W przypadku „Zakłamanego…” będzie nie inaczej – Ferrante podejmuje tematy rodziny, ale także przyjaźni, dorastania, dojrzewania, stawania się kobietą i inicjacji. Jestem ciekawa, czy Ciebie również zachwyci.

Tylko te z serii o genialnej przyjaciółce. Wspaniałe i właśnie hipnotyzujące. Opowiadają ustami Lenu o dzieciństwie w neapolitańskiej biedzie, i tym, czym jest edukacja, szkoła, walka o wykorzystanie swoich szans, o uczuciach, trudnej przyjaźni między kobietami, o geniuszu i o ciężkiej pracy, o miłości, nienawiści… O życiu i o świecie – te książki są nawiązaniem do idei wielkiej, uniwersalnej powieści, jak np. „Lalka”.

Wszystkie z cyklu o genialnej przyjaciółce – cztery piękne opowieści o dzieciństwie, jakże trudnej przyjaźni między kobietami, o miłości, nienawiści, zdradzie – całym życiu kobiety. Niezwykłe i właśnie hipnotyzujące.

Zdecydowanie nie jest to temat banalny, ani przegadany – zaskakuje mnie jak otwarcie Ferrante pisze o dziewczęcej intymności, o bliskości, o dotyku, o inicjacji. Robi to w sposób niby zwyczajny, ale (tak jak napisałam) u Ferrante nic nie jest tak po prostu zwyczajne.
Jestem ciekawa innych powieści autorki spoza cyklu neapolitańskiego. Czytałaś może inne jej powieści?