W sensie weird fiction?

Dzisiaj na blogu napiszę coś dłuższego o tym, ale generalnie groza niepewności ludzkiego poznania 😉

Dodał się, tylko musiałam potwierdzić (tak mam w ustawieniach) 🙂
A jaki rodzaj grozy preferujesz?

😀

Ooo! Uwielbiam takie intertekstualności i odniesienia do kultury, które napadają znienacka! 😀 Ogromnie się cieszę, że spodobał Ci się Challenger!
„Cmętarz…” jest moją trzecią po „To” i „Misery” ulubioną powieścią Kinga – to jedna z tych historii, która przyprawia o prawdziwe ciary i trzyma w napięciu do ostatniej strony 🙂
Co do czytania po angielsku – trzymam mocno kciuki – to świetne przyrzeczenie i moc radości Ci przyniesie spełnianie go 🙂

Jeszcze małe podziękowanie za piątkowy wpis: gdybym nie przeczytał notki o profesorze Challengerze i po niej nie zainteresował się tą postacią nieco bliżej, nie załapałbym odniesienia w innej książce, którą dzisiaj czytałem. Była wzmianka o dzikich terenach Ameryki, o dinozaurach i padło nazwisko Challengera, które stworzyło tak świetny literacki pomost, że pozornie drobna intertekstualność przyprawiła mnie o duuży uśmiech. Parę dni wcześniej ta postać niewiele by mi powiedziała 🙂

Przecież możesz przystąpić i jak nie dasz rady to się wypiszesz. Mam już cztery osoby..

Prawda, że prześwietne? 🙂

Hm… Tylko ja czytam klasykę nie w ramach wyzwania, a tak sobie, bez konieczności angażowania się w terminy i dodatkowe regulaminy 🙂

😀 Dziękuję Kochana :*

Jest krótkie, godne, do pożarcia na raz – czytaj 😀

Nie dziwię się 😀

Powiem Ci, że to jest KAWAŁ genialnej opowieści, do tego o facetach i męskiej przyjaźni, a wątkiem przewodnim jest pewne miejsce, w którym spełniają się marzenia – przeczytaj koniecznie! 😀

Dokładnie! A taka popularna modlitwa do anioła stróża, której uczą się male dzieci: „Aniele boży stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój…” To trochę jak zaklęcie, bo rymowane na dodatek 😉

nie czytałem.. ale mam 🙂

😀