A ja proponuję wyprawę w norweskie góry czasów średniowiecza, w którą zabierze nas Sigrid Undset i jej „Krystyna córka Lavransa”.
Tym, co cenię w tej powieści najbardziej, jest głębia świata przedstawionego oraz żywi, niejednowymiarowi bohaterowie – zmagający się nie tylko z gwałtownymi przeciwnościami losu, ale też zwykłą ludzką codziennością. Autorka przedstawia ich tak przekonująco, że wydaje się, jakby kiedyś żyli naprawdę. Akcja płynie niczym rzeka, raz spokojnie, byśmy mogli się nią delektować, raz wartko, tak że jej nurt porywa nas ze sobą. A w tle przepiękna surowa norweska przyroda, której opisy pozwalają jeszcze bardziej wczuć się w klimat tej książki.
Undset wykonała mnóstwo pracy, badając źródła historyczne, dzięki czemu nie mamy poczucia sztuczności, wierzymy że tak właśnie wyglądało życie w tamtych czasach.
„Krystyna córka Lavransa” jako jedna z niewielu książek zdołała zaangażować mnie do tego stopnia, że nie potrafiłam przestać rozmyślać o opisanych w niej wydarzeniach, wiele scen mocno zapadło mi w pamięć, często wracam do poszczególnych fragmentów. Nie tylko ja uważam tę książkę za wybitną – Sigrid Undset otrzymała za nią Nagrodę Nobla w 1928 roku. Całkowicie zasłużenie. Jedna z najlepszych literackich podróży w moim życiu. 🙂

Można tutaj na blogu lub na kanale pod filmem. 🙂

Cudnej lektury! Będziesz oczarowana <3