Właśnie odpisałam 🙂

Dziękuję za uwagę stylistyczną 🙂
Co do uwagi a propos Lindy, to przecież jest jego drugą żoną, co prawda od chyba 2007 roku, ale jest 🙂

To dobrze 🙂 chociaż szczytem trudności jest chyba James Joyce. To już nawet opisy Combray są bardziej przystępne.
Pomyślę o Karlu Ove. Może jakoś dojrzeję wewnętrznie do takiego wyzwania. Mam nadzieję 🙂

Oj, Proust to i na mnie czeka – planuję nadrobić na emeryturze 😀 Razem z Jamesem Joycem 😀 Ale Karl Ove jest o wiele bardziej przystępny – Moją Walkę pożera się jak doskonały kryminał 😀 Prawdziwy fenomen – bardzo polecam!

Mam wrażenie, że tak – to niby jest Karl Ove, ale bardziej Karl Ove jako bohater powieści tworzonej przez Karla Ove pisarza – obie postacie nakładają się na siebie, ale nie pokrywają całkowicie.
A ta identyfikacja to chyba właśnie przez ten egocentryzm – ten wewnętrzny ból łatwo zrozumieć, jego rozterki również i to jest chyba najmocniejsza strona Mojej Walki.
A co do jego zabiegu to faktycznie – również nie spotkałam się z czymś takim 🙂

Hmm.. czy on próbował cokolwiek kreować na papierze? Ja mam raczej wrażenie, że on siebie sportretował w sposób niesamowicie egocentryczny i samolubny, jego przemyślenia i jego świat zdają się w tej książce stanowić całe uniwersum. I właśnie dlatego paradoksalne i niesamowite jest dla mnie to, że ludzie się z nim jednak identyfikują i są zafascynowani jego życiem, które starają się przyciąć odpowiednio do własnych doświadczeń 🙂 nie wiem jak on to zrobił, pierwszy raz się z takim zabiegiem literackim spotkałam 🙂

Wiesz co, to pewnie wszystko dlatego, że udało mu się wykreować samego siebie na nowo na papierze i w tej jego kreacji mnóstwo czytelników odnajduje siebie właśnie 🙂 W jego codziennych zmaganiach jest coś bardzo uniwersalnego – jego proza nie ma wieku, można ją odkrywać na nowo i to pewnie wyznacza jej fenomenalność 🙂
Co do porównania z Proustem – chodziło mi bardziej o to, że jest to wykorzystanie elementu wspomnienia. Jedna myśl, powrót do przeszłości, wyzwala dziesiątki różnych powiązań i skojarzeń. W tym sensie, moim zdaniem, są do siebie podobni 🙂

To podobno chyba mają być chłopięce lata… Jestem również MEGA ciekawa 😀

MEGA 😀 Karl Ove rządzi! 😀

Spróbuj koniecznie – piękna lektura 🙂

o! to dobrze, bo właśnie sprawiłem sobie już tą drugą część.. a co tam.. 😀

Jak kiedyś będziesz miała ochotę to koniecznie spróbuj przygody z Karlem Ove 🙂 I skąd ja znam ten wieczny brak czasu 😀

Powiem tak – może się okazać, że Karl Ove może stać się Twoim ulubionym autorem 😀