Seria Petera Maya od miesięcy jest w moich planach – muszę się w końcu zaopatrzyć i nadrobić zaległości. 🙂 O! I w takim razie jeszcze Sue Monk Kidd, bo nie wiedziałam, że to nadmorska lektura. Dziękuję za polecenie!

Uwielbiam Londona, ale „Wilk…” wciąż jeszcze przede mną. 🙂

Zaczytaj się, bo to cudowne lektury! <3

Oby czytelnicze wiatry mi sprzyjały.

Jeśli chodzi o wymienione przez Ciebie książki, to potwierdzam, „Terror”… mrozi 🙂
Opis „The North Wather” przypomina mi natomiast Statek” Stefána Mániego (linkuję swoją recenzję w podpisie).

Nie mam pojęcia – nigdzie nie widziałam wieści o polskim wydaniu. 🙂 Dziękuję za odpowiedź!

Dopełnię jednak formalności i spróbuje szczęścia odpowiadając na Twoje pytanie 🙂
Moją ulubioną opowieścią związaną z morzem jest chyba historia Titanica. W wszelakiej formie – dokumentalnej, filmowej i książkowej. Nigdy nie przestanie mnie to dziwić jak niewiele znaczą wobec siły natury wszelkie ludzkie cuda techniki. Smutny los tego giganta okazał się nauczką na przyszłość za zgubną pewność siebie i brak pokory. Nigdy nie przestanie mnie dziwić też spektakularność tej tragedii (i tutaj z pomocą przychodzi film Camerona, który świetnie to ukazał, a mnie za każdym razem jakaś siła skutecznie trzyma przy ekranie). A wydaną ostatnią książkę Waltera Lorda „Titanic.Pamiętna noc” czytałam jakbym pierwszy raz w ogóle miała styczność z tym statkiem mimo, że przecież wszyscy – mniej lub bardziej – znamy tę historię. Za każdym razem mam też poczucie strasznego żalu i dochodzę do wniosku, że do tej tragedii wcale nie musiało dojść; dramatyczne doświadczenia polarników z lodem i krami, tracącymi raz po raz swoje statki poszły chyba na marne. Ale to już inna historia.

MUSISZ! <3
A Locke Lamora czeka na mnie już od jakiegoś czasu od chwili, jak u Ciebie o nim przeczytałam. 😀

Polecam z całego serducha! <3

Tak, czytaj „Terror” KONIECZNIE 😀

Bardzo polecam zarówno „Terror” (powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, ze szczyptą fantastyki, genialnie odmalowane portrety bohaterów), jak i „Dostatek” (realizm magiczny, świetnie odmalowana Nowa Fundlandia, dzieje małej społeczności). Myślę, że nie „morskość” jest tu najważniejsza, choć niewątpliwie jest to istotny element wszystkich książek wymienionych przez Olgę 🙂

Polecam wszystkie, bo wszystkie przeczytałam, zachwyciłam się, zakochałam. 🙂 Linki do recenzji są w tekście też. 🙂

Polecasz je? Bo szczerze przyznam, że nie przepadam za powieściami o morzu, Moby Dick to nie moje klimaty. Czytałam kiedyś horror „Ostatni pasażer” i on ostatecznie zepsuł moje dobre skojarzenia z morzem… Może czas zmienić swoje nastawienie. Myślę, że mogę sporo tracić, prawda? Pozdrawiam! 🙂