Godnie 🙂

oo to super.. jak będzie wydane to może w bibliotece trafie.. póki co przymierzam się powoli do innej indyjskiej powieści 'Święte gry’ Vikram Chandra trzeba się jakoś w klimat wprowadzić 🙂

Fajna jest 🙂 Męskim okiem, sympatyczna i szczera, więc polecam 🙂

Przyjemna, bardzo sympatyczna powieść z pozytywnym przesłaniem 🙂

<3 Uwielbiam śliczne okładki!

To trzeba przyznać, że okładka jest naprawdę śliczna i ma pięknie dobraną kolorystykę 🙂

Chociaż moje serce i tak się do niej wyrywa – a wszystko przez niesamowicie urokliwą okładkę…

No właśnie tutaj te Indie nie są wcale sympatyczne, ale są miejscem, w którym bohater niejako znajduje ukojenie – pomaga mu osiągnąć równowagę 🙂 Sama opowieść jest ciepła i bardzo pozytywna 🙂

Dobijanie się też jest istotne 😀
To nie jest reportaż, ale ta historia jest szczera i otwarta, taka relacja z podróży, z pozytywnym przesłaniem, więc jak kiedyś natrafisz i będziesz miała ochotę na sympatyczną lekturę o Indiach – koniecznie sprawdź 🙂
P.S. „Głosy Pamano” do mnie lecą, więc niebawem w końcu poznam Cabre <3

To dzisiaj tak przypadkiem, wyjątkowo 😀 Jutrzejszy wpis będzie też 😀
I dokładnie tak – uciec, żeby znaleźć – przyjemna i sympatyczna lektura, dobra na smutki wszelakie też 🙂

To tym bardziej warto przeczytac, nie lubie kiedy za bardzo mydli mi sie oczy 😉

No widzisz, więc już wiedziałaś, a ja się łudziłam i chciałam wierzyć, że jest inaczej 😉 Ale tutaj jest świetna równowaga – Czarnecki jest bardzo szczery we wrażeniach 🙂

Ooo, bardzo chętnie pożyczę, dziękuję :*

Ja właśnie zawsze miałam obraz brzydkiego, brudnego i zarobaczonego kraju z elementami koloru i radości powtykanymi tu i ówdzie tylko, by omamić turystów. Dlatego tez mnie to fascynowało 🙂

Chyba dość szczerze pisał o tym John Irving w powieści „Syn Cyrku”, a ze to mój ukochany autor, to jakże mogłam mu nie wierzyć 😉

Ucieszyła mnie w tej powieści ta szczera, niewymuszona wizja Indii. Był taki czas, kilka lat temu, że miałam nazwijmy to hinduską obsesję – uczyłam się hindi, oglądałam bollywoodzkich produkcji na kilogramy i marzyła mi się podróż w głąb tego kraju. Z czasem się opamiętałam i zrozumiałam, że to w ogóle nie dla mnie, bo te urocze, kolorowe obrazki nijak miały się do indyjskiej rzeczywistości. Niemniej pozostał sentyment olbrzymi i tak powieść doskonale się wpasowała w moje odczucia. Ponadto ma taki pozytywny wydźwięk – bardzo sympatyczna lektura 🙂
Przyniosę Ci jak się spotkamy 😀

Miło mi, że mamy w zaufaniu wzajemność 😀 Też właśnie widzę takie różne opinie, nawet na LC, a z opisu brzmi dobrze i tajemniczo, i z dreszczykiem, więc chętnie przeczytam 😀

Ooo! Gratulejszon :* To czekam niecierpliwie na wrażenia, bo czytałam tłum zupełnie skrajnych opinii i sama nie wiem, a że Tobie zawierzam w godnych lekturach, to Twoja opinia zaważy 😀

Cieszę się 🙂 Zresztą dziś już i tak radość wielka, bo wygrałam w losowaniu u Weny Jenah i wybrałam sobie w nagrodę „Szepty lasu” Fraziera 😀 http://lubimyczytac.pl/ksiazka/210038/szepty-lasu

Jest przesympatyczna i bardzo ciepła w przesłaniu, ale rozumiem co masz na myśli 🙂