Pewnie, wtrącaj się śmiało, a już zwłaszcza w temacie literatury czeskiej 🙂

Ja rozumiem, o co Ci chodzi, i wiem, że bohater „Auteczka” nie czerpał z tego przyjemności, porównałam to bardziej na zasadzie drastycznych scen znęcania się nad zwierzętami, które osobiście źle znoszę i potem bywa, że zrażam się do twórczości danego autora 🙁 A raczej chciałabym tego uniknąć, więc pewnie jeśli już to sięgnę po „Siekierę” 🙂

Karola, jeśli mogę się wtrącić 😉 to „Świnki morskie” są zupełnie inną książką niż „Auteczko”. W sensie, że „Świnki” są jednak bardziej sadystyczne :). W „Auteczku” główny bohater, czyli właściwie Hrabal, nie czerpał w żaden sposób satysfakcji z zabijania kociąt, uważał tylko, że to coś, co musi zrobić, i co później mocno przeżył. Bohaterowie „Świnek” są trochę bardziej bezwzględni :). Ale książka jest bardzo dobra, więc mimo że pewnie nie brzmi to wszystko dla Ciebie zachęcająco, również polecam!

Olga, z takiego mrocznego nurtu literatury czeskiej to ja bardzo polecam Ladislava Fuksa, autora „Palacza zwłok”. Jeśli jeszcze nie miałaś okazji :).

Ech, pamiętam, jak chorowałam czytając „Auteczko” Hrabala (a po tym, co czytam, tak mi się to kojarzy jako coś podobnego) i przez to aż nabrałam awersji do autora i do tej pory po żadną inną jego książkę nie sięgnęłam, więc chyba jednak, jeśli chodzi o Vaculika, przeczytam „Siekierę”, bo nie chcę się znowu zrazić 😉

Też przeżywam, ale tutaj jest to intrygujące – co wydarzy się dalej? Gdzie leży granica?
Niesamowita, fascynująca lektura. <3