W „Kompleksie Portnoya”? To jest wręcz ikona literatury, która jak chyba żadna inna pozycja Rotha tak intensywnie dotyka Żydów właśnie 🙂 Czytaj i zachwycaj się – ja dawno tak się nie śmiałam 🙂

Przyjrzyj się koniecznie! 🙂

To jest taka klasyczna amerykańska proza, bardzo miejska, w tym przypadku bardzo „żydowska” tzn. o konkretnym środowisku, mniejszościach, z przerysowanej perspektywy. Jeśli miałabym ją do czegoś porównać to do klasycznych filmów Woody’ego Allena – taki sam prześmiewczy klimat, a jednocześnie bardzo życiowy 🙂

– Luka Rhei

w takim razie obejrzę recenzję i zobaczę o co cho 😉

No właśnie, zapomniałem dodać – ponadczasowa 🙂

Zgadzam się w zupełności! To jedna z tych powieści, która powinna być w męskim kanonie, damskim też 🙂 Zabawna, z przymrużeniem oka, ale jednocześnie wspaniale prawdziwa i uniwersalna. 😀 Były momenty, gdy płakałam ze śmiechu, by w chwilę potem dotarła do mnie rzeczywistość i jak bardzo wiele spraw się wcale nie zmieniło. REWELACJA 😀

To dobrze, bo myślałam, że nie doszła. 😉

Dostałam wiadomość – jutro odpiszę 🙂 :-*

Na majla, doszło? 🙂

Pozdrawiam i życzę powodzenia w konkursie na bloga! 😉

Roth jest bardzo specyficzny, akurat jeśli chodzi o „Kompleks Portnoya”, niemniej cudowny – ani jedna z jego powieści czytanych do tej pory mnie nie zawiodła. 🙂 Co do języka to bardzo sporadycznie dotykam tej kwestii (bardziej dotykam analizy konkretnego tematu), ale we vlogowej recenzji czytam fragment, który bardzo dobrze go obrazuje 🙂

Mój egemplarz cały jest w kolorowych karteczkach – prawie na każdej stronie chciałam coś zaznaczyć 😀 (CIENIE GREGORA SAMSY!) I kilka razy popłakałam się ze śmiechu, a to mi się zdarza bardzo bardzo sporadycznie 😀
Pałam uwielbieniem do jego matki – w jego ustach to dosłownie nadprzyrodzona istota. Dawno tak mnie nic nie cieszyło, jak Portnoy 😀

Zdecydowanie Roth to jest wyjątkowy autor i warto się z nim bliżej zaznajomić 🙂 Może faktycznie Twój instynkt dobrze Ci podpowiedział – „Kompleks Portnoya” może zachwycić, ale także obrzydzić trochę i zniechęcić. A Roth jest wspaniały! A ja w takim razie zapoluję na „Amerykańską Sielankę” na półkach rodziców, bo mają jeszcze w tym poprzednim wydaniu 😀

Ale radość! Właśnie poleciałam do Ciebie i zaraz zabieram się za nadrabianie wpisów – ostatnio miałam spory problem z blogspotem i witrynami google :/ Ale już wszystko działa – ale szykuje się pyszne zaczytanie 😀
A „Amerykańską sielankę” już wpisałam na listę książek, które koniecznie muszę wziąć od rodziców 😀

Rozumiem 🙂 Fakt, że „Kompleks Portnoya” jest dość, hm, intenstywny w cielesne wrażenia i nie każdemu musi to się spodobać 🙂
„Cień pisarza” wciąż przede mną, ale zachwyciłam się „Konającym zwierzęciem”, „Nemezis” i moją ulubioną „Ludzką Skazą” 🙂