Wiesz co, że jakoś nigdy nie myślałam o polskiej wersji, bo zawsze jakby miałam do czynienia z Beowulfem już w przekładzie angielskim… W sumie to nie wiem – muszę gdzieś dorwać 😀 Lubię przekłady Stillera, pomimo krytyki z jaką się spotyka 🙂

Aż zazdroszczę 🙂 Niestety, jeszcze nie czytałem. Na razie nie było okazji, a trudno się zebrać tylko z własnej inicjatywy. Obawiam się, że anglojęzyczny przekład mógłby mnie przerosnąć, choć chciałbym spróbować… A Stiller? Zamierzasz sprawdzić polską wersję?

Miałam to szczęście zgłębiać anglojęzyczną klasykę przez pół życia i potem przez moment na studiach – uwielbiam do niej wracać właśnie przy bardziej współczesnych lekturach. I tak potrafię po latach wracać do Chaucera, do mojego ukochanego Beowulfa i zachwycać się od nowa 🙂 No własnie, Beowulf – to jest cudo – czytałeś? <3 Ulubionym przekładem mojego Taty i moim jest przekład Seamusa Heaney, a teraz polujemy na ten Tolkiena <3 Beowulfa ogromnie polecam 😀

Koniecznie przeczytam – na pewno nie tylko jako ciekawostkę uzupełniającą do „Demonologa”, bo to przecież TAKI ważny poemat, który wypada znać. Z tak poważnymi lekturami mam od jakiegoś czasu pewien pakt: czytam, gdy mam czas, by czytać świadomie i kontekstowo, nie bojąc się sięgania głębiej i dalej, np. do opracowań, czytać choćby pół roku, ale coś z tego wynieść. Dlatego nie nadrabiam hurtowo rzeczy monumentalnych, a chyba mogę twórczość Miltona za taką uważać 🙂 I baardzo się cieszę, że jest ktoś, kto mnie do przeczytania „Raju…” namawia 😛

Moim zdaniem znajomość „Raju utraconego” pomaga bardzo bardzo – wychwycić można mnóstwo pomniejszych nawiązań, pojąć ten klimat i od razu rozumiemy zarówno samego demona, jak i naszego bohatera. To niesamowity poemat i naprawdę ogromnie Ci polecam – zdecydowanie coś innego i mocnego 🙂

Horror akademicki jest dla mnie w atmosferze intelektualnej, nie w lokacji 😀 W sensie, że obecne są interpretacje, analizy literackie naszego głównego bohatera i sam fakt, że bohaterem jest profesor, z którego perspektywy widzimy kolejne wydarzenia. Stąd to określenie 😀

Jeszcze raz ogromnie polecam Ci „Raj utracony”, nawet tak w ramach ciekawostki uzupełniającej 😀

Gdzieś mignęło mi Twoje określenie „horroru akademickiego” – bardzo mi się podoba, ale nie wiem, czy akurat w nawiązaniu do „Demonologa”. Nie brakowało tu rozważań o literaturze i bohatera zespojonego ze środowiskiem, ale już klimatu uniwersyteckiego – owszem. Znacznie silniej zwieszał się nad lekturą strach i niepokój, otoczka odchodziła gdzieś w tło. Niemniej fajnie czytać, że ktoś odebrał książkę lepiej i potrafił się zachwycić; o to w tym wszystkim chodzi ;p

Jest bardzo dobre 😀

Będzie idealnie pasowało 😀

Wyjątkowa powieść – powinna Ci się spodobać 🙂

To dobrze – trzeba się bać 😀 Ale to świetny horror 🙂

Powieść jest niezwykła i inna – to nietypowa groza, po prostu piękny horror 😀