Ja z twórczością Marka Krajewskiego po raz pierwszy zetknąłem się, gdy otrzymałem od wuja w prezencie „Liczby Charona”.
„Arenę szczurów” nie do końca mnie uwiodła. A i owszem jest w niej wiele ze starego dobrego Krajewskiego, ale nieco nad wyraz koresponduję z zakończenie znajomości z Edwardem Popiielkim. Wiem, że może to zabrzmieć dziwnie, ale uważam, że gdybym miał zaczynać znajomość z Krajewskim wybrałbym właśnie „Liczby”, gdyż pokazują piękno Lwowa, który nigdy nie powróci a jednocześnie jest tajemniczym miastem pełnym zagadek, zbrodni, wolnomyślicieli i wielkich umysłów, które zmieniły powojenną Polskę na wsze.

Pozdrawiam

😀 To dobrze 😀

OK, ja już mam ty nad biurkiem mała listę „olgową”, żeby samej się nie zagubić 😉

To się zaczyna we Wrocławiu z tego co się orientuję 😀 (ale nie jestem pewna) To „Arena Szczurów” jest w Darłowie 🙂
Tak czy siak – przyniosę Ci, tylko musisz mi wszystko przypomnieć przed przyjazdem 😀

To fajnie. Ale i tak postaram się połknąć przynajmniej pierwszą część, zanim mi pożyczysz Szcury.Tak wiesz, żeby mieć choć zarys Popielskiego. Już dawno miałam czytać Krajewskiego, ale prawdę mówiąc myślałam o serii z Wrocławiem. No cóż… i na nią kiedyś przyjdzie czas 🙂

Bez zmartwień! Tak jak powiedziałam w filmiku – bez problemu można zacząć od Areny 😀 Nie ma większych spoilerów, a jeśli są jakiekolwiek poważne, to i tak nic nie znaczą jeszcze 😀

oo to tym bardziej zachęca aby coś jeszcze jego poczytać 😀

Ślicznie dziękuję za nominację 🙂

No właśnie nie miałam do czego porównać, bo to moje pierwsze spotkanie z Krajewskim, więc tak trochę jest to w oderwaniu i potraktowałam jako fajny kryminał historyczny 🙂

Trudno mi pisać w porównaniu, bo to moje pierwsze spotkanie z Krajewskim, ale jak dla mnie było super 🙂

Jestem ciekawa, jak ta powieść wygląda na tle całości – czas zacząć nadrabianie 🙂

Ogromnie polecam 🙂

Bookeaterreality