Oj Kochana, Grey to już dawno przeminął, a to co się teraz dzieje, to jest anomalia, która staje się normą i to jest bardzo niebezpieczne… I oczywiście, że są pojedyncze tytuły naprawdę warte uwagi, ale… problem polega na tym, że jeśli nie będą na półkach, gdzie je widać, to nikt sie o nich nie dowie, tylko pojedyncze jednostki. Taki przypadek był ostatnio z Rayem Bradburym – schowany na półce, potem wrzuciłam foto na FB i wszyscy się pytali skąd mam, bo oni nawet nie wiedzieli, że jest premiera! A przecież „451 stopni Fahrenheita” to kultowa książka i powinno się ją okazywać!
Trendy, które przestają być trendami (tracą charakterystyczną zmienność) zaczynają wyginać rynek na swoją korzyść, a tym samym przyciągać uwagę czytelnika. W komentarzu wyżej zrobiłam nawiązanie do ciuchów, która może wydawać się absurdalna, ale działa na wyobraźnię. To jest tak jakby w sklepach z ciuchami były TYLKO dostępne dżinsy (odpowiednik kryminałów i ich uniwersalności) i białe kozaczki (odpowiednik romansów raz są modne, a raz kiczowate). Oczywiście inne ciuchy też byłyby dostępne, ale w pojedynczych egzemplarzach, wiec oczywistym jest, że wkrótce ludzie zmuszeni do kupowania dżinsów i białych kozaczków chodziliby tylko w tym. MUSI BYĆ WYBÓR i to wybór widoczny, a nie pozorny i ukryty. Stąd moje zaniepokojenie.

Niby bokiem ale… To jest taki problem o szerszej skali niż nasze indywidualne gusta – to jest tak jakby w sklepach z ciuchami były TYLKO dostępne dżinsy (odpowiednik kryminałów i ich uniwersalności) i białe kozaczki (odpowiednik romansów – raz są modne, a raz kiczowate). Oczywiście inne ciuchy też byłyby dostępne, ale w pojedynczych egzemplarzach, wiec oczywistym jest, że wkrótce ludzie „zmuszeni” do kupowania dżinsów i białych kozaczków chodziliby tylko w tym. 😀 Wiem, absurdalne porównanie, ale dobra wizualna analogia. MUSI BYĆ WYBÓR. Inaczej następuje powolny, ale systematyczny zwrot w kulturze, którego nie będzie można łatwo cofnąć.

Te poradniki to już jest siódma woda po kisielu, bo ten trend przeminął i jest niemal niewidoczny na tle tego, co najpopularniejsze. A jeszcze niedawno był boom na te tytuły i można je było dojrzeć dosłownie wszędzie.

Również zauważyłam wznowienia, ale to znowu są pojedyncze tytuły, które ostatecznie stają się niewidoczne na tle tego, co jest wystawione na głównych witrynach. Np. żeby dorwać nowego Bradbury’ego musiałam nieźle się nagrzebać, a kilka osób potem pisało mi, że nawet nie słyszało o tej premierze…

No ja widzę jeszcze trend popularnonaukowo-surwiwalowy, jako przedłużenie trendu przyrodniczego. Ze wspomnień i reportaży przerzuciliśmy się na książki stricte popularnonaukowe oraz poradniki typu jak przetrwać w lesie, jak rozpaliś ognisko, jak uprawiać ogródek i inne takie. Pytanie tylko, czy to rozwojowy trend, czy tylko koniec poprzedniego.

Może mówię trochę przez pryzmat mojego fantastycznego bąbelka, ale w ramach gatunku właśnie podobną sytuację mieliśmy po „Zmierzchu” – romansoerotyki, które do tej pory w kątku regału czekały na swoich fanów, teraz zaczęły się wylewać z każdej listy bestsellerów, strach było lodówkę otworzyć. Później rynek się nasycił i przystojne wampiry wróciły do swojego kącika. Nie wydaje mi się, żeby czytelnicy fantastyki byli jakąś szczególnie specyficzna grupą nabywczą – spodziewam się powtórki schematu na szerszą skalę.

Acz, żeby było śmieszniej, w gatunku też chwilowo brak silnych trendów. Mam wrażenie, ze ostatnio wydawcy skupiają się raczej na wznowieniach w znacznie ulepszonej szacie graficznej, tudzież wydawaniu istotnych autorów, którzy jeszcze u nas nie wyszli.

Jeśli piszesz o trendzie „męskim” z żołnierzami, policjantami itd. to na pewno trzymam mocno za ten trend kciuki! I sprawdzę P. Piotrowskiego, bo brzmi mega godnie! 🙂

Dziękuję pięknie za tak obszerny komentarz! <3
A ja się trochę tego obawiam (tego przejęcia rynku), bo jeszcze nie było czegoś takiego, żeby poza tym, co nazywam w uproszczeniu seksem i zbrodnią oraz obyczajówką, rynek wydawniczy nie miał nic więcej do zaoferowania. W poprzednich latach były i trendy związane z naturą, z historią, biografiami, podróżami…, a teraz wiosną i latem nic się nie zmienia, nie ma nic, co wybijałoby się ponad te dwa nurty.
Co do erotyki i romansów, to rozpisałam się przy wpisie wiosennym – to jest wciąż największa część rynku wydawniczego na świecie, generująca największe zyski, tylko… pomimo tego, przez lata, udawało się tym tytułom trzymać w niszy. Tzn. na półkach bestsellerów i nowości w księgarniach nie było gołych klat i książąt z bajki, były na półkach romansowo/erotycznych, tak jak np. horror. A teraz bum! To już nie są pojedyncze hity jak E.L. James, ale całe serie ze tytułów ze średniej półki.
Dlatego ja również jestem zaintrygowana, czujnie obserwuję i zobaczymy co z tego wyniknie. 🙂

A co do erotyki… W latach dziewięćdziesiątych rzesze zaczytywały się w mniej lub bardziej pikantnych harlequinach, kilka lat temu przeżywaliśmy rozkwit paranormalnych pornoromansów (dla mnie osobiście szczególnie bolesny, bo żywię się głównie fantastyką, a poza tymi popłuczynami po „Zmierzchu” niewiele wtedy wychodziło). Obie minęły, przy gatunkach/seriach/jakzwałtakzwał zostały tylko zagorzałe fanki (bo to jednak w przeważającej większości kobiety były). Moda na umięśnionych sportowców, badboyów czy co tam akurat jest na tapecie też przeminie. Ciekawam tylko, w co wyewoluuje.