Aaa! Meekhańskie pogranicze! Jestem ogromnie ciekawa tego cyklu – mój G. mi polecał, a potem Anita się przy tym wynudziła, więc podwójnie zostałam zaintrygowana. A jak teraz polecasz, to kiedyś na pewno przetestuję. 🙂

Ja tam myślę, że to nie ma różnicy i można czytać w byle jakiej kolejności, bo w końcu Drood od Simmonsa to jest osobna historia, a nie ciąg dalszy przygód od Dickensa.
To bardziej epickie fantasy w takim razie przyswajasz. Wiesz co? Zaufaj mi i sprawdź naszego, świetnego fantastę Roberta M. Wegnera i jego Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Cudownie epickie, mięsiste, ciekawe, wciągające i potęgujące eskapizm fantasy. 🙂
Serio? MW tak odłożone w czasie? Ech, chyba muszę tu jednak dłużej posiedzieć, abyś nabrała wiary w moją osobę i zaczęła ufać, to może przyczyni się do sięgnięcia wcześniej. 😛
Dick jest świetny i będę go polecał każdemu, bez względu na gusta literackie. Niesamowity wizjoner, czarodziej myśli i kreator zakręconych fabuł. Właśnie kończę jego zbiór opowiadań – perła w morzu fantastyki A ja tak bardzo mało opowiadań czytam, a już o zachwycie to w ogóle rzadko. 🙂

No własnie nie czytałam – nie wiem jaką kolejność wybrać – jak będę zabierać się za „Drooda”, to zadecyduję 🙂
A ja mam chyba jakiś problem z fantasy, bo poza Tolkienem i Martinem, to nic mi ostatnio nie podeszło, ale może złe lektury dobiera 🙂
Cykl Mroczna Wieża zostawiam na emeryturę 😀
Ale sci-fi uwielbiam i ogromnie żałuję, że tak zaniedbałam lekturę! Czeka na mnie „Blade Runner”, czeka „Necromancer” i inne cuda i nie mogę się doczekać 🙂

Niekoniecznie, że nie lubisz, tylko że rzadko sięgasz. Ja uwielbiam całą fantastykę i w zasadzie jej czytam najwięcej, ale ciężko byłoby mi wskazać dokładnie, który z tych podgatunków jest dla mnie najlepszy, bo tak: na horrorze się „literacko wychowałem” czytając mnóstwo Kinga, Mastertona, Koontza i innych, fantasy to obok powieści historycznej najlepszy gatunek potęgujący eskapizm (takie WP, Hobbita, Mroczną Wieżę Kinga uwielbiam), a z kolei sf to bardzo rozciągające umysł, wyobraźnię lektury, które oprócz rozrywki przedstawiają mnóstwo wizji.
Filmy sf to najlepsza partia, jeszcze jak są połączone z akcją lub horrorem to w ogóle. 🙂
Podobno warto zapoznać się wcześniej z „Tajemnicą Edwida Drood” Dickensa. Czytałaś?

Haha, no tak, pewnie pomyślałeś, że nie lubię sci-fi, bo mało na blogu? 😉 Faktycznie sci-fi muszę nadrobić jeśli chodzi o literaturę, ale to mój ukochany gatunek jeśli chodzi o seriale i filmy, więc będzie więcej na blogu też 😀
„Drooda” mam w oryginale na czytniku – teraz tylko czas na pożarcie tej cegły 😀

Hehe, i obie to cegły, ale u Simmonsa to normalne. Świetnie prezentuje się 10 książek, jakie mam. Ja czekam na „Olimp”, bo niedawno czytałem „Ilion”, którym się zachwycałem. Ale to chyba nie dla Ciebie, bo to sf. Czekam jednak na opinię „Drooda”, którego pewnie przeczytasz szybciej ode mnie. 🙂
Bardzo niedoceniona książka, ale może ją gdzieś dostaniesz w bibliotece albo na allegro.
A już niedługo kolejna dawka grozy w postaci opowiadań Króla. Oby jak najlepsza! 🙂

Na razie to mój pierwszy Simmons, ale „Trupia Otucha” i „Drood” czekają w kolejce 😀
A Cambella sprawdzę na pewno – poszukam w okolicach 🙂

Ach, aby z jedną mi się udało zaskoczyć. 😛 Nie przeglądałem całego bloga, bo zajęłoby mi to pewnie kilkanaście godzin. 🙂
Czytałaś coś jeszcze od Simmonsa, czy poprzestałaś na tej książce? To jest generalnie pisarz sf, ale jeszcze „Trupią otuchę” napisał całkiem nieźle.
To pewnie Sukkub będzie taki sam, bo to ten sam motyw, tyle że z kobietami. 🙂
Sprawdź, sprawdź. Campbell ma bardzo specyficzny styl, bardziej momentami straszy klimatem i nieznanym, niż czymś namacalnym, widocznym. Bardzo mało jest takich książek, które potrafią wystraszyć, chociaż te zło, czy ten negatywny pierwiastek nie jest dostrzegalny gołym okiem. 🙂

Grabińskiego znam, ale muszę w końcu wykorzystać na Besennych 🙂
Co do „Terroru” to już czytałam i jest nawet recenzja – uwielbiam tę powieść! Jest niesamowicie klimatyczna i po prostu rewelacyjna 🙂
„Sukkub” wciąż czeka, ale za to „Incubi” Edwarda Lee już za mną (też jest recenzja), podobnie jak „Opiekunowie” – to nawet jakoś niedawno czytałam i przeżywałam strasznie na vlogu 🙂
Zapisuję „Naciemniejszą część lasu” – sprawdzę co i jak i na pewno nadrobię 🙂

Ooo! Na mnie „Studnia i wahadło” nie zrobiło aż takiego wrażenia, ale musze przyznać, że czytałam tylko raz i dawno temu, więc zainspirowałeś mnie do przypomnienia sobie, tym bardziej, że pamiętam jego osobliwy klimat 🙂
Jest przeogromnie miło – groza to (nie ma co ukrywać) mój ukochany gatunek literacki. Moc tytułów wciąż do nadrobienia, ale to właśnie jest wspaniałe 🙂 Jak będziesz miał coś świetnego do polecenia, to pisz i polecaj – będe testować!

AMONTILLADO! [odkrzynęła] 😀

Również uwielbiam tę wyjątkową amtmosferę grozy 🙂 „Kruk” jest wspaniały, podobnie jak „Annabel Lee” 🙂

Poe wymiata 🙂

AMONTILLADO! 😀 Faktycznie atmosfera to pierwsze miejsce u Edgara 🙂 I to opowiadanie oddaje idealnie dwufazowość narratora – z jednej strony chcemy mu wierzyć, że musiał się zemścić, ale z drugiej – te obsesje, ta histeria… 😀

Dżumiec! Taki straszny 😀

Przegodnie! 😀

Bookeaterreality

„Znów tematyka zemsty, teraz: skrzętnie przemyślanej i zbudowanej na bezlitosnym dążeniu do celu. Czyta się bardzo lekko (może ze względu na dość dynamiczne dialogi), a zakończenie jak zwykle nie pozostawia niedosytu. To chyba jedno z niewielu opowiadań, gdzie narrator-morderca nie doznaje na końcu utworu jakiejś klęski”.

I siódemeczkę dałem 🙂 Te świetne dialogi przypomniałaś mi właśnie przytoczonym cytatem, dobrą fabułę pierwszym akapitem, a gęsty klimat całą resztą 😀

I co jak co, ale kreację szaleństwa to Poe powinien mieć na wyłączność, w papierach!