😀

No ba, pozycja Janion jest obowiązkowa dla fanów gatunku (czy raczej motywu), kto jej nie czytał? 😉

Ja też kojarzyłam jeszcze do niedawna tylko „Draculę” (którego BARDZO polecam na nadchodzącą jesień!), a o opowiadaniach dowiedziałam się od Tommyknockera z Samotni 😀 Są doskonałe, więc jak masz ochotę na klasykę grozy – ugryź koniecznie! 🙂

😀

Dziękuję, Kochana :* Też tak mam – zachwycam się wszystkim i chciałabym wszystko przeczytać, więc powielam się ostatecznie w nieskończoność 😉 A Malcolm nawet taki maślany jest bardzo biedny 😀

No właśnie wiem – sam mi poleciłeś 😀

Przygotuj się i ciesz bardzo, gdy odkryjesz, że połowa tej książki to teksty uzupełniające – „Carmilla”, „Wampir” Polidoriego, fragmenty „Draculi” i inne CUDA 😀

To ja od wampirów stronię, bo mi zbrzydły ostatnią, trwającą kilka lat obecnością dosłownie wszędzie i pod mało chlubnymi postaciami, a tutaj takie rekomendacje 😉 Po Marię Janion chętnie sięgnę, choć publikacja raczej obszerna, toteż będę się musiał do niej ciut przygotować. Dzięki 😀

Oj tak… „Carmilla” cudowna! Zachwycałam się zeszłej jesieni – czytałaś może „Wampira” Marii Janion? – tam świetne opowieści wampiryczne przedstawia. Aż samemu chciałoby zwampirzyć 😉 Np. „Wampir” Polidoriego 🙂 – polecam bardzo.
No właśnie – Kiernan. Koniecznie muszę przeczytać „Toncącą dziewczynę”. A teraz lecę do Ciebie, bo „Czarodziejkę z Florencji” dojrzałam! 🙂

To w takim razie polecam bardzo bardzo „Draculę” na nadchodzące jesienne miesiące 😀 Ja czytałam pierwszy raz jakieś wieki temu, ale dopiero w podczas zeszłorocznej, kolejnej lektury doceniłam „Draculę” w pełni 🙂 A na dokładkę polecam „Wampira” Marii Janion – CUDO i pełne kompendium wampirzej wiedzy 🙂

Godnie 🙂

Nie. Denerwował mnie i zabierał czas na czytanie, wiec zlikwidowałam 🙂

Koniecznie 😀

I know 😀 Na facebookowym profilu przeżywam i nawet nagłówek zmieniłam 😀 Ano właśnie – czy Ty posiadasz Facebooka? 🙂

A tak przy okazji, to dziś 124 rocznica urodzin Lovecrafta. Lubimyczytac.pl własnie mi powiedziało 😀

Nie, no ja bym pewnie weszła, ale na sam widok tej nutrii, wiałabym, aż by się kurzyło 😀

On w ogóle pięknie pisze 🙂 Ja bym nawet nie weszła do budynku 😀 Ale nie przez szczury, tylko sam fakt nawiedzenia 😀

Przeczytałam, Okropne! Ja bym zwiała przy pierwszym spotkaniu ze szczurem. Wyobrażałam sobie, ze on był wielkości nutrii. Brrr, ciary.
Musze przyznać, ze Stoker pięknie zakończył to opowiadanie 🙂