GRATULACJE!!! Co prawda nie zdobyłaś jednej z pięciu głównych nagród, ale Twoja praca została wyróżniona przez Jury i chciałabym wysłać Ci komplet 3 książek od Wydawnictwa ZNAK. 🙂 Dziękuję!
Poproszę o dane i adres do wysyłki wraz z nr telefonu dla kuriera:
mail: wielkibukblog@gmail.com

GRATULACJE!!! Cudowny pomysł!
Poproszę o dane i adres do wysyłki wraz z nr telefonu dla kuriera – poleci do Ciebie zestaw nr 4:
mail: wielkibukblog@gmail.com

GRATULACJE!!! Twoja ilustracja zbiła mnie totalnie z nóg! Zjawiskowa!
Poproszę o dane i adres do wysyłki wraz z nr telefonu dla kuriera – poleci do Ciebie zestaw nr 1:
mail: wielkibukblog@gmail.com

GRATULACJE!!! Rewelacyjna grafika!
Poproszę o dane i adres do wysyłki wraz z nr telefonu dla kuriera – poleci do Ciebie zestaw nr 3:
mail: wielkibukblog@gmail.com

Wiem, że już po czasie. To bez znaczenia. Mam nadzieje, że się rozmarzyłaś, podobnie jak ja. Napisz mi maila czy się podobało.

Buziaki,
Michał

http://anirakbooks.blogspot.com/2017/11/to-post-na-konkurs-wielkiego-buka.html

Tu mnie nie znajdą.

A póki co życzę kolejnych 5 lat sukcesów. A potem kolejnych. I kolejnych…
Gratulacje!

Wszystkiego Najlepszego Olgo;)

Piękna kobieta stoi patrząc w okno. Podziwia widok z okna ogromnego wieżowca. Jej studio znajduje się na ostatnim, 40 piętrze. Naciska guzik i bezszelestnie rozsuwają się szklane drzwi. Wychodzi na taras, by chwilkę odetchnąć. Ma za sobą kolejny wyczerpujący dzień. Siada w wygodnym elektronicznym fotelu i przymyka oczy. Ten buja ją delikatnie, a podnóżek przymocowany na dole masuje stopy. Olga stara się wyciszyć, ma 15 minut, później spotkanie z ukochanym. Chciałaby wyglądać świeżo i olśniewająco, wiec ta chwilka relaksu bardzo się przyda. Uśmiecha się delikatnie do swoich myśli.
Nagle…słyszy delikatny szum, jakby bzyczenie, ale niezmiernie cichutkie.
Ech, pewnie się wydawało. Próbuje zapomnieć o tym dźwięku układając się wygodniej.
Drzytttt, drzytttt….i cisza.

Tego wieczora wszystkie stacje podają wstrząsającą wiadomość: Olga, miłośniczka książek, z pasją prowadząca Wielkiego Buka została porwana! Stało się to prawdopodobnie w czasie przerwy między nagraniami. Niektórzy widzieli niepokojący okrągły pojazd unoszący się przy najwyższym wieżowcu w mieście. Jeden ze wspołpracowników, który akurat słyszał jakieś dźwięki widział także dwóch ubranych na biało ludzi pstrykających zielonym światłem z jakiegoś urządzenia w stronę ulubionego fotela Olgi…potem wszystko spowiła srebrzysta mgła.
Trwają poszukiwania najwspanialszej prowadzącej bloga, vloga, osoby, która jest niekwestionowanym Autorytetem i Osobowością lat 2017-2027, nagradzaną wielokrotnie odznaczeniami i trofeami za swą niesamowitą działalność w świecie Książek i Kultury. ….Jeśli tylko pojawi się coś nowego w tej sprawie, będziemy informować.

Nadal nic nie wiadomo? – pyta jeden z czytelników bloga Olgi innego, także wiernego Czytacza jej recenzji, uwielbiającego jej głos z filmików.
-Niestety, nie….

Tymczasem w innej galaktyce…..
Rok 2217.
-Kim jesteście? -spytała przestraszona czarnowłosa kobieta nachylającego się nad nią człowieka w uniformie. -Gdzie ja jestem i co ja tu robię? -spojrzała na niego z niepokojem.
-U siebie.
-Jak to: u siebie?
-Teraz tu będzie twój dom.
-Słucham? Dlaczego się tu znalazłam i co to ma znaczyć?
-Hmmm, przyleciałaś z nami. Będziesz mi opowiadać,relacjonować książki…i…
-Co takiego? Jak to?
-Chciałbym poznać wiele różnych książek, u mnie w kraju nie ma nikogo, kto wie tyle, przeczytał tyle, co ty, dlatego tu jesteś…poza tym jesteś bardzo piękną kobietą.
-Słucham? Skąd ty mnie właściwie znasz, jak ja tu trafiłam?
-To dłuższa historia.
-?
-Dobrze. Pewnego dnia w waszym świecie było ogromne wyładowanie, prawda? Wtedy prowadziłaś transmisję. Nagle została ona przerwana. Był huk, po którym nic nie działało, prawda?
-Tak, ale…
-Miało wtedy miejsce pewne zjawisko, którego Wy nie znacie, …w każdym razie doszło do zderzenia. Dzięki niemu fragment twojej opowieści o pewnej książce trafił aż do nas…postanowiliśmy, że musisz podzielić się z nami swoją wiedzą, jest nam bardzo potrzebna. Dlatego postanowiliśmy zabrać cię do nas, musisz nam pomóc.
-Ale w czym?
-W odzyskaniu części świadomości..ale nie tylko…zaraz ci wszystko wytłumaczę.
Jest właśnie rok 2217…
-Co takiego?
-Jesteś w przyszłości…
Powoli opowiedział i wytłumaczył, dlaczego się tu znalazła.
Po skończonej opowieści Olga podjęła wyzwanie….kiedy je wypełni, wróci do siebie.
Po kilku dniach z wielkiej komory wychodziły pojedynczo szczupłe uśmiechnięte dziewczyny. Wszystkie wyglądały jak Olga, która poddała się klonowaniu.
Dzięki temu było ich wiele i mogły szybko wypełnić swoją misję. To był wyścig z czasem. Stojąc przed nimi Olga przesyłała im swoje odczucia, przemyślenia, spostrzeżenia co do różnych przeczytanych lektur. Nie wiedziała jednak, skąd posiada taką umiejętność. Tu można było porozumiewać się myślami.
Miała do dyspozycji oddane osoby.
Wzięła do ręki różnokolorowe kuleczki. Dotykała je po kolei. Każda z nich była przeznaczona do innej lektury. Przelewała na nie swoje spostrzeżenia – na te koloru zielonego – odczucia dotyczące książek romantycznych, na fioletowe – sensacyjnych, na czarne -horrory, na czerwone -fantastyczne.
Była zdziwiona. To teraz tak to będzie wyglądać? Nie będzie długich opowiedzianych recenzji tylko myśli zawarte w kuleczce, a kolor wskaże, co zainteresowany czytaniem chce czytać. Ale…zachęci nie zdradzając zakończenia, czyli tak, jak ona. To tak jak mini recenzja -pomyślała.
Jej odpowiedniczki wiedziały już tyle, co ona.
By jej siły się nie wyczerpywały, powstały one. Będą ją godnie wyręczać.
Każdy z czytających będzie mógł „porozmawiać indywidualnie” z Olgą, stąd tyle jej reprezentantek. O ustalonych porady dnia będzie można się kontaktować. Każdy będzie miał urządzenie służące do komunikacji. Po jego włączeniu pojawi się komunikat, gdzie za chwilę można spotkać osobiście powieloną „Olgę”, np. w pobliskiej czytokawiarence.
Będą spotkania dotyczące książek, rankingi tych najbardziej poczytnych, kluby miłośników określonej książki, stowarzyszenia wybranych nohaterów.
Wielki Buk będzie bardzo znany, szanowany i lubiany – taka nazwa będzie patronowała tym działaniom. Będą organizowane urodziny książek: dobra zabawa inspirowana cytatami czy wiedzą z przeczytanych książek…..Będą też karty czytksiążek, zawierające 30 punktów z przykładowymi 25 czytreceznacjami.
………….
-Olga, Olga obudź się ;), co się stało, że wołałaś mnie przez sen?
-Nic, nie wiem, nie pamiętam…ojej, miałam niesamowity sen 🙂

Wszystkiego najlepszego i najpiękniejszego, wielu owocnych i cudownych lat, satysfakcji i radości z wykonywania czegoś, co daje radość i zadowolenie 🙂

Niestety, u mnie co chwilka miga, wyłącza się prąd, więc szybciutko kończę 🙂

Gdy jeszcze byłam recenzentką i zajmowałam się tym co najbardziej kocham, pewnego wieczora usiadłam z kartkami papieru przed nosem i długopisem w dłoni. Zaczełam pisać jakbym pisała w pamiętniku. Najpierw opisywałam jak wygląda moja przyszłość gdy zostałam w tym miejscu i tej pracy w której jestem.
Wziełam kolejne kartki i oddzielnie napisałam jak wygląda moja przyszłość, gdy z tej pracy odeszłam i zaczęłam realizować swoje marzenia..
Ale, przecież to było i jest nadal moim marzeniem ,czytanie sprawia mi tyle radości jakiej nie da się opisać.
Zapach nowej książki ,przybiera mnie o zawrót głowy ,a chwile grozy są dla mnie tak emocjonujące aż dostaję gęsiej skórki i nie moę się doczekać kolejnych stron pasjonującej lektury.

A potem zadziała się magia..
To był jeden z ciepłych dni w sezonie urlopowym , gdy już praktycznie nie miałam nic do przeczytania.. dosłownie nic, nie mogłam uwierzyć jak mogło do tego dojść, zawsze pilnowałam aby wszystko było na swoim miejscu, nowy filmik , czy wpis na blogu, a tutaj zabrakło jednej z najistotniejszej rzeczy KSIĄŻEK..
Chciałam już usiąść , ciąć kulki albo układać pasjansa.
Usiadłam i wykonywałam pewną pracę swoimi myślami, przekonaniami, obawami i aspiracjami.
Kartki dotyczące pozostania w miejscu roztaczały przede mną złowrogą wizję. Wizję dotyczącą zazdrości o to ,że inni idą do przodu a ja nie..
Że może zabraknąć książek, wszystko zostanie spalone, zamknięte zostaną wszystkie księgarnie, biblioteki , a pisarze stracą swoją miłość do sztuki.
Ale była tez druga kartka ,pokazywała samorealizację ,radość ,ekscytację związaną z robieniem czegoś po raz pierwszy .Wyrażała tez pewne obawy, które jednak udało się stopniowo pokonać i robić sukcesywne postępy. Wszystkie te kartki schowałam, zakopałam wśród wielu innych zapisków, był wtedy rok 2017 piękny zimowy grudzień.
Dziś 2217, przyszłość jest całkiem inna, piękna ,kolorowa, bogata i otwarta dla ludzi którzy maja pasje ,rozwijają je.
Wielki Buk jak się ma?
Lepiej chyba być nie mogło, praktycznie co tydzień przeprowadzam wywiady, każdy ma na recę bransoletki przeważnie są to Bukocholicy , którzy nie mogę doczekać się kolejnych smacznych kąsków z swiata literatury, a co najciekawsze, albo najdziwniejsze , a co najdziwniejsze , albo najciekawsze, jest taka maszyna wewnątrz której znajduje się fotel z ksiażką, którą wybierzesz na towarzysza swojej podróży, zostaniesz przeniesiony drogi Czytelniku, wprost do niej. Teraz , gdy to piszę, wybieram się tam z Wojną Wintstona Michaela Dobbs i jestem przekonana , że znowu przeżyję wspaniałą przygodę.

Ciepłe pozdrowienia z przyszłości od Wielkiego Buka

Blog Wielki Buk kończy już 205 lat! Z tej okazji uruchamiamy niezawodną sieć holograficzną, do której będą trafiać nowe wpisy i filmy! Holograf wielkości małego breloczka uruchamiany głosowo, poinformuje was natychmiast o nowościach na Wielkim Buku! Wystarczy milisekunda! Nie potrzebujesz żadnego łącza Wi-Fi, ani FutureNet! Jedno słowo dzielić Cię będzie od pochłaniania lektury wspaniałego bloga! Zielona wiązka światła wystrzeli w powietrze, a przed tobą wyświetli się logo, a następnie strona główna Wielkiego Buka! Głosowe sterowanie! Efekty specjalne! Specjalna czcionka dzięki której czytanie wartościowej recenzji przygotowanej przez najlepszą z najlepszych, zajmie Ci milisekundę. (Istnieje możliwość przesłuchania recenzji w formie audio!)

Przeczytałam notkę na blogu Wielki Buk.
Holograf? To wielka nowość, niewiele witryn może się nim poszczycić. myślałam głośno. Tylko te najlepsze! podekscytowałam się tak, że straciłam równowagę lecąc za pomocą swojego jet-packa. kliknęłam linka i w tej samej chwili w mojej ręce zmaterializował się mały breloczek z logo Wielkiego Buka. Na wszystkie latające babki! wytrzeszczyłam oczy i w tym samym momencie przedmiot uniósł się w powietrze. Wystrzelił zieloną poświatą w nocne powietrze. W tym momencie przed oczami wyświetliła mi się strona główna.

https://www.instagram.com/p/BcIqecan39I/?taken-by=alwayszapomniana (Jest tu grafika, której nie potrafiłam wstawić. Wykonałam ją sama i proszę o uwzględnienie jej w mojej pracy, gdy odgrywa kluczową rolę)

Dzięki nowoczesnym technologiom ultraszybkiego czytania Olga jest w stanie wręcz pochłaniać setki książek miesięcznie. Poszukiwanie Wielkiego Buka odbywa się więc na jeszcze szerszą skalę. Olga jest już o krok od jego odnalezienia 😉 Chociaż jak wiadomo, apetyt rośnie w miarę jedzenia i wymagania są coraz większe.

Ukazuje się cotygodniowy wirtualny biuletyn wielkobukowy tak, aby wszyscy zainteresowani mogli być na bieżąco z nowymi treściami. Potencjał opiniotwórczy Olgi rośnie w siłę 😉 Biuletyn jest rekomendowany przez Ministerstwo Edukacji. Nawet najzagorzalsi przeciwnicy czytania przekonują się, że lektura nie musi być nudna.

Nadal istnieje telewizja. Także programy śniadaniowe. W weekendowym paśmie Olga prowadzi kącik, w którym influencerzy przyszłości relacjonują swoje postępy w poszukiwaniu Wielkiego Buka. Praprapraprapraprawnuczka słynnej szafiarki wpadła na jakiś trop.

Powstaje wielkobukowy klub dyskusyjny. Za pomocą hologramów wszyscy wielkobukowicze spotykają się na dyskusjach panelowych i debatach.

Oprócz ebooków, audiobooków i książek, które możemy czytać dzięki naszym mikroprocesorom (trochę tak jakbyśmy mieli bibliotekę w głowie) dalej świetnie mają się tradycyjne pozycje drukowane. Po prostu wynaleźliśmy technologię produkcji surowca imitującego papier. W związku z tym na Wielkim Buku powstają obozy zwolenników tradycji i zwolenników nowoczesności. Oczywiście żyją w przyjaźni.

Olga staje na czele rządowej komisji śledczej ds. poszukiwań Wielkiego Buka. Akcja poszukiwawcza przybiera charakter narodowy.

Czytelnicy organizują się w zespoły poszukiwawcze w nadziei, że w grupie szybciej uda się odnaleźć Wielkiego Buka. Krążą nieśmiałe pogłoski, że komuś się udało 🙂

PS Gratuluję Olgo! Robisz coś pięknego zarażając ludzi pasją czytelniczą. Życzę Ci wielu sukcesów, jeszcze więcej odbiorców i żebyś zawsze szukała

Wszystkiego najlepszego życzę i proszę się na mnie nie gniewać jeśli tekst okazał się zbyt mało interesujący. 😉

Pozdrawiam Marcin Kannenberg

Wszystkiego najlepszego 🙂 Kolejnych pięciu… dziesięciu… piętnastu… lat z nami 🙂

Wielki Buku – nieskończoności!

Tłumy wykształconych ludzi wychodzą na ulice, nie mogąc znieść tej sytuacji. Walczą i giną za idee. Po nich przychodzą kolejni. Nikt nie jest w stanie ich zatrzymać.
W tych niespokojnych czasach jedna osoba o kryptonimie WIELKI BUK nie poddaje się..Staje się głosem ludu, orędowniczką dobrych wiadomości. Walczy o dostęp do książek, rusza miliony ludzi swoimi recenzjami, snuje opowieści zapamiętanych historii, opowiada o autorach.
Jest Nadzieją na poprawę tej patowej sytuacji. Szykuje rebelię, powstanie przeciw Analfabetom. Siła WIELKIEGO BUKA tkwi w szale czytelniczym. Jej mądrość, racjonalne działanie przynosi rezultaty.Przyłącza się do niej z każdym dniem coraz więcej Osób Kochających Czytać.

Manifest WIELKIEGO BUKA jest niesiony na ustach, przekazywany, zapamiętywany, porywa tłumy, porusza miliony, zagrzewa do walki.

https://s17.postimg.org/wzcf0d0sf/manifers2.png

https://drive.google.com/file/d/1M0hVqcOeZDJ5QwV6J_ciuLMcDBRbr7Jl/view?usp=sharing

Ludzkość zasiedla kosmos. Pierwsi kosmiczni pionierzy mają trudne życie. Nie mają dobrego powietrza, nie mają dobrego jedzenia, ale mają coś, co umila im czas i uczy tolerancji. Każdy galaktyczny osadnik dostaje zestaw ratunkowy na smutek, nudę i niechęć do działania. W zestawie znajduje się staroświeckie urządzenie zwane komórką na którym można odtwarzać filmiki Ziemianki Olgi z Wielkiego Buka, która 200 lat temu zapoczątkowała idę równości wśród czytelników. Wcześniej, wśród czytaczy dochodziło do sporów, (wojen na klawisze i pióra, a czasem bezpośrednich utarczek słownych, w wyniku których drżały w posadach długoletnie przyjaźnie) o to, co lepsze: e-book, audiobook czy książka papierowa. Olga z Wielkiego Buka po latach starań na blogu i vlogu doprowadziła do pogodzenia się walczących ze sobą frakcji. Dzięki niej Ziemianie odkryli, że liczy się to, iż w ogóle czytamy, a nie to, na jakim nośniku. Ważna jest radość z lektury i dzielenie się wrażeniami z innymi. Galaktyczni pionierzy ruszyli więc w kosmos mądrzejsi o tę wiedzę i czytali raz książki papierowe, a raz elektroniczne. Nie obyło się też bez słuchania audiobooków. I każdy kolonista cieszył się, że może obcować z literaturą, nieważne w jaki sposób.

Z pozdrowieniami od czytelniczki, która dwa lata temu była w stanie gryźć, kiedy ktoś proponował jej zakup e-czytnika, bo przecież książki papierowe są najlepsze!!! 😉 A teraz ma własny, osobisty, wychuchany i wydmuchany Kindle:) I nawet z niego korzysta;)

Za górami, za lasami rośnie WIELKI Buk. Właśnie dziś kończy 205 lat. Ktoś mógłby powiedzieć, że to dużo, jak na buka, ale nie jest to zwyczajny buk – to WIELKI Buk.

Wielkiego Buka spośród jego współbraci wyróżniały nietypowe słoje, które były naprawdę wyjątkowe. Zamiast klasycznych drzewnych słoi Wielki Buk miał słoje złożone z przeczytanych przez niego książek! Wielkie wieże książek układały się dokładne w 205 okręgów.

W dniu jego urodzin odwiedziło go milion osób. Wielki Buk nie mógł w to uwierzyć i był bardzo wzruszony. Akurat była to środa, więc Wielki Buk przygotował moc kryminalnych atrakcji (tak, 30 listopada 2222 roku to naprawdę środa!). Bezsenna środa upłynęła wszystkim pod znakiem świętowania – oczywiście czytelniczego!

Gwoździem programu było wspólne czytanie najnowszej i zarazem ostatniej części Trylogii z Nordland pod tytułem „Narwany Narwik”. Choć Wielki Buk niezmiennie lubował się w tradycyjnych książkach, to tego dnia postanowił poprosić o pomoc gwiazdy. Te chętnie spełniły jego prośbę (w końcu obchodził 205 urodziny!) i ułożyły się na niebie w słowa książki.

Gdy skończono lekturę niespodziewanie wstał jeden z gości, który przyznał się, że to on, a nie Ragnhild Molberg jest autorem tej Trylogii. Wszystkie oczy zwróciły się ku niemu, a Wielki Buk od razu rozpoznał w nim znanego polskiego autora o inicjałach RM.

Ten wspaniały dzień Wielki Buk zakończył przesłaniem i życzeniami dla wszystkich gości: – Korzystajcie z życia, bo warto czytać w każdej chwili! Wtedy goście jeszcze raz odśpiewali mu „Sto lat!”.