Moi Drodzy,
Dzisiaj mam leniwy, niedzielny dzień (z przerwą na wiosenne sprzątanie szafy i teraz czuję się zen), więc nie będę się rozpisywać, tylko od razu przechodzę do sedna – na podwieczorek TYDZIEŃ BLOGOWY i pyszna porcja linków blogowo-vlogowych. 🙂
Do poczytania i polubienia.
Bo warto czytać.
O.
Moi Drodzy,
Najkrótszy miesiąc roku, z unikatowym twistem, jak zdarza się tylko raz na cztery lata, już za nami! Luty dla Wielkiego Buka intensywny, zapracowany i szaleńczo zaczytany, a to mnie ogromnie cieszy, bo nie ma dla mnie nic piękniejszego od porządnego zapracowania.
W lutym opublikowałam 24 teksty na blogu, w tym TOP 5 ROMANSÓW WSZECH CZASÓW, WALENTYNKOWĄ BITWĘ BUKÓW i rozpoczęłam nową serię WARTO CZYTAĆ.
Za mną aż… 15 KSIĄŻEK. Nie wiem jak to się stało, ale podejrzewam, że mogę obwiniać za ten fakt audiobooki, których słuchałam siedząc w pracy (w końcu wróciłam do słuchania!) i kilka rewelacyjnych pozycji, które pożarłam niemal na raz, zarywając noc lub dwie. 🙂
Czas dorastania, przekraczania tej cienkiej granicy pomiędzy okresem beztroskiego dzieciństwa a światem nastolatków wkraczających w dorosłość to wrażliwy czas, jedyny w swoim rodzaju. Wypełniony niezrozumiałym bólem istnienia, poszukiwaniem samego siebie i próbą odpowiedzi na fundamentalne pytania kondycji ludzkiej. Kim jestem? Kim pragnę być? Skąd pochodzę? To dziwny okres, w którym tęsknota za dzieciństwem łączy się z ekscytacją wyczekiwania przyszłości, gdy chciałoby się jeszcze przez chwilkę ukryć w krainach wyobraźni, pogrążyć w zabawach i uciec od odpowiedzialności. A jeśli ten czas naznaczony byłby jeszcze żałobą? Smutkiem? Niemocą, która prowadzi do sennej bierności? Jak trudno byłoby się wtedy odnaleźć, gdy nic nie jest takie jak powinno być?
O niewytłumaczalnej zbrodni, o rodzinie pogrążonej w wiecznym smutku i dorastającej dziewczynce, która pragnęła odzyskać bliskich opowiada przejmująca, spowita upałem amerykańskiego Południa powieść Donny Tartt, czyli „Mały Przyjaciel”.
Jarka Czechowicza i jego blog Krytycznym Okiem zna już w literackim świecie chyba każdy czytelnik obeznany z literaturą, a przynajmniej każdy powinien. Krytycznym Okiem to wyższa półka książkowej blogosfery i klasa sama w sobie, a recenzje Jarka, jego analizy oraz przemyślenia wyróżniają się jakością, której często ze świecą szukać w odmętach internetu. Znaki szczególne to oczytanie, umiejętność pięknego wyrażania myśli, dopracowany język i teksty, po których od razu wiemy, czy chcemy sięgnąć po daną pozycję, czy też nie do końca. Jarek ma umiejętność przekonywania i wie, co w trawie piszczy, ale przede wszystkim ma ku temu jak najsolidniejsze podstawy. Język polski to jego konik, literatura to jego życie oraz wielka pasja, którą widać w każdej postawionej literce i każdym kolejnym tekście.
Jednak Jarek Czechowicz to także bloger literacki i recenzent, który nie boi się stanąć twarzą w twarz ze swoimi idolami i zadawać im dogłębnych, intensywnych w przekaz pytań. Tak właśnie powstał jego cykl wywiadów, czyli „Rok w rozmowie. Pisarze Krytycznym Okiem”, dzięki któremu i my możemy stanąć oko w oko z plejadą polskich pisarzy i zerkając zza pleców Jarka podziwiać, jak bierze ich w krzyżowy ogień pytań.
Moi Drodzy,
Dzisiejsza Bezsenna Środa wydała mi się idealna do rozpoczęcia nowej wielkobukowej serii blogowo-vlogowej, czyli WARTO CZYTAĆ.
To seria, której podstawową inspiracją byliście i jesteście… Wy. Wasze komentarze, pytania i zapytania, jakie pojawiają się na blogu i na vlogu od początku mojego pisania i nagrywania.
Co warto czytać z danego gatunku literackiego? Po jakie pozycje konkretnego autora warto sięgać? Od czego zacząć wybrane książkowe przygody?
Żyjemy w erze, gdy każdy pragnie być tym jedynym płatkiem śniegu. Wyjątkowym, unikatowym, tak odmiennym od innych, którego nikt nigdy nie pomyli, a z którym spotkanie na zawsze zapadnie w pamięć. Dwoimy się i troimy, by wyznaczyć swoją indywidualność, czasami niemal groteskowo, nie zauważając (a może nie chcąc zauważyć?), że takich innych, odmiennych i wyjątkowych zrodziło się na pęczki i płatki śniegu zamieniły się w jednostajny, niczym niewyróżniający się biały horyzont. Istnieją jednak wciąż ludzie, których odmienność razi w oczy – rzuca się niemal od razu, zacierając wszelkie inne wrażenia. Wystarczy jedna cecha, niezwykły element, wynaturzenie, które fascynuje, jednak także przeraża. Czy zastanawialiście się jak to jest być właśnie taką osobą? Jaką cenę musi zapłacić za swoją inność?
Przed Wami dziewczyna-anioł, dziewczyna-ptak, dziewczyna-odmieniec, czyli poznajcie niezwykłą powieść Leslye Walton, która czerpie garściami z klasycznych opowieści realizmu magicznego – „Osobliwe i cudowne przypadki Avy Lavender”.
Moi Drodzy,
Ostatni tydzień lutego już niemal za nami! Ale to szybko minęło! Na Wielkim Buku to był tydzień czytelniczych wrażeń i ciężkiej pracy – kolejne tygodnie zapowiadają się równie szaleńczo, a może nawet bardziej <3 Już nawet nie mam pojęcia, kiedy zrobię dla Was podsumowanie! No nic, pomyślę o tym jutro 😉
A teraz czas na małe co nieco, czyli TYDZIEŃ BLOGOWY #40.
Do poczytania, do oglądania i do polubienia 🙂
Bo warto czytać.
O.
P.S. Pamiętajcie o KONKURSIE Z KSIĄŻKAMI MAŁGORZATY GUTOWSKIEJ-ADAMCZYK! 🙂
Popuśćcie wodze fantazji i wyobraźcie sobie Polskę XXI wieku, której historia wcale nie zaczęła się od chrztu Mieszka I, tylko trwała przez wieki w słowiańskiej wierze. Nasz kraj wciąż pozostaje królestwem, na wskroś nowoczesnym, jednak takim, w którym pradawne wierzenia z panteonem pogańskich bóstw na czele są wciąż niezwykle żywe i stanowią istotny element naszej codzienności. Świat, w którym lepiej nie farbować włosów podczas okresu, gdy zamieszane białko jaja rzucone w ogień uśmierza ból brzucha, a ubożęta można dojrzeć w ciemnych kątach własnego domu. To świat tak odmienny, tak zupełnie inny, a jednocześnie tak bliski i w jakiś sposób znajomy. Niesamowita słowiańszczyzna, jak powiedziałaby Maria Janion, której wyparliśmy się przed wiekami, a która wraca do nas w literaturze i pokazuje, że być może to mogło się udać.
Tak jak w doskonałej, przezabawnej i uroczej powieści Katarzyny Bereniki Miszczuk zatytułowanej „Szeptucha”, która rozpoczyna nową serię Kwiatu Paproci.
Oko za oko, ząb za ząb. Do czego zdolny jest człowiek pragnący zemścić się za krzywdy wyrządzone jemu i jego najbliższym? Do czego posunie się szukając sprawiedliwości? Jak daleko będzie w stanie zajść, by prawda wyszła na jaw, a nazwiska sprawców ujrzały światło dzienne?
„Cholera, krew to krew. Próbowałeś kiedyś zwierzęcej krwi? Smakuje tak samo jak nasza. Czemu więc ludzka ma być cenniejsza od psiej? Lepsza? Na pewno nie według psów. Nie powinno się w ten sposób wartościować życia.”
O bezmyślnej śmierci, która prowadzi do wielkiej zemsty opowiada przejmująca i wzruszająca powieść mistrza niepokojącej, kontrowersyjnej prozy, czyli „Rudy” Jacka Ketchuma.
Człowiek kulturalny, to znaczy taki, który pragnie być postrzegany jako obyty w kulturze, uczy się przez całe życie i nigdy nie wstydzi się do tego przyznać. To taki poszukiwacz przygód różnorakich, nurzający się w fabularnych światach, w tematach non-fiction, zaglądający w kąty muzyczne, któremu nieobce są różnorodne zagadnienia artystyczne, czy życia codziennego. W temacie literatury nie zezuje nerwowo bokiem, gdy ktoś wspomni Sylvię Plath, albo Virginię Woolf, wie co nieco o Henryku Sienkiewiczu i potrafi docenić poezję Czesława Miłosza. W muzyce rozpoznaje Cole Portera, wie kim jest Diana Krall, a jak ktoś wspomni Justina Biebera, to nie dostaje oczopląsu z niewiedzy, wyobrażając sobie puszkę gazowanego napoju. I tak samo w temacie filmowym – potrafi sięgać daleko do początków kina, wie czym jest Złota Palma w Cannes i jak ktoś wspomni Ingmara Bergmana, czy Alfreda Hitchcocka, to wie gdzie szukać ich na filmowej mapie. A jak nie wie, to nie waha się sięgnąć po pomoc, by tę wiedzę uzupełnić. Z czystej fascynacji.
W tym ostatnim zagadnieniu zdecydowanie pomoże odnaleźć się każdemu poszukiwaczowi przygód kulturowych najnowsza książka prawdziwej pasjonatki i jednej z najwyrazistszych postaci polskich mediów, czyli „Krótka Książka o Miłości” Karoliny Korwin-Piotrowskiej.
