🙂

Wiem, wiem, że to Suzukiego pierwowzór był – jeśli chodzi o kulturę japońską, jestem dociekliwa 😉

Ogromnie mnie to cieszy 😀 Jak fajnie, że do mnie trafiłaś 😀
A „Ring” ogromnie polecam – świetna, japońska groza, która idealnie uzupełni film 🙂

1) Trafiłam na Ciebie wczoraj. Kilka razy Anita o Tobie wspominała w swoich filmach, ale dopiero wczoraj doszłam do wniosku, że sprawdzę kim jest ta sławna Olga 😉 No i proszę, pozytywnie bardzo mnie zaskoczyłaś i na pewno będę Cię teraz regularnie oglądać i powoli nadrabiać to, czego nie było mi dane zobaczyć na czas 😉
2) Ring? Serio? Uwielbiam ten film i mam do niego ogromny sentyment z racji tego, że jest to pierwszy horror, jaki dane mi było oglądać, ale nie miałam zielonego pojęcia, że książka także istnieje. Nie jestem wielką fanką horrorów – przynajmniej tych w pisanej formie – ale do tej pozycji chętnie usiądę 😉
3) Pozdrawiam 😉

Film kiedyś chyba widziałam, ale to było jakoś w towarzystwie, więc nic nie pamiętam. Jak mnie książka nie wystraszy, to doprawię filmami i też stratna nie będę 😉

Groza na jesień najlepsza 😀

😀

Ja właśnie cały czas nie jestem pewna, czy te ciarki to przez połączenie filmu i książki, czy przez przeczytanie samej książki 😀

A widzisz 😀 Polecam! 🙂

Chyba tak, bo idzie jesień, a to dobry moment na straszydła 😀

„Shutter” jest CUDOWNY 😀 Oglądaliśmy go jakoś dwa lata temu znowu – wspaniały klimat 😀 I Lucynie się podobał niezmiernie i wspomina do dzisiaj „ciężar na ramionach” 😀

A wiesz, że nie znam więcej horrorów japońskich, ale dopiero kilka dni temu zorientowałam się, że Suzuki napisał mnóstwo klasyków horrorowych 😀
Trzeba zacząć szperać porządnie 😀

Nie byłam pewna tej odmiany, więc nie chciałam ryzykować – dziękuję 🙂
W ogóle literatura japońska jest dość mocno nietypowa i specyficzna – trudno to dookreślić tak konkretnie, ale chyba wszystko to, co inne od kultury zachodu idealnie straszy, gdy postawione w odpowiednim kontekście.
A ciekawostka z „Dark Water” – to również był film na podstawie powieści Suzukiego 🙂

No właśnie to jest trudno mi określić, jeśli mam być szczera 😀 Bo ja najpierw widziałam filmy, potem czytałam, więc możliwe, że moja wyobraźnia i pamięć obrazowa dopowiedziały swoje 😀

Spróbuj – jest strasznie i doskonale 😀

Ogromnie polecam – działa na wyobraźnię i ma pełno ciekawych szczegółów 😀

PS : A pamiętasz japoński „Shutter”? To było dopiero coś!