Nie dziwię się – świat Martina świetnie łączy fikcję literacką z historią i miesza oba w jedynie sobie znany sposób. 🙂 A „Ogień i krew” na pewno będzie doskonałą lekturą. 🙂

Ach, no tak….Faktycznie, coś w tym jest 🙂

To jest mój taki żart, bo kreacja pisarska Pauliny Świst skojarzyła mi się od razu z kreacjami bohaterów Remigiusza – ostra babka/nietypowe hobby/ulubiony drink itp. 😀

A tym ktosiem jest, twoim zdaniem, Remigiusz Mróz? 🙂

A ta buta jej to faktycznie drażni, ale ona jest moim zdaniem wystudiowana – dlatego ciągle podejrzewam, że Paulina Świst to postać, pod którą ktoś się ukrywa, a nie sama pisarka.

Dziękuję :*
Dawanie drugiej szansy to piękna rzecz i ja też staram się ją praktykować 🙂 Natomiast Paulina Świst ma w sobie jakąś butę, która mnie od niej odpycha, niezależnie od słabości jej pierwszej książki.

Oczywista oczywistość, że ja będę czekać na Twoją opinię o „Ogniu i krwi”. 🙂
Co do Pauliny Świst, to raczej jest propozycja nowości, którą znalazłam, a która może się spodobać i której sama jestem ciekawa, bo co prawda jej debiut szałowy nie był, ale lubię dawać pisarzom drugą szansę. 🙂

O! Wspaniale! <3

To będą na pewno dwa bardzo głośne tytuły listopada. 🙂

Z tą Pauliną Świst to każdy ją niby gdzieś widział, a jednak nie widział jej nikt. 😉 Dopóki się nie ujawni, to ja mówię, że Paulina Świst to Remigiusz Mróz. 😀

Cieszy mnie to ogromnie! 🙂

Ten reportaż brzmi mocno mrocznie i boleśnie – daj znać po lekturze, czy warto! 🙂

Prawda? 😀

Co do Świst to raczej nie jest ona Mrozem, bo ujawniła się przed Alkiem Rogozińskim na Krakowskich Targach Książki (ale Alek powiedział, że nie zdradzi jej personaliów), a Remigiusza, jak wiadomo, tym razem na KTK nie było 😉