Dokładnie 😀 Piękna powieść 🙂 <3 Cudności :*

Ach, czyli nie czytałaś „PS. Kocham Cię”? Jak dla mnie historia była fajna, ale opowiedziana fatalnie banalnym stylem. Może to też kwestia tłumaczenia, ale nie mogłam się w niej doszukać nic fajnego, a czytałam ją chyba w pierwszej liceum, kiedy przepadałam za takimi romansami.

To film też Ci się spodoba, zobaczysz 😀

Film wciąż jeszcze przede mną, ale powieść jest naprawdę urzekająca 😀

Cieszy mnie to, cieszy 😀

Ooo! A podobno „P.S. Kocham Cię” to jej najlepsza powieść… To może nie są Twoje klimaty? Chociaż ja bym na Twoim miejscu spróbowała, bo ten korespondencyjny styl jest naprawdę fajny 🙂

Mnie ujęła ta zwyczajność wszystkiego – ta szara rzeczywistość, która w jakiś sposób była szalenie fascynująca 😀

Haha 😀 Też tak przeżywałam i nie mogłam zrozumieć, dlaczego oni słuchają się wszystkich, tylko nie samych siebie 🙂

Ta powieść nie udaje, że banałów nie ma – są, ale urocze, trzymające nas w napięciu i nie pozwalające się oderwać 😀