Nie każdy powrót do domu to powrót do rodzinnego gniazda, tym bardziej do miejsca, w którym wciąż czają się demony przeszłości jak w Wdowinku Anny Fryczkowskiej.
Czytaj dalej„Wdowinek” Anna Fryczkowska recenzja
Tag: recenzja
„Siedem śmierci Evelyn Hardcastle” Stuart Turton recenzja PATRONACKA
Stuart Turton rzuca czytelnikom wyzwanie w swoim niebanalnym kryminale, który umyka wszelkim możliwym schematom gatunku Siedem śmierci Evelyn Hardcastle.
Powieść kryminalna opiera się na kilku podstawowych zasadach, które trudno przełamać, od których nie sposób uciec. Bo jakże to? Porzucić znany motyw mordercy i detektywa? Obalić podstawowy kanon, w którym trup to trup i nic go już nie wskrzesi, czasu cofnąć się nie da? Roznieść w pył tradycyjny schemat śledztwa? Czy taki twór będzie jeszcze można nazwać kryminałem? Tak, jeśli autor zdecyduje się rozsadzić gatunek jakim jest kryminał, przekroczyć granice i wykorzystać wszystkie możliwe narzędzia jakie tam znajdzie na swoją korzyść.
Czytaj dalej„Wiedźma” Anna Sokalska recenzja
Anna Sokalska zabiera czytelników do nowego świata miejskiego fantasy w pierwszym tomie swojej nowej serii Opowieści z Wieloświata Wiedźma.
Czytaj dalejBezsenne Środy: „17 podniebnych koszmarów” Stephen King i inni – recenzja
Stephen King i Spółka prezentują antologię tematycznych opowiadań z pogranicza grozy i zabierają swoich czytelników w przestworza w 17 podniebnych koszmarach.
Czujesz lęk przed lataniem? Boisz się wsiąść do samolotu, helikoptera, balonu, a sama myśl o wzbiciu się w powietrze sprawia, że drżą Ci kolana i zasycha w gardle? Powietrzne wygibasy nie są dla Ciebie? To zapomnij o tej książce! A jeśli w powietrzu czujesz się jak ryba w wodzie, to poczekaj chwilkę, poczekaj dwie już King sprawi, że odechce Ci się latania na dobre.
Czytaj dalej„Dziewczyny od szyfrów” Liza Mundy – recenzja PATRONACKA
Zapomniana historia młodych amerykańskich kobiet, które podczas II Wojny Światowej łamały kody wroga w Dziewczynach od szyfrów Lizy Mundy.
Czytaj dalej„Przed końcem zimy” Bernard MacLaverty – recenzja PRZEDPREMIEROWA
Portret cichej dojrzałej miłości prezentuje Bernard MacLaverty, irlandzki pisarz, który powraca po szesnastu latach przerwy w powieści Przed końcem zimy.
Czytaj dalej„Gdzie jest prezydent” James Patterson & Bill Clinton – recenzja
Największy atak cyberterrorystyczny w historii Stanów Zjednoczonych w sensacyjnej powieści Gdzie jest prezydent pióra jednego z najsłynniejszych pisarzy świata Jamesa Pattersona, napisany we współpracy z Billem Clintonem.
Czytaj dalejBezsenne Środy: „Szczury Wrocławia. Kraty” Robert J. Szmidt – recenzja
Prawdziwa epidemia ospy we Wrocławiu 1963 roku stała się inspiracją dla opowieści postapokaliptycznej w duchu żywych trupów, czyli Szczury Wrocławia. Kraty Roberta J. Szmidta.
Czytaj dalejW ciągu ostatnich kilkunastu dni zarejestrowano i objęto leczeniem szpitalnym we Wrocławiu pięć przypadków, w których dotychczasowy przebieg nie wyklucza ospy prawdziwej.
Słowo Polskie
„Jednostka” Ninni Holmqvist – recenzja
Przerażająca na ten swój zimny, spokojny, skandynawski sposób wizja dystopijnej przyszłości, w której każdy może stać się zbędny Jednostka Ninni Holmqvist.
Wyobraź sobie świat, w którym rządzą zimne liczby, a człowiek zredukowany jest do ciała. Społeczeństwo, które nie potrafi odmówić, nie potrafi wyrazić sprzeciwu, ale biernie poddaje się woli wszechobecnego państwa. Wyobraź sobie placówkę, do której może trafić każdy, który już nie jest potrzebny, z kogo, według ustalonych kryteriów, nie będzie już pożytku. Ostatnie pożegnania, porzucone domy, spakowany dorobek życia w walizce, sztuczny uśmiech na twarzy. A potem kilka dni pięknej iluzji, państwowej fatamorgany, który prowadzi ku jednemu ku śmierci.
Czytaj dalej„Śmierć wisi w powietrzu” Kate Winkler Dawson – recenzja PATRONACKA
Dwóch seryjnych morderców przyczajonych pośród londyńskiej mgły w przejmującym reportażu Kate Winkler Dawson Śmierć wisi w powietrzu.
Mgła jawi się już niemal jako symbol brytyjskich miast. Gęsta, przytłaczająca, mlecznobiała stała się nieodłączną częścią brytyjskiej codzienności. Sunąca po brukowanych ulicach, obłapiająca kamieniczki, otulająca mieszkańców Wszechobecna. Ale tamta mgła była inna. Mordercza. Nieujarzmiona. Pięć grudniowych dni 1952 roku. Pięć dni wystarczyło, by zabić ponad dwanaście tysięcy osób. Pięć dni i zabójcza mgła, która w tamtym roku osaczyła Londyn.
Czytaj dalej