaje, bo już sporo lat minęło odkąd czytałam „Białe Zęby” i „Łowcę autografów”, a „O pięknie” pamiętam jak przez mgłę – muszę jeszcze raz się zabrać za czytanie 🙂

A to polskie wydanie jest tak piękne, że aż mi się marzy zakup, ale na razie jeszcze się nie zdecydowałam…

Wyczekuję Twoich wrażeń z lektury 🙂

Zapraszam – konkurs – do wygrania książka 🙂
http://monweg.blog.onet.pl/2014/08/08/konkurs-zabawa-do-wygrania-ksiazka/

Pięknie napisane – „fatalizm” – ta niemoc wyrwania się, nieziszczone aspiracje, potrzeba zmiany, która nie chce się ziścić… Masz rację – piękne i fascynujące. Czytałam wszystkie powieści Smith i powiem Ci, że ta jak dotąd jest najmocniejsza, pozbawiona tej lekkości i humoru (nawet jeśli czarnego, to jednak humoru) historia 🙂