Ach! Ślicznie dziękuję za odpowiedź! 🙂

To pozornie łatwe pytanie, wcale takie nie jest.
Nie zdecydowałabym się na żadną z epok, które pierwsze nasuwają się na myśl. Zdecydowanie wybrałabym nie tak odległe czasy. Lata 20. XX wieku. Może nie przez modę, która stała się bardziej frywolna, ale ze względu na możliwość poznania bardzo ciekawych ludzi, których wszyscy znamy (i to obojętnie, gdzie dokładnie bym „wylądowała”). Ludzi nauki: Einsteina, Fleminga, Skłodowską-Curie, Edisona. Ludzi muzyki: Gershwina, Ellingtona, Armstronga. Ludzi filmu: Disneya, Keatona. Pisarzy i poetów, których w tym okresie było naprawdę wielu: Tuwim, Gałczyński, Witkiewicz, Reymont, Leśmian, Lechoń, Hemingway, Christie, Huxley, Fitzgareld, Mann, Joyce, Proust. Ale także Mahatma Gandhi czy Al Capone. Prawda? Jak wspaniała różnorodność. Cudowny okres. I przypomina mi się w tym momencie film Woody’ego Allena „O północy w Paryżu”, gdzie główny bohater odbywa podróż w czasie właśnie w lata dwudzieste. Fascynujący film. Ja też bym chciała jak Gil przeżywać wciąż od nowa te podróże. Wdawać się w pogawędki ze sławnymi pisarzami, muzykami i innymi ciekawymi ludźmi tych czasów. A gdybym trafiła, szczęśliwym zbiegiem okoliczności do Anglii, to może udałoby mi się poznać Agathę Christie, której geniusz kryminalny wciąż mnie zaskakuje.
I to by było na tyle…chyba 🙂

Nikomu nic nie powiem 😀

Nieźle 😀 Jak byłam kiedyś u babci na wsi (w wieku podstawówkowym), jedynymi książkami, jakie były w całym wielkim domu, były harlequiny. I to był chyba jedyny raz, kiedy czytałam romansidła 😀 I to w jakim wieku. Tylko cśśś 😉

😀 Taki właśnie był cel Nessie – wielka radość 😀
A co do rozważań, to przypomniała mi się mama mojej koleżanki z osiedla i jej gigantyczny różowo-biało-złogo harlequinowy regał w sypialni 😀 To była jej guilty pleasure, ale ukrywała romanse przed światem i jak kończyło się miejsce na półkach, to wynosiła pudłami do piwnicy 😀

O, skoro tak, to jak będę miała ochotę chapsnąć coś w tym klimacie, to przejrzę półki biblioteczne 😀

O! Guilty pleasure idealnie pasuje do tego tytułu 😀 Wypieki faktycznie można mieć zdrowe po lekturze 😀 No ja też raczej już nie wrócę do tej historii, chociaż nie mówić nie, bo może kiedyś takich wypieków właśnie będzie mi trzeba? 😀

:*

SZAŁ! Ja też tak mam, bo książki są u rodziców w dwóch mieszkaniach, są u Kuby rodziców, są u babci – ciągła krążanda 😀

Trzeba sprawdzić 🙂

Bo wiesz, te tylne rzędy nie chcą się same wyświetlać 😀
Chociaż tutaj i tak mam mało książek, za to chyba już bym się nie doliczyła ile tego leży u rodziców, u SIgrid, a przede wszystkim u Siostry na strychu, gdzie większość ewakuowałam parę lat temu 😀

Wszyscy się nim zachwycając, więc kto wie… może nie jest aż tak źle 😉

Przegodna odpowiedź! 😀 Dziękuję!

😀 Haha 😀 To jest typowy bukoholizm – nie wiedzieć, co się ma na półkach 😀

No jeśli chciałabyś dobry erotyk w historycznej odsłonie, to „Obca” się tutaj idealnie sprawdzi, bo to pod tym względem świetna powieść 🙂 No a namiętność nie jest przerysowana, tylko intensywnie obecna, więc możesz spróbować, tym bardziej, że sam klimat jest naprawdę dobry i mglisto-szkocki 😀

No to może wystartuję w konkursie w sumie? Bo z tym cofaniem się w czasie jest tak, że jak sobie zdam sprawę, że mogłabym wylądować w epoce bez toalet, antybiotyków i z mężem nad głową, który byłby panem mojego życia i śmierci, to nawet zobaczenie na własne oczy cudów historii i ważnych wydarzeń mnie nie kusi. Więc cofnęłabym się tak z dziesięć lat — do lat 90., tutaj na miejscu, kiedy moda była przedziwna, internet raczkował, więc nic nie odciągało od czytania, no i było się młodym bardzo, więc i czasu na czytanie było w bród ;). No i można by na bieżąco kolekcjonować pierwsze wydania Pratchetta na przykład tych starszych tomów, i Sapkowskiego (którego te pierwsze wydania mam rozkompletowane, a chciałabym mieć jednolite z tej właśnie starej serii — więc powód czysto pragmatyczny by się znalazł!). Ale tak na chwilkę bym się cofnęła, sentymentalnie, a potem wróciła ;).

to tylko obmyślę koncept odpowiedzi i smaruje na yt 😀