😀

Nie mam pojęcia, ale nie mogę umknąć przed tym skojarzeniem ;))

Czasami też się zastanawiam, jednak chwilę później otrzepuję się z melancholii i patrzę z optymizmem w przyszłość 🙂

Nie sądzę 😀 a ciekawe skąd to słowo akurat na arbuza 😀

Jest inaczej, jest intrygująco – jestem ciekawa Twojej opinii 🙂

No trzeba przyznać, że to uwikłanie i życie wewnętrzne to podstawa tej powieści, ale bardzo smaczna 🙂

Ok, dzięki, poszukam 🙂

P.S. Fragment powieści podobno można znaleźć wszędzie tam, gdzie dostępna jest ebooka forma „Maszynopisu z Kawonu” 🙂

Całkiem słusznie 😀

Cieszy mnie to ogromnie 😀

Mało we mnie poetyckiej duszy, a jednak się zaczytałam i ogormnie mi się spodobało. 🙂 Taki eksperyment dla czytelnika, mnóstwo odniesień – świetne 🙂
Co do fragmentu to nie jestem pewna… Może na stronie Empiku?

Zaćmienia zdarzają się każdemu, a jak się czyta po raz któryś swój tekst, to już się widzi to, co chce 😀 Dlatego Ci napisałam :*

O rety! Dobrze, że zauważyłaś – jakieś zaćmienie, ale już poprawiłam 🙂

Podobało mi się – coś innego, mocnego, do myślenia. Dobrze się czytało 🙂

PS. W drugim akapicie podmieniłaś nazwisko autora 😉