Wspaniale! <3

Jak cudownie! <3 U mnie od "Bezsenności…" wszystko się zaczęło, a potem przyszeł "Japoński wachlarz" i inne <3
Wspaniałej lektury!

Tak, tak, wiem. Po prostu skojarzyła mi się tematyka – praktycznie taka sama. Brytyjka myśli, że będzie hostessą w Japonii, a okazuje się, że ma być zwykłą prostytutką. Porwanie też tam było, ale koleżanki głównej bohaterki. Dziiiiwne. 😛
Myślę, że ten reportaż wypadłby dużo lepiej. Już kilka razy prawie kupiłam tę książkę, ale nigdy nie byłam do końca pewna i ostatecznie wrzucałam do kosza co innego. No ale teraz już wiem i niedługo, mam nadzieję, zapoluję. :>

Ostatnio mam w ogóle fazę na reportaże i chociaż Japonii nie znam, być może jej nawet nie lubię, ale na pewno mnie nie fascynuje, to i tak zapragnęłam przeczytać tę książkę. Szybki przegląd sprawił, że odkryłam na półce jeszcze „Bezsenność w Tokio” i może wreszcie przeczytam też tę pozycję 🙂

Lubię takie książki, które dotykają nawet nieco tajemniczych rzeczywistych wydarzeń.

Na myśl nasuwa mi się tylko jedno pytania: kiedy ja to wszystko przeczytam? 😀

Dokładnie tak…

W takim razie to jest pozycja obowiązkowa dla Was <3 Otwiera oczy i pokazuje, że nigdzie nie jest bezpiecznie. Warto poznać. 🙂

„Szklane gejsze” to fabuła, prawda? Tutaj jest reportaż – same fakty, zero ściemy. Mocna rzecz i świetnie prezentuje obraz Japonii. 🙂

Odnoszę wrażenie, że nie tylko w takim wypadku obala stereotypy. Nie mam głupkowatego poczucia, że Japonia to tylko „gejsze i sakura”, ale obserwuję od lat takie zjawisko ślepego zachwytu Japonią i widzę, że dla wielu tak właśnie jest. Właśnie Japonia (bo inne kraje niekoniecznie) jawi się jako oaza dziwności, w której nic złego się nie dzieje, a myślenie o tym kraju pozostaje mocno stereotypowe. Wychodzi to także wtedy, gdy mówimy o historii – gdzieś po drodze dla wielu osób takie tematy jak gwałt na Nankin, czy obozy „pracy” nie istnieją w ogóle w kontekście Japonii. Tak jakby tego kraju temat zła nie dotyczył. Odrębności owszem, ale nie brutalności i przemocy.

Dokładnie tak jest, a z Japonią w ogóle jest dziwnie – czasami wydaje mi się, że każdy przechodzi fascynację ich stylem bycia i wierzy, że kawai i gejsze to wszystko, co można tam znaleźć. 😀
I jestem ogromnie ciekawa Twojej reakcji! W końcu Ty wiesz najlepiej, bo przeżyłaś „japońskość” na własnej skórze. 🙂 Czekam na wrażenia!