Komentarze do: „Moje córki krowy” & „Porozmawiaj ze mną” Kinga Dębska – recenzja

Autor: bananaisland

bananaisland — Sat, 24 Nov 2018 18:26:05 +0000

Coś czuję, że będzie bolało, bo temat jest mi bliski, choć nie dotyczy rodziców. Nie było łatwo sięgnąć po „Między falami” Sary Moss, na której przekład nie mogłam się doczekać, a która dopiero teraz znalazła się na stosiku do czytania. Trudny jest powrót to tamtych chwil.
Chciałam jeszcze dodać, że dzięki Twojej recenzji sięgnę po te książki, bo szczerze mówiąc, wydawało mi się, że to cukier puder właśnie. Słyszałam kilka lat temu entuzjastyczne opinie w entuzjastycznym tonie i zniechęciłam się wtedy, ale dobrze, że są Twoje recenzje 🙂 Trafiłam tu akurat na 5. urodziny WB. Czytam całego bloga na bieżąco i nadrabiam od pierwszego wpisu, bo poza Twoim podejściem do każdej książki, bardzo podoba mi się styl i kompozycja wypowiedzi – same w sobie są opowieściami o opowieściach 🙂

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Tue, 20 Nov 2018 19:04:08 +0000

W odpowiedzi do wtrybieoffline.

Zdecydowanie – pisać i mówić o książkach to wspaniałe zajęcie. 🙂

Autor: Bombeletta

Bombeletta — Tue, 20 Nov 2018 18:52:17 +0000

W odpowiedzi do Kuba Sobieralski.

Z całego serca Ci współczuję i nie umiem sobie wyobrazić takiej rozpaczy, takiego smutku, chociaż swoje smutki również przeżyłam – „Moje córki krowy” obudziły wspomnienia, obudziły bolesne momenty… Sam musisz wiedzieć, czy chcesz do nich wracać…
Dziękuję Ci za ten komentarz.

Autor: Kuba Sobieralski

Kuba Sobieralski — Tue, 20 Nov 2018 17:13:15 +0000

Dziękuję Ci za ten tekst, i przypomnienie o „Moich córkach”. Książkę kupiłem dwa lata temu, tuż przed tym jak odszedł mój tata. Nie przeczytałem jej do dziś, bo się boję. Bardzo przeżyłem śmierć taty. W zaledwie trzy tygodnie, potworne trzy tygodnie, ze względnie zdrowego człowieka stał się podtrzymywanym przy życiu cieniem. Jego śmierć była niespodziewana. I chyba zawsze będzie, bo tak się jej boimy, że jej obecność wypieramy ze świadomości. Wciąż boje się tej książki, że lektura przywróci bolesne chwile, że znów zacznę płakać. Bo nawet twoje słowa, o tym jak to jest gdy stracimy rodziców, wywołują łzy. To wszystko prawda. Mam nadzieję że Ty jeszcze tego nie przeżyłaś, że to tylko refleksja z przeczytanej książki. Boję się „Moich córek”, ale chyba jednak zaryzykuję i przeczytam.

Autor: wtrybieoffline

wtrybieoffline — Sun, 18 Nov 2018 12:03:05 +0000

super jest recenzować książki, pisałam w swoim najnowszym poście o współpracy z redakcją – zapraszam.

Autor: Zielone Sztuczki

Zielone Sztuczki — Fri, 16 Nov 2018 11:18:03 +0000

To urocza opowieść. Bardzo dojrzała.