Komentarze do: BEZSENNE ŚRODY: „Secret Worship” Algernon Blackwood

Autor: Sigil of Scream

Sigil of Scream — Tue, 14 Oct 2014 14:53:59 +0000

W odpowiedzi do Bombeletta. Jestem już po lekturze tego opowiadania i muszę się zgodzić, iż jest naprawdę interesujące. Coś czuję, że Blackwood obok Chambersa i Lovecrafta stanie się kolejnym źródłem inspiracji w mych poszukiwaniach twórczych.

Autor: Podsumowanie miesiąca: WRZESIEŃ 2014 | Wielki Buk

Podsumowanie miesiąca: WRZESIEŃ 2014 | Wielki Buk — Sat, 04 Oct 2014 10:04:23 +0000

[…] „Secret Worship” Algernon Blackwood – czyli wspomnień czar; do poczytania TUTAJ. […]

Autor: Sylwia Węgielewska

Sylwia Węgielewska — Sat, 04 Oct 2014 08:44:13 +0000

W odpowiedzi do Bombeletta. O widzisz, dzięki za podpowiedź :D

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Fri, 03 Oct 2014 18:27:02 +0000

W odpowiedzi do Sylwia Węgielewska.

Oj, Kochana, ale możesz znaleźć tłumaczenie tego opowiadania w tomie jego opowiadań przetłumaczonym na polski, który bywa w bibliotekach, a który zatytułowany jest „Wendigo i inne upiory” 🙂
Michał ostatnio pisał o nim (link poniżej) – warto poznać wszystkie opowiadania z tego tomu, bo są naprawdę doskonałe 🙂
http://takitutaki.wordpress.com/2014/09/29/o-zgrozo-wendigo-i-inne-upiory-algernon-blackwood/

Autor: Sylwia Węgielewska

Sylwia Węgielewska — Fri, 03 Oct 2014 18:21:34 +0000

No nie lubię Cię. Znowu! Przeczytałabym tę historię, a jakże. Ale co? Nici 🙁 Nie widzę nigdzie polskiego tłumaczenia. A w oryginale to nie dla mnie. Czuję się cholernie ograniczona :/

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Thu, 02 Oct 2014 10:00:46 +0000

W odpowiedzi do Małgośka. Nigdy nic nie wiadomo, czy jakaś żarłoczna rusałka się tam na przykład nie zaplątała :D

Autor: Małgośka

Małgośka — Thu, 02 Oct 2014 06:18:15 +0000

Mam takie magiczne miejsca z dzieciństwa, a jakże! Ale mam nadzieję, że żadne okrutne tajemnice tam teraz nie czyhają 😉 A potencjał jest – miejsce w górach (no może nie takich znowu wielkich) na odludnej polanie. O, może jakiś pisarz byłby zainteresowany 😀

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 01 Oct 2014 11:13:11 +0000

W odpowiedzi do tommyknocker. O! Zaraz lecę! Fajnie, że wydali po polsku :) Jakby co są również dostępne w oryginale na Gutenbergu :)

Autor: tommyknocker

tommyknocker — Wed, 01 Oct 2014 10:56:42 +0000

Bardzo dobre opowiadanie !
A już niedługo, bo za 20 dni premiera opowieści niesamowitych Elizabeth Gaskell – zapraszam do siebie, do wczorajszego newsa 🙂
pozdrawiam !

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 01 Oct 2014 10:50:04 +0000

W odpowiedzi do Lolanta.

Zdecydowanie prześwietna historia 🙂 Ach, ten Algernon – uwielbienie do jego twórczości trwa 😀

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 01 Oct 2014 10:49:33 +0000

W odpowiedzi do Sigil of Scream. O! Prześwietne skojarzenie! Nawet nie do końca dziwne, bo jak najbardziej logiczne. Chociaż nie jestem pewna, czy odnosi się do bohatera tego opowiadanka, ale klimat jak najbardziej pasuje. I Bractwo w sumie też ze swoją mroczną tajemnicą :)

Autor: Lolanta

Lolanta — Wed, 01 Oct 2014 10:40:39 +0000

To jedno z moich ulubionych. Jak mi się podobali ci braciszkowie 🙂

Autor: Sigil of Scream

Sigil of Scream — Wed, 01 Oct 2014 10:29:41 +0000

Naszła mnie taka myśl o pewnym podobieństwie treści tego opowiadania zarówno do estetyki romantyzmu jak i sentymentalnych rojeń nazistów (mam na myśli tęsknotę za tajemniczymi bractwami i sekretnymi sanktuariami ukrytymi w otoczeniu dzikiej przyrody). Może to zaskakujące trochę skojarzenie – ale tam także romantyczne z pozoru porywy skrywały mroczne tajemnice.
Poza tym poeci chyba mają jakąś tendencję do dziwnych skojarzeń. 😉
Pozdrawiam. 🙂

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 01 Oct 2014 10:23:39 +0000

W odpowiedzi do tanayah.

Dokładnie o to mi chodziło 😀 I też tak miałam – z puszczą, która była dwoma drzewami i z górami, które były jedynie pagóreczkiem 😀

Autor: tanayah

tanayah — Wed, 01 Oct 2014 10:15:07 +0000

Cudnie straszysz jak zwykle 😀 Co do tych „zmyłek pamięci”, zaraz mi się przypomniało, jak jako nastolatka zobaczyłam ponownie taką górę, z której zjeżdżałam sankami, gdy miałam kilka lat. Góra była w moim wspomnieniu bardzo wielka i bałam się z niej zjeżdżać. A potem się okazało, że to taki tyci pagóreczek 😛

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 01 Oct 2014 10:05:47 +0000

W odpowiedzi do takitutaki. Dokładnie :D Jak on bosko buduje napięcie! Algernon jest jedyny w swoim rodzaju :D

Autor: takitutaki

takitutaki — Wed, 01 Oct 2014 10:03:59 +0000

jedno z opowiadań w cyklu 'Wendigo…’ ciekawe z charakterystycznym podejściem do natury 🙂 klasyczny Blackwood jakby nie patrzeć 😀