Komentarze do: HIPER-gigantyczny KONKURS URODZINOWY WIELKIEGO BUKA!

Autor: Podsumowanie miesiąca: PAŹDZIERNIK & LISTOPAD 2015 | Wielki Buk

Podsumowanie miesiąca: PAŹDZIERNIK & LISTOPAD 2015 | Wielki Buk — Fri, 04 Dec 2015 11:02:22 +0000

[…] trzy lata minęły raz dwa, moc pracy, moc szaleństwa, moc wspaniałości, a więcej przeczytacie TUTAJ i jeszcze miałam dla Was URODZINOWE Q&A – […]

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 25 Nov 2015 11:44:15 +0000

W odpowiedzi do Justyna Wardziak.

Justyno! GRATULACJE! GRATULACJE! GRATULACJE! Kochana! Zwyciężyłaś w HIPER-gigantycznym konkursie Wielkiego Buka! Czekam na kontakt i na adres do wysyłki! Ściskam mocno! :*
wielkibukblog@gmail.com

Autor: KaroLina

KaroLina — Tue, 24 Nov 2015 00:00:20 +0000

Wiem, że po czasie, ale zaczytałam się, zgubiłam gdzieś godzinkę i nie zdążyłam przed północą. Niemniej jednak dla samej potrzeby pisania, pochwałę się, że moja czytelnicza uczta z Wielkim Bukiem rozpoczęła się przy okazji filmiku o „Smażonych zielonych pomidorach”. Stąd tez jest on moim ulubionym. Mnogość smakowitych przymiotników nie tylko rozbudziła apetyt literacki, ale też ten kulinarny. Entuzjazm widoczny w każdej sekundzie filmiku sprawił, że miałam ochotę rzucić wszystko i smażąc wspomniane pomidory, konsumować powieść Fannie Flagg. Czułam się podwójnie zaproszona do Whistle Stop, nie tylko przez Wielkiego George’a, ale też przez – nomen omen – Wielkiego Buka. Przepyszna uczta nadal trwa i z okazji urodzin życzę, by nigdy się nie skończyła. Pasja z jaką opowiadasz o książkach wywołuje uśmiech, a celne uwagi pozostają w pamięci i pobudzają do szerszej refleksji podczas czytania polecanych powieści. 🙂

Autor: Karolina

Karolina — Mon, 23 Nov 2015 23:57:03 +0000

Wiem, że po czasie, ale zaczytałam się, zgubiłam gdzieś godzinkę i nie zdążyłam przed północą. Niemniej jednak dla samej potrzeby pisania, pochwalę się, że moja czytelnicza uczta z Wielkim Bukiem rozpoczęła się przy okazji filmiku o „Smażonych zielonych pomidorach”. Stąd też jest on moim ulubionym. Mnogość smakowitych przymiotników nie tylko rozbudziła apetyt literacki, ale też ten kulinarny. Entuzjazm widoczny w każdej sekundzie filmiku sprawił, że miałam ochotę rzucić wszystko i smażąc wspomniane pomidory, konsumować powieść Fannie Flagg. Czułam się podwójnie zaproszona do Whistle Stop, nie tylko przez Wielkiego George’a, ale też przez – nomen omen – Wielkiego Buka. Przepyszna uczta nadal trwa i z okazji urodzin życzę, by nigdy się nie skończyła. Pasja, z jaką opowiadasz o książkach wywołuje uśmiech, a celne uwagi pozostają w pamięci i pobudzają do szerszej refleksji podczas czytania polecanych powieści. 🙂

Autor: Kaśka

Kaśka — Mon, 23 Nov 2015 22:58:01 +0000

Najbardziej podobała mi się Twoja recenzja 'Alicji w Krainie Czarów’, ze względu na trafne spostrzeżenie, że w tej historii dla dzieci znajdują się interesujące aluzje do świata dorosłych 🙂

Autor: touchless

touchless — Mon, 23 Nov 2015 22:39:16 +0000

Tyle wspaniałych wpisów i filmików, ale mój głos musi paść na recenzję „Magicznych Lat” Roberta McCammona, a to z bardzo prostego powodu – kilka osób namawiało mnie kilkakrotnie do tej lektury, ale dopiero po przeczytaniu Twojej recenzji chwyciłam za książkę i ją przeczytałam, no i oczywiście ją pokochałam!!! Dzięki!!!

Autor: Ania

Ania — Mon, 23 Nov 2015 22:31:55 +0000

Ciężko wybrać jeden tekst/ film. Niewątpliwie świetnie wychodzą Ci filmy/ teksty o horrorach, aż chce się je pożerać. Najlepsze ekranizacje które pojawiły się przy okazji Halloween to też majstersztyk. Ale chyba najbardziej urzeka mnie sposób w jaki pisałaś o Wichrowych wzgórzach, sposób w jaki wspominasz czasem o Cathy i Heatcliffe. Wynika to pewnie z tego, że to jedyny klasyk o miłości, który przeczytałam kilka razy i zapewne jeszcze przeczytam nie raz i nie dwa. Recenzja Dygotu też bardzo zapadła mi w pamięć i to nie jest zasługa li tylko książki ale w dużej mierze sposobu w jaki Dygot przedstawiłaś. W pewnej mierze Twój blog i kanał sprawiły, że udało mi się powrócić do literatury klasycznej, którą porzuciłam przed kilku laty na rzecz reportażu, który wyznaczał mi rytm dni i nocy ale też eksploatował. Dzięki!

Autor: jagoda

jagoda — Mon, 23 Nov 2015 22:30:21 +0000

Po dłuższym namyśle wydaje mi się, że najbardziej podobała mi się Twoja recenzja „Wyspy Skarbów” Roberta Luisa Stevensona.

Przypomniałaś mi o książce, która wydaje się poczciwa i swojska – kto nie ma żadnych skojarzeń na dźwięk słowa „piraci”? Już dawno temu miałam do czynienia z tą historią, ale nigdy nie przeczytałam jej od początku do końca.
W recenzji ciekawie nakreśliłaś klimaty, jakie nieodłącznie wiążą się z piratami (ahoj, przygodo!). Zachęciłaś mnie do powrócenia do klasyka. Sięgnęłam więc po tę morską opowieść i znów mogłam pośpiewać sobie „Piętnastu chłopów na Umrzyka Skrzyni – Jo-ho-ho! i butelka rumu!” 🙂 Szczególnie, że ostatnie zdanie recenzji prowadzi do Wolnych Lektur, gdzie ta powieść jest!

Bloga najbardziej cenię za profesjonalizm. Mam nadzieję, że jeszcze długo będziemy mogli czytać Twoje recenzje… i odnajdywać książki, o których zdarzyło się zapomnieć 🙂 Życzę znalezienia Wielkiego Buka!

PS. Coś nie chciało mi opublikować komentarza za pierwszym razem 🙁

Autor: Joanna Maziarka

Joanna Maziarka — Mon, 23 Nov 2015 22:29:11 +0000

Olga, powtarzałam to już parę razy, ale absolutnie mnie rozwaliłaś w „Bukowe Newsy Tygodnia #13 + wyniki konkursu z „Panią Bovary” [WielkiBuk.com]” xD Twoja pamiętna mina wyrażająca wszystko była idealnym podsumowaniem decyzji pani Meyer^^ Po za tym w tym odcinku jest to co w każdym Twoim filmiku – rzetelne informacje lub recenzje, Twoja szczera i emocjonalna, a jednak w jakimś stopniu wzięta w ryzy reakcja i jakoś lubię Twój głos xD Tak się z nim zaprzyjaźniłam, że słyszę go nawet czytając wpisy na blogu. I tak fajnie uciekasz oczami na bok ja się czymś przejmujesz 🙂 Widać, że nie robisz tych recenzji na siłę, tylko sprawia Ci to ogromna radość 🙂 I za to podoba mi się ten jeden filmik i to składa się na sympatycznego Wielkiego Buka, którego ogromnie polubiłam 🙂

Autor: Dianek20

Dianek20 — Mon, 23 Nov 2015 22:29:02 +0000

Cóż za wspaniałe urodziny!! I oby Wielki Buk cieszył nas jeszcze wiele wiele lat, żeby tylko książek nie zabrakło:)))
Vloga oglądam od samego początku, z bloga przeczytałam chyba wszystko, a że często nasze zdanie co do książek się pokrywa, jest mi przez to niesamowicie trudno wybrać tylko jeden wpis, jest to zwyczajnie niemożliwe, niech mój głos powędruje zatem na 100 Książek, Które Chcę Przeczytać, część z nich znajdowała się już wcześniej i na mojej liście, a resztę dopisałam w ciemno i jakoś jestem pewna, że się nie zawiodę;-)))

Autor: Redi

Redi — Mon, 23 Nov 2015 22:26:30 +0000

Moim ulubionym postem jest ten, w którym przedstawiasz Wichrowe wzgórza. Jest to dla mnie cudowna książka, więc gdy przeczytałam opinię zbliżoną do mojej, byłam wniebowzięta. Dobrze jest wiedzieć, że ludzie dalej czytają klasykę i się nią zachwycają. Za to właśnie Olgo, bardzo Ci dziękuję!

Autor: kasjeusz

kasjeusz — Mon, 23 Nov 2015 22:19:22 +0000

Wiesz, byłam zachwycona wpisem, w którym recenzujesz „Carmillę”, zrozumiałam wtedy, że jesteś prawdziwą bloginią. 😉 Tekst o krwiopijcach okazał się myślopojem – zajrzałam nawet, spragniona tropów interpretacyjnych, do Janion, by i u niej coś znaleźć. Nie wyssałaś utworu do cna, tylko zaserwowałaś kielich inspirujących słów. Dzięki, że mnie (jak również pozostałych czytelników) tak nacarmillaś!

Autor: jagodaprugna

jagodaprugna — Mon, 23 Nov 2015 22:06:31 +0000

Po dłuższym przemyśleniu myślę, że najbardziej podobała mi się Twoja recenzja „Wyspy Skarbów” Roberta Luisa Stevensona.

Autor: Recenzencki

Recenzencki — Mon, 23 Nov 2015 21:46:59 +0000

Wisława Szymborska napisała kiedyś: „Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła.” A ja odkąd pamiętam, mam niezwykłą radochę, czytając Twoje recenzje. Niejednokrotnie to właśnie przez Ciebie popełniłam zarwanie nocy dla książki. A to naprawdę dużo… W końcu ja kiedy nie śpię, to albo pracuję, albo umieram na ból głowy.
Ostatnio urzekłaś mnie recenzją „Ksiąg Jakubowych”… I mimo że ta recenzja wcale nie różni się od tych wcześniejszych (no może poza faktem, że jest dojrzalej napisana), i czytając „uczta” aż mi ślinka cieknie, to jestem przekonana, że potrafiłabyś sprzedać kota w worku. Tak… zamyśliłam się, zaśmiałam, głośno odchrząknęłam. No bo patrz, piszesz o tej książce, jakbyś była dosłownie „na haju”, jakby ona tak mocno się w Ciebie wpisała, tak mocno zapadła Ci w pamięć, że inaczej nie można niż tak jak Ty to ujęłaś, w taki szalony, ale inteligentny przekaz.

I zazdroszczę Ci tego. Zazdroszczę, ale i cieszę się niezmiernie, że zarażasz takim pozytywem mnie i inne zapracowane duszyczki.

Pozdrawiam! 🙂

Autor: Anna Paw

Anna Paw — Mon, 23 Nov 2015 21:21:50 +0000

Długo zastanawiałam się nad tekstem, za który chce Ci podziękować, ostatecznie jednak decyzja okazała się bardzo prosta. Wybrałam recenzję wspaniałej książki „Magiczne Lata” Roberta McCammona. Dlaczego? Bo właśnie po Twoich zachwytach postanowiłam po nią sięgnąć… i był to jeden z najbardziej magicznych wieczorów, jakie przeżyłam w tym roku. Wieczór z gatunku tych, po których długo wraca się do rzeczywistości… Recenzja ukazała się też dokładnie dzień przed moimi urodzinami [już nie nasto, ani tym bardziej dziecięcymi…], i to właśnie „Magiczne Lata” były moim corocznym prezentem „ode mnie dla mnie”. Kwintesencja doskonałości 🙂

Co do samej recenzji…
Podobnie, jak we wszystkich [a przynajmniej tych, z którymi miałam styczność] Twoich tekstach, podobało mi się kilka rzeczy… Po pierwsze – styl. To on decyduje o tym, czy do jakiegoś bloga będzie się wracać, czy nie. Z Twoim bardzo mi po drodze. Przy okazji, co istotne, wspomnę o ortografii, interpunkcji i gramatyce. Trochę przerażające, jak wiele czytających i piszącym o książkach osób ma z tym problem… a ja jestem na tym punkcie strasznie wyczulona. Po drugie – Twoje teksty wyczerpują temat. Jest wstęp, rozwinięcie, zakończenie… Cytaty, przemyślenia, nawiązania do innych pozycji… Czuć w tym emocje, no i widać, że te książki CZYTASZ i recenzje piszesz, a nie tworzysz na linii produkcyjnej.

A w przypadku tej konkretnej recenzji – po przeczytaniu po prostu wiedziałam, co mnie czeka. Coś pieknego. I tak było. Dodatkowy plus za odniesienia do moich dwóch ulubionych książek z dzieciństwa [no, nie licząc Bullerybn rzecz jasna, ale i ta beztroska się w recenzji znalazła] – „Alicji w Krainie Czarów” i „Piotrusia Pana”.

…cóż, postanowione – robię gorąca czekoladę i zabieram się ponownie za „Magiczne Lata”. Dodatkowo pada śnieg… nawet pogoda nie pozostawia mi wyboru.

Autor: Angelika

Angelika — Mon, 23 Nov 2015 21:15:38 +0000

Dobry wieczór:)
Uwielbiam Twoje zafascynowanie jesienią. Cały czas uczę się go od Ciebie. Dziękuję Ci za Twoją pracę, za to, że otworzyłaś przede mną nowy rozdział w mojej literackiej przygodzie. Szczególnie dziękuję Ci za film: https://www.youtube.com/watch?v=fkGumL7VCw0, czyli „Podwójne życie Pat” Jo Walton”. Delikatna, aczkolwiek silna i bezkompromisowa kobiecość. Dziękuję i oby tak dalej!:)

Autor: Anna Paw

Anna Paw — Mon, 23 Nov 2015 21:01:46 +0000

A w przypadku tej konkretnej recenzji – po przeczytaniu po prostu wiedziałam, co mnie czeka. Coś pięknego. I tak było. Dodatkowy plus za odniesienia do moich dwóch ulubionych książek z dzieciństwa [no, nie licząc Bullerbyn rzecz jasna, ale i ta beztroska się w recenzji znalazła] – „Alicji w Krainie Czarów” i „Piotrusia Pana”.

…cóż, postanowione – robię gorąca czekoladę i zabieram się ponownie za „Magiczne Lata”. Dodatkowo pada śnieg… nawet pogoda nie pozostawia mi wyboru.

Autor: agaoliteraturze

agaoliteraturze — Mon, 23 Nov 2015 20:56:59 +0000

Moim ulubionym filmikiem jest „Pani Bovary”. Filmik ten spodobał mi się najbardziej, dlatego, że jest genialną recenzją, dlatego, że ukazał się w moje urodziny oraz dlatego, że był pierwszym filmikiem Twojego autorstwa, który obejrzałam, którym się zachwyciłam i dzięki któremu trafiłam na Wielkiego Buka 🙂 Wszystkie Twoje teksty i filmiki uwielbiam i podziwiam, ale zaczęło się od „Pani Bovary” 🙂 a jako romanistka mam do niej straszną słabość !
Pozdrawiam Cię serdecznie, gratuluję wspaniałych trzecich urodzin i życzę samych najlepszych buków <3

Autor: Marta

Marta — Mon, 23 Nov 2015 20:26:18 +0000

Ojej, trudno wybrać jeden ulubiony filmik czy post ale myślę że najbardziej podobała mi się wyliczanka 100 książek które chcesz przeczytać. Co prawda nie opowiadasz o tych pozycjach ale po przeczytaniu opisu fabuły książek przez ciebie wybranych moja lista „do przeczytania” niebezpiecznie się wydłużyła 🙂 Sto lat, Buczku <3 <3

Autor: Kinga

Kinga — Mon, 23 Nov 2015 19:48:01 +0000

Najbardziej zainspirował mnie filmik „TOP15 ulubionych klasyków literatury”. Zachęcił niesamowicie do zapoznania się z dziełami dawnych, cenionych pisarzy, o których często zapomina się w natłoku współczesnych nam bestsellerów. Do czytania książek o wyrobionej przez lata renomie podchodziłam z rezerwą, myśląc za Markiem Twainem: „Klasyka, to to, co wszyscy chcieliby przeczytać i czego nikt nie czyta”. Klasyka wydawała mi się synonimem czegoś przydługiego, nieprzystępnego, o przedawnionej problematyce i budzącego ogólną czytelniczą niestrawność. Być może był to uraz po nie zawsze udanych starciach z kanonem lektur :D. Na pierwszy ogień poszedł „Wielki Gatsby”, zaraz za nim „Dracula”, które wywołały we mnie skrajne emocje: zachwyt, przerażenie, smutek, radość, co dla mnie jest miarą dobrze napisanej książki. Można powiedzieć, że te dwa tytuły były katalizatorem reakcji łańcuchowej 🙂 Odkryłam wiele wybitnych dzieł uznanych za klasykę, których treść nadal jest aktualna nam, współczesnym. Uwielbiam sposób, w jaki opowiadasz o książkach – barwnie, ciekawie i przede wszystkich z pasją. Długo zastanawiałam się nad ulubionym filmikiem, ponieważ sięgnęłam po wiele tytułów, które polecałaś (np. „Dygot”, o którym pewnie nigdy bym nie usłyszała; muszę to napisać – jest po prostu genialny!) i wybrałam ten, ponieważ wywołał rewolucję w moich czytelniczych gustach. Gratuluję wspaniałej Internetowej działalności. Sto lat i jeden dzień dłużej! Proszę, nigdy nie przestawaj <3

Autor: Ela Walas

Ela Walas — Mon, 23 Nov 2015 18:45:06 +0000

„Pięćdziesiąt Twarzy Greya”. Czy naprawdę nieważne jest, co ludzie czytają, a ważne jest, że w ogóle czytają? Jeśli ktoś ma wątpliwości, niech przeczyta recenzję Olgi, która nie boi się powiedzieć, że ta książka to padlina, jej autorka to absolutna grafomanka, a miliony ludzi, które zachwycają się tą historią, obniżyły swą poprzeczkę intelektualną do minimum.

„Co powiedzą o nas przyszłe pokolenia”, kiedy zobaczą, jaka książka była najlepiej sprzedającą się powieścią 2012 roku? Mam nadzieję, że czytelnicy z przyszłości, i to tej jak najbardziej najbliższej, będą zdziwieni, jeśli nie przerażeni, bo to będzie oznaczało, że Olga odzyskała wiarę w ludzkość, a dla dobrej literatury nastały dobre dni. 🙂 🙂 🙂

Sto lat, Wielki Buku 🙂

Autor: Acamas

Acamas — Mon, 23 Nov 2015 18:40:13 +0000

Jeśli chodzi o mnie to najbardziej podobały mi się wszelkie Twoje publikacje blogowe-vlogowe związane z Gillian Flynn. Lubię gdy opisujesz książki zarówno na blogu jak i na yt bo wtedy mogę i posłuchać i poczytać. Nie znałem wcześniej Gillian i dzięki Tobie poznałem – na razie jestem na etapie czytana zaginionej dziewczyny, ale już wiem, że na bank sięgnę i po ostre przedmioty i po mroczny zakątek. Świetnie się wczuwasz w klimat książek i fajnie o nich opowiadasz. Kupiłaś mnie swoim pozytywnym, zakręconym nastawieniem bez dwóch zdań.

Autor: MarysiaK

MarysiaK — Mon, 23 Nov 2015 18:24:45 +0000

Olguś kochana, gratuluję Ci sukcesu, jaki odniosłaś! Pierwszą rzecz, jaką chcę Ci powiedzieć to to, że jesteś właściwą osobą na właściwym miejscu. Niewielu jest równie kreatywnych, mających tak duży „przebieg” jeśli chodzi o ilość przeczytanych książek blogerów ;)Tym co Cię najbardziej wyróżnia jest twój profesjonalizm, świetnie zmontowane filmiki i bardzo dopracowane recenzje na blogu. Każde twoje dzieło w mniejszym lub większym stopniu motywowało mnie do poszerzania horyzontów czytelniczych i otwierania się na nowe gatunki. Pierwszym moim spotkaniem z Tobą było obejrzenie ,,Top 10 powieści grozy”. Wcześniej nigdy nie zwracałam uwagi na ten typ literatury, uważając go za mało ambitny i przeznaczony dla mało wymagających „mas”.Ty przekonałaś mnie, że groza, oprócz paru niechlubnych paszkwili, które zdarzają się przecież w każdym gatunku, może też zawierać prawdziwe perełki <3 Kolejną twoją zasługą było wzniecenie we mnie miłości do klasycznej literatury, z którą wcześniej miałam kontakt jedynie na lekcjach polskiego w szkole. Nagle okazało się, że powieści tego typu mogą być bardziej fascynujące i zachwycające detalami, niż te współczesne! Dziękuję Ci za twoją różnorodność, otwarcie na różne style i gatunki, wyjątkową wyobraźnię i doprowadzenie mnie niejednokrotnie do śmiechu! Życzę Ci wszystkiego najlepszego, jeszcze wspanialszych pomysłów, aby Wielki Buk królował po wsze czasy 😉 Ave!

Autor: jarek

jarek — Mon, 23 Nov 2015 18:05:24 +0000

Moim zdaniem w ostatnim czasie najlepszym wpisem było: „Bukowa JESIEŃ 2015 – TOP 15 KSIĄŻEK DO CZYTANIA JESIENIĄ” Prawdopodobnie znalazłoby się więcej wpisów no i może nawet lepszych z przeszłości ale ten zapamiętałem w ostatnim czasie. Dzięki niemu znalazłem parę fajnych pozycji do przeczytania na długie jesienne wieczory. Dziękuje i gratuluje urodzin !

Autor: secrus16

secrus16 — Mon, 23 Nov 2015 17:19:30 +0000

Oj, oj… od czego tu zacząć? To trudne, bardzo trudne wskazać tylko jeden tekst, który według mnie jest u Ciebie najlepszy. Sama wiesz, że wiele ich było, że bardzo lubię czytać Twoje teksty o książkach, że uwielbiam o nich rozmawiać w komentarzach pod wpisami. I właśnie jedna z takich recenzji, która była zaczątkiem do naszej krótkiej bądź dłuższej dyskusji, niezmiennie inspirującej, musi się tutaj znaleźć. Ale ja wciąż nie wiem, która… To będzie więc wybór między lepszym a lepszym: „Magiczne lata”! A jak! Myślałem jeszcze o „Ciele”, o „Szczygle” albo jakimś opowiadaniu Poego, ale jednak padło na McCammona. A krótkie uzasadnienie, dlaczego akurat ten tekst? Kiedy ja napisałem o tej książce, byłem pewny, że udało mi się uchwycić to wszystko, co czułem podczas lektury. Kiedy przeczytałem Twoją opinię, zdałem sobie sprawę, że o paru rzeczach jeszcze nie wspomniałem, a Ty mnie w tym wyręczyłaś. I to równie pięknie, jak sam chciałbym napisać 🙂 Pamiętam pierwszy akapit, który był niemal peanem na cześć młodości, pamiętam McCammonowski klimat, który udało Ci się wykreować w słowach. I pamiętam, że w videorecenzji wspomniałaś o związku „Magicznych lat” ze „Słonecznym winem”, co stało pierwszym krokiem ku temu, żebym przeczytał Bradbury’ego, zachwycił się nim i… wracał myślami bardzo regularnie, prawie tak jak do opowieści o Corym Mackensonie.

Kolejnych trzech lat! Kolejnych setek przeczytanych książek – tylko takich, które zaczarowują i pozostawiają w przyjemnym stanie olśnienia. Kolejnych wiernych, skorych do dyskusji czytelników! I przede wszystkim nieustającej radości z czytania, bo tym my, nałogowi czytelnicy, oddychamy 😀

Serdeczności, Olgo 🙂