Makbet taki wspaniały <3 Faktycznie! Godny pomysł na zestawienie 😀

Wstań ze starczych kolan! Będzie „Miłość…” – nie wiem kiedy, ale ten tytuł czeka na mnie od lat 🙂

O! Bohun! Ale „Ogniem i mieczem”czytałam jedynie we fragmentach (wstyd, nadrabiam w tym roku!) i stąd brak w zestawieniu :/
„Baltazara…” zapisuję! 🙂

Haha 😀 No tak, bo to „wszech czasów”, więc muszą być te najlepsze z najlepszych 🙂

Ja też <3

<3

Zdecydowanie jest to ciekawe i szkoda, że tak to wyszło, chociaż musimy wziąć pod uwagę, że dawno dawno temu romanse również były określeniem pejoratywnym, a same powieści „babskim” wymysłem 😉

Friedrich de la Motte Fouque – Undine. Cudna opowieść, poza tym jest dość krótka, więc szybko się czyta. Polecam:)
Makbet to chyba w top5 książek ze zbrodnią w tle. 😀

A to jest bardzo ciekawe, że samo słowo (w odniesieniu do gatunku literackiego) zupełnie się przesunęło w inne rejony (bo albo jest uważane za nalepkę pejoratywną, albo oznacza książki właśnie wyłącznie o miłości).

Dokładnie tak! Jak napisałam Pyzie poniżej – to opowieści, w których miłość jest jedynie częścią, elementem czegoś o wiele głębszego i większego i to sprawia, że są takie wyjątkowe 🙂

To fakt, że to bardziej opowieści o miłości, chociaż ta miłość bywa jedynie tłem, elementem czegoś o wiele głębszego i większego. 🙂
W ogóle słowo „romans” straciło nieco na znaczeniu, ale to ma być klasyka literatury romantycznej, więc chyba pasuje 🙂

O! „Undine…” nie znam! Musze sprawdzić co i jak.
Ja bardziej lubię „Makbeta”, ale tam miłości niekoniecznie 😉
Co do Austen, to wiadomo – jest inna, specyficzna, lekko prześmiewcza (miejscami bardzo), ale warto chociaż nadgryźć, więc fajnie, że spróbowałaś. 🙂