Coś z dreszczykiem… To na przykład „Lot nad kukułczym gniazdem”, albo „Z zimną krwią” Trumana Capote, albo porządny horror, czyli „Nawiedzony” Shirley Jackson. 😀

Yeaaay <3

Wielkie dzięki za odpowiedź, Olgo! Cieszę się,że Ibsen został zaakceptowany x) A czy mogłabyś mi polecić coś ze „Współczesnej klasyki”? Może coś z dreszczykiem,trzymającego w napięciu? Szczerze mówiąc,początkowo zamierzałam zabrać się za „Pamiętnik” Nicholasa Sparksa,ale to nie dla mnie 😀 Będę wdzięczna za kilka tytułów rekomendacji :* 😀 Cudwnego weekendu! :* 😀

No i oczywiście z Bibi będzie wszystko w porządku, trzymam mocno kciuki<3

Podobnie jak w przypadku ” Love Rosie” , jeśli tylko będziesz miała czas i ochotę na niebanalną opowieść o miłości, a przy tym nie pozbawioną humoru i ciepła ” P.S..” sprawdzi się idealnie. historie Ahern mają do siebie to, że są bardzo bliskie rzeczywistości, która otacza każdego z nas, ale jest w tym wszystkim ulotna magia
natomiast „Próba” to jedna z cięższych i bardzo intensywnych lektur na jakie trafiłam ostatnio. Osobiście czułam się tak, jakbym uczestniczyła w sztuce teatralnej pisanej prozą.
Pomimo wieloznaczności udaje się jakiś sposób po raz kolejny autorce przekazać uniwersalne prawdy o świecie. Człowiek posiada ambicje, marzenia, ale też pragnie zauważenia, pokazania, że nie jest gorszy od swoich poprzedników. Że stawiając właśnie na niego nie popełniono błędu, którego będzie się żałować. Cały czas nasuwa mi się też stwierdzenie wypowiedziane przez Szekspira ” Świat jest teatrem, aktorami ludzie”. Tu wydaje się to boleśnie prawdziwe. Nie chodzi tylko o sama historię, ale też formę, które zarówno we „Wszystko, co lśni,” ( swoją drogą cudowna, dopracowana w każdym calu)jak i tu są elementarną składową powieści. Zarówno treść i forma powoduje, że w jakimś stopniu ta opowieść, nawet po lekturze będzie towarzyszyć czytelnikowi. Nie wiem czy, gdyby pozbyć się tej teatralności zrobiłaby na mnie podobne wrażenie Catton poruszyła w nietuzinkowy sposób kwestie istotne, jak np. odwieczne pytanie zadawane przez filozofię ” Kim jestem?” , jak postrzegany jest człowiek przez otoczenie, w tym najbliżsi? Czy zawsze kierują się dobrem dzieci ? Czy w końcu nierówność społeczna, która towarzyszy człowiekowi od młodych lat i bardzo widoczna jest w relacjach z rówieśnikami . Na ile ważne jest to, co myślą o nas inni? W końcu „Próba” stawia pytania dotyczące życia .. Pytania o tożsamość w tym i seksualną. Tak naprawdę chodzi tu o to, że bohaterowie podejmując tytułową ” Próbę” w jakiś sposób chcą odkryć siebie. . Każdy czytelnik odnajdzie w Próbie coś innego i będzie inaczej ją interpretował. Paradoksalnie jest to bardzo mocna, wyrazista historia, ale pozostająca zagadką, po której tak jak wspomniałam pytania w dziele dwoją się, troją. I chyba o to właśnie chodzi, aby coś po lekturze w nas zostało . cudnego weekendu:-)

Ooo! To mi narobiłaś smaka na „Próbę”! <3 Planowałyśmy z Mamą zapolować, ale ostatnio mam już tyle do czytania, że muszę niektóre buki odłożyć w czasie… Mimo wszystko będę pamietać i na pewno sięgnę 🙂
Ooo! Nie sądziłam, że "P.S. Kocham Cię" jak tak super! Aż żałuję, że nie kupiłam jak ostatnio widzialam w kiosku, bo była za bezcen :O

Ciekawa jestem jakie będą Twoje wrażenia z lektury „Dziewczyny….”
A co do „Pokoju” choć sytuacja przedstawiona na kartach powieści jest dla mnie totalnie ekstremalna to uważam, że warto poświęcić jej trochę uwagi. To jest opowieść, którą określiłabym jako „ważna”, którą czytelnik musi przefiltrować przez siebie.
A i zapomniałam o jeszcze jednej historii. Przełamałam się i pomimo obaw sięgnęłam po „P.S Kocham Cię” C..Ahern. Przekonałam się, że jest o cudowna opowieść, która potrafi oswoić temat najtrudniejszy- stratę najbliższej osoby. To słodko-gorzka opowieść o tym, że strata osoby, którą kochamy nie musi być końcem. Prawdziwe uczucie przetrwa wszystko nawet śmierć, bo wspomnienia i przede wszystkim obdarowana przez nas uczuciem osoba żyje w naszych myślach i sercu. Przy okazji w tej opowieści nie ma nic wymuszonego, czy nieszczerego, Autorka doskonale pokazała każdy etap radzenia sobie ze śmiercią. Nie ma tam koloryzowania, że po takim wydarzeniu szybko wrócimy do rzeczywistości, a już na pewno dotyczy to osób, które były najbardziej związane ze zmarłym, dzieliły z nim radości i troski. Jednak P.S Kocham Cię niesie też nadzielę na to, że pewnego dnia będzie lepiej,, że w końcu zaświeci słońce. Musimy być tylko gotowi pozwolić sobie na szczęście.
P,S Jedną z lektur, którą zaczęłam w kwietniu jest ” Próba” . jest naprawdę dobrze biorąc pod uwagę, że był to debiut literacki autorki „Wszystko, co lśni”. Nie sugerowałabym się ( jak na razie)tylko stwierdzeniem, że głównym tematem , jest tu romans nauczyciela z uczennicą. To zdarzenie to punkt zapalny, tylko pretekst do pokazania wszystkich problemów poruszonych w dziele. Gdyby ograniczyć się tylko do skandalu obyczajowego opowieść zostałaby uproszczona spłoszona, pozbawiona klimatu. Nie warto też porównywać laureata Bookera z debiutem, gdyż jest to zupełnie inna bajka. Poruszone zostają inne kwestie, inne są przeżycia bohaterów, otacza ich zupełnie inna rzeczywistość. W „Próbie” przeplata się rzeczywistość, codzienność młodych dziewcząt ze szkoły muzycznej i przedstawicieli studiów aktorskich, co daje niesamowity efekt. Jak aktorstwo to oczywiści odniesienia kulturowe, w tym przypadku do ( a jakże inaczej) do Szekspira. „Próba” w końcu to w końcu dzieło, które zmusza czytelnika do pełnego zaangażowania. Autorka wywołuje czytelnika do odpowiedzi na często niewygodne pytania, Nie ma dla niej tematu tabu. Jest Twórcą całkowitym.

Mnie nie przekonała, no ale jak wiadomo: gusta są różne, więc czekam z zaciekawieniem na Twoją recenzję 🙂

Na bogato 😀 Te książki Ambera w ogóle za bezcen! Jak tylko zobaczyłam, aż piszczałam 😀

Dziękuję :*

Świetna, młodzieżowa lektura z uniwersalnym przesłaniem – opowiem o nim w tym tygodniu jeszcze. 🙂

Kochana, Ibsen jak najbardziej na tak! Nie ma ograniczeń gatunkowych w tym wyzwaniu 🙂

Super! <3 "Dzieci Kartografa" i "Dziewczyna z pociągu" ptzede mną w tym miesiącu 😀
Ooo! Zaintrygowałaś mnie "Pokojem"! Donaghue znam jedynie z "Frog Music", ale to zupełnie inna historia, chociaż matczyna miłość jest również silnie obecna. 🙂

Nic nigdy nie czytałam, więc jestem MEGA zaintrygowana. 😀

Żadnych smutków! Sześć to mnóstwo! <3
A "Chłopak…" jeszcze w tym tygodniu 🙂

A mi się podobało 😀 Jest w tym pewna obsesyjna maniera, ale rozumiem zamysł, więc dla samej opowieści jestem jak najbardziej na tak 🙂

Nie ma czego zazdrościć – ostatnio sama u Ciebie wypatrzyłam tyle pyszności, że głowa mała 😀 Nic tylko czytać!

http://www.zksiazkadolozka.blogspot.com