Powód onomastyczny – bo mam nazwisko. Tak wiem wszyscy je mają, ale nie każdy ma takie jak ja. No, i ja pierwszy się na nie powołuję.

Powód anatomiczny – bo mam plecy. Tak wiem, inni też mają, ale byłem już trzy razy na siłowni i są trochę szersze od innych.

Powód socjologiczny – bo mam znajomości. Znam Krzyśka,Pawła, Przemka, Tomka i panią Asię z pobliskiego warzywniaka.

Powód niehigieniczny – bo znam Panią Krysię. Ona jest sprzątaczką u nas w pracy i jak mówi – na każdego (lub u każdego nie dosłyszałem dokładnie, bo strasznie sepleni) znajdzie trochę brudu.

Powód kryminogenny bo wiem gdzie mieszkacie! Może nie dokładnie wiem, ale przynajmniej przypuszczam, wnioskuję, że gdzieś w Polsce.

Powód astrologiczny bo w horoskopie na marzec 2015 r. napisano o moim znaku Sprzyja ci Mars i dobra passa, a nie widziałem horoskopu, który by to odwołał.

Powód logiczny bo jeśli go nie dostanę, nie będę go miał.

Powód matematyczny – skoro e^{\pi\cdot i}+1=0, a 2+2=4, to – przy uwzględnieniu twierdzenia Pitagorasa oraz zasady „pamiętaj cholero nie dziel przez zero”- pbtHD (w){25/26.05) = WW, gdzie pbtHD= Pocketbook Touch HD, w = wygrana, a W = Wojciech i W = Wojnar. Nie byłem zbyt dobry z matematyki, ale za każdym razem wychodzi mi ten sam wynik, więc w obliczeniach nie ma jednak błędu. Ergo: może jednak jestem matematycznym geniuszem.

Powód statystyczny – bo brałem udział już w tylu konkursach, w których nic nie wygrałem, że statystycznie w końcu powinienem coś wygrać. Mnie to przekonuje, a Was?

Powód humanitarny (inaczej – na litość) – patrz powód statystyczny, z tym, że po słowach nic nie wygrałem, rozpoczyna się płaczliwe „plisss” i chlip…chlip…

Powód psychologiczny – bo to sobie zwizualizowałem. Wprawdzie wcześniej dokonałem wizualizacji szóstki w lotto i Scarlett Johansson w mojej sypialni i nic z tego nie wyszło, ale tym razem na pewno się uda.

Powód enigmatyczny – bo „Pani nie wie kim jestem!”. Wprawdzie gdyby Pani wiedziała i tak nie zrobiłoby to na Pani żadnego wrażenia, ale jak to brzmi.

Powód lakoniczny – bo tak.

Powód typowo polski – bo mi się należy.