Komentarze do: Bezsenne Środy: „GAŁĘZISTE” Artur Urbanowicz – recenzja

Autor: Bezsenne Środy: „Gałęziste” Artur Urbanowicz – recenzja PATRONACKA (wydanie II, poprawione) – Wielki Buk

Wed, 20 Nov 2019 12:46:27 +0000

[…] Recenzja sprzed trzech lat: TUTAJ […]

Autor: haveyoumetkerm

haveyoumetkerm — Sun, 15 Jan 2017 13:05:49 +0000

Świetna książka. W tym roku dzięki Tobie nie trafiam na buble wśród pozycji, które czytam. Gdyby nie nieco gimnazjalne zachowanie i sposób bycia głównych bohaterów i niektóre dialogi to naprawdę mógłbym ją uznać za jedną z lepszych jakie czytałem w ostatnim czasie. Mimo tych niedociągnięć chętnie przeczytałbym coś podobnego od A.U. Tak jak myślałem od początku – klimaty S. Dardy bardzo mi odpowiadają a to właśnie taka opowieść. Gdzieś przeczytałem, że jaki to gatunek? Village fiction? Village.. coś tam.

Autor: WIELKIE PODSUMOWANIE ROKU – najlepsze i najgorsze książki 2016 – Wielki Buk

Fri, 30 Dec 2016 11:17:25 +0000

[…] WYRÓŻNIENIE SPECJALNE dla „Gałęzistego” Artura Urbanowicza – za debiutancką powieść, która jest początkiem pięknej przygody, za te drzewa, które wcale a wcale nie tworzą sielankowego schronienia, za wskrzeszenie niesamowitej słowiańszczyzny wzorem Stefana Dardy, za mroczne sekrety lasu, których chyba nigdy nie chciałam poznać. Do poczytania TUTAJ. […]

Autor: Podsumowanie miesiąca: SIERPIEŃ 2016 – Wielki Buk

Podsumowanie miesiąca: SIERPIEŃ 2016 – Wielki Buk — Sat, 03 Sep 2016 10:38:07 +0000

[…] „Gałęziste” Artur Urbanowicz – bo ja się boję lasu i boję drzew, a tutaj podstępne puszcze Suwalszczyzny osaczają bohaterów; do poczytania TUTAJ; […]

Autor: Tydzień Blogowy #56 – Wielki Buk

Tydzień Blogowy #56 – Wielki Buk — Mon, 22 Aug 2016 09:44:31 +0000

[…] Bezsenna Środa i „GAŁĘZISTE” Artura Urbanowicza: TUTAJ […]

Autor: Charlotte Cz.

Charlotte Cz. — Sun, 21 Aug 2016 10:11:02 +0000

Ogromnie intrygująca lektura! Chętnie po nią sięgnę i wrócę do czasów, gdy zaczytywałam się w powieściach grozy. Tym bardziej, że to nasz rodzimy pisarz. 🙂 Jeśli chodzi o las, to we mnie też nie wzbudza najprzyjemniejszych uczuć i nawet w dzień, gdy wydawać by się mogło, że będziemy się tam czuć bezpiecznie i komfortowo, ja nigdy nie weszłabym do lasu sama. A to czego się w nim boję najbardziej to ludzi… Tych złych ludzi, którzy mogą nam wyrządzić krzywdę. Nie przerażają mnie zwierzęta, bo dopóki nie naruszymy ich terytorium i nie chcemy im wyrządzić krzywdy, one nie zrobią nam nic złego. Natomiast niektórzy ludzie, czający się w nieprzeniknionej gęstwinie lasu, są jego nieodgadnionym elementem, a świadomość, że tak wiele z nich wybiera właśnie las do ukrycia swoich zbrodni, jako miejsce, które wiele wybacza, które może dochować tajemnicy, przeraża mnie najbardziej.

Autor: Shasial

Shasial — Thu, 18 Aug 2016 13:44:01 +0000

Las za dnia nie jest koszmarem. Można się w nim wyciszyć, zebrać myśli. Staje się nim, gdy zajdzie Słońce. W nocy, w czeluściach lasu można dostrzec przerażające rzeczy. Cienie w blasku Księżyca potrafią przeistoczyć się w zło. Dzikie bestie czyhające w mroku, bądź, co gorsza, postać z nienaturalnie długimi kończynami stojąca pod drzewem, u której stóp leży walizeczka z jej zdobyczami. Palec, oko, język – to wszystko w jednym bagażu. Nie obchodzi jej ile masz pieniędzy. Ona chce tylko Ciebie. Chce mieć Twą cząstkę.
Tego się boję, gdy w lesie zapadnie mrok. Że już nie wrócę do domu.

Autor: Magdalat

Magdalat — Wed, 17 Aug 2016 21:47:08 +0000

Ja się boję beboków…koszmar dzieciństwa…ponoć żyją wszędzie tam, gdzie ciemno (pod łóżkiem, w szafie, no i oczywiście w lesie). trzask łamanych gałęzi, drzewa rzucające cienie, przemykające zwierzęta, to idealna sceneria, żeby najeść się porządnie strachu. No i do tego te kleszcze! Wolę zostać na kanapie z książką 🙂

Autor: Natalia Warsińska

Natalia Warsińska — Wed, 17 Aug 2016 14:24:55 +0000

Sama myśl o lesie przyprawia mnie o dreszcze.Boję się nieznanego,cieni i ciszy jaka tam panuje.Możliwe,że ma to związek z moimi wspomnieniami z dzieciństwa,ponieważ kiedyś zgubiłam się w lesie.:(

Autor: Rolaka

Rolaka — Wed, 17 Aug 2016 12:26:49 +0000

Kiedy byłam mała, usłyszałam plotki, że w lesie, tak z 10 kilometrów ode mnie, znaleziono ciało dziewczyny pozbawionej organów. Od tamtej pory zawsze gdy przejeżdżam obok jakiegokolwiek lasu boję się, że zobaczę przywiązaną do drzewa dziewczynę z rozciętym brzuchem.

Ps. Do tej pory nie wiem, czy to były tylko głupie plotki czy naprawdę znaleźli tam ciało.

Autor: Księgarnia wspomnień

Księgarnia wspomnień — Wed, 17 Aug 2016 12:17:33 +0000

W lesie najbardziej boję się zwierząt! Las to ich dom, to ich przystań, ich azyl. Idąc pośród krzyku drzew, szumu liści, głosu wiatru boję się, że wtargnę w ich świat, niszcząc go, a one instynktownie obronią się, atakując moją osobę. Wąska ścieżka, zachodzące gdzieś w oddali słońce, brak zasięgu w telefonie i ja… bez skrawka nadziei objęta szponami stada mrówek!

Autor: tanayah

tanayah — Wed, 17 Aug 2016 11:08:28 +0000

W odpowiedzi do Bombeletta. Jak najbardziej :D

Autor: Asia

Asia — Wed, 17 Aug 2016 10:46:09 +0000

Nigdy nie wiadomo, co można spotkać w lesie… I właśnie tego się boję najbardziej – nieznanego!

Autor: takitutaki

takitutaki — Wed, 17 Aug 2016 10:38:50 +0000

jak zobaczyłem okładkę i tytuł to od razu pomyślałem o tym Blackwoodzie 😀 ale w konkursie chętnie wezmę udział.. i w lesie bałbym się czegoś hmm nieznanego.. dobrym obrazem takiego strachu w lesie było Blair Witch Project i to coś.. co jest i gdzieś się czai.. poza tym dość strasznie jest w momencie gdy w ogóle robi się ciemno.. nastaje cisza i słychać każdy trzask gałązki nawet tuż za plecami, a tam pewnie wiewiórka, albo jakiś wiatr… ale czy na pewno? lepiej przyspieszyć kroku 😛

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Wed, 17 Aug 2016 10:15:04 +0000

W odpowiedzi do tanayah.

😀 Nie znam takiego uczucia – nie umiem się zidentyfikować. [error!]
A obiektywnie, to straszy dość intrygująco, bo słowiańsko, a to przecież lubimy. 😀

Autor: tanayah

tanayah — Wed, 17 Aug 2016 10:13:47 +0000

A jak ktoś uwielbia las i czuje się w nim mega zrelaksowany? 😀