Moi Drodzy,
Kolejny tydzień przeminął z wiatrem, a wraz z nim moc przepysznych tekstów i filmów w blogo i we vlogosferze. Już tradycyjnie, wybrałam dla Was kilka naprawdę wspaniałych kąsków, czyli TYDZIEŃ BLOGOWY #30!
Do poczytania, do oglądania i do polubienia 🙂
Bo warto czytać.
O.
Moi Drodzy,
Święta za pasem, Święta tuż tuż, czas zaszaleć, czas przygotować paczuchy i zorganizować prezenty dla bliskich i… może dla siebie też? Nie ma co udawać i nie ma co się kryć – książki to idealny i najlepszy prezent dla każdego bukoholika. <3
W środę już podzieliłam się z Wami moim WIELKOBUKOWYM BEZSENNYM PRZEWODNIKIEM PREZENTOWYM, gdzie znaleźć mogliście pozycje idealne dla miłośników horroru i wszelkiej grozy, a dzisiaj czas na bardziej uniwersalny zestaw, czyli:
Moi Drodzy,
Dzisiaj powinno być mrocznie, powinno być bezsennie, a będzie straaasznie świątecznie!
Mikołajki już za nami, to teraz czas najwyższy na Święta Bożego Narodzenia. Niezwykły czas, magiczny, niezwykle rodzinny i wypełniony dobrymi myślami i pięknem. A na dokładkę, dla umilenia atmosfery… prezenty.
Jasnym jest, że bukoholik, książkoholik, obsesyjny wielbiciel literatury najbardziej cieszy się z książek i nie ma w tym nic dziwnego, bo przecież to najistotniejsza część naszego życia – nowe opowieści <3
Jednak wiadomo także, że nie jest łatwo wybrać idealnego prezentu spośród tysięcy atakujących nas tytułów, bestsellerów bijących z półek i topowych pozycji promowanych wszem i wobec.
Dlatego też postanowiłam pomóc w tym roku wszystkim tym, którzy szukają czegoś strasznego, a zarazem pysznego i zainspirować zarówno książkowo, jak i filmowo (zdecydowałam się na trzy najciekawsze ekranizacje).
Specjalnie dla Was:
Od początku istnienia Wielkiego Buka powtarzam niezmiennie: „Nie liczy się forma, nie liczy się medium. Liczy się opowieść i treść.” To pewnie dlatego nigdy do końca nie potrafiłam zrozumieć tego często pełnego goryczy, wyrzutów i niekończących się argumentów konfliktu* pomiędzy zwolennikami tradycyjnych, papierowych książek a zwolennikami ebooków, czy audiobooków. Jedni próbują przekonywać drugich, czasami delikatnie, czasami nawet agresywnie i nadziwić się nie mogę, gdy jedna strona próbuje na siłę przekonywać drugą, nie szukając nawet wspólnego gruntu, nie licząc na jakikolwiek kompromis. Czy w czytaniu nie chodzi nam wszystkim o to samo? O poznawanie opowieści? O zanurzenie się w inny świat? O naukę poprzez przekazywaną nam treść?
Sama chciałam ten temat poruszyć już od dłuższego czasu, dołożyć swoją cegiełkę i podzielić się z Wami moim punktem widzenia, bo wciąż powraca on w konwersacjach i przewija się w moim otoczeniu. Do tej pory nie było takiego powodu, żeby dotknąć tego tematu, ale ze względu na współpracę z księgarnią internetową Virtualo i dyskusję, która pozwoliła mi usystematyzować myśli mam w końcu okazję, by o tym wspomnieć i wyłożyć moje przemyślenia.
Moi Drodzy,
Kolejny tydzień już za nami! Grudzień rozpędził się pysznie i wcale nie zamierza zwolnić, więc nie ma na co czekać, bo blogsfera i vlogosfera nie śpi. Czas na porcję pyszności blogowo-vlogowych, czyli TYDZIEŃ BLOGOWY #29 na Wielkim Buku!
Do poczytania, do oglądania i do polubienia 🙂
Bo warto czytać.
O.
*CUDOWNYCH MIKOŁAJEK! Koniecznie pochwalcie się, czy coś pysznego upolowaliście!
Wyobraźcie sobie, że gdzieś teraz blisko, tuż za rogiem, komuś kogo znamy może tylko z widzenia, a może nie znamy wcale, ale parę razy minęliśmy go na ulicy, właśnie wali się świat. W jego życiu dzieje się coś, co zmieni je na zawsze, a może tylko na jakiś czas, ale na pewno teraz i tutaj ten ktoś przechodzi jedne z najcięższych chwil swojego życia, jest mu smutno, przykro i czuje się wyjątkowo samotny. A teraz pomyślcie sobie, co gotowi bylibyście zrobić, gdybyście dowiedzieli się o kłopotach takiej osoby? Czy wyciągnęlibyście pomocną dłoń, czy zignorowali wszystko, bo przecież człowiek człowiekowi wilkiem? Czy może zaangażowalibyście swoją pobliską społeczność i spróbowalibyście jakoś zareagować? A może sami zorganizowalibyście coś na własną rękę? W naszej rzeczywistości łatwiej jest o obojętność niż o nawet zwykłe, miłe słowo. Czasami wcale nie trzeba wiele – szczypta empatii tu i tam, bezinteresowny uśmiech i słowo dziękuję. Czy to kosztuje tak wiele?
O tym jak ważne jest, by nigdy nie zostać obojętnym, by potrafić pomóc, gdy ktoś tej pomocy potrzebuje opowiada niezwykła, ciepła i wzruszająca opowieść Jasona F. Wrighta zatytułowana „Szczęście do wzięcia”. Ta niepozorna powiastka zrobiła niemałe zamieszanie za oceanem, gdzie rozpoczęła jedną z najpiękniejszych akcji charytatywnych w historii Stanów Zjednoczonych. Dzisiaj „Szczęście do wzięcia” trafia do rąk polskiego czytelnika dzięki Wydawnictwu WAM, które zorganizowało wspaniałą akcję na zakończenie roku i tym samym także my możemy dołożyć naszą cegiełkę dobroci, wspierając Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w Krakowie. Po raz kolejny to literatura inspiruje i otwiera serca, dzięki czemu możemy pomóc komuś, kto naprawdę tej pomocy potrzebuje.
Moi Drodzy,
Hop siup! Ziuuu! I nagle mamy grudzień! Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, prezentowe polecanki i podsumowania roku, a ja zorientowałam się, że nie robiłam podsumowań przez ostatnie dwa miesiące!
Przede wszystkim październik i listopad to były NIESAMOWITE MIESIĄCE! CUDOWNE i pełne wspaniałych doświadczeń, które zostaną na długo w moim serduchu. <3
Czy można zdefiniować współczesną rodzinę? Czym jest dzisiaj, na półmetku drugiego dziesięciolecia XXI wieku, rodzina jako instytucja? Czy da się ją konkretnie określić? Nadać jej granice? Jakiś jednolity schemat? Czy rodzinę stanowią już kobieta i mężczyzna, bądź inne aranżacje tego samego konceptu, czy potrzeba jeszcze dzieci, dziadków, wujków, osób trzecich, które pojawiają się z zewnątrz w życiu człowieka i nadadzą mu sens? Jak by nie było, czy to rodzina tradycyjna, czy nowoczesna, to obie powinny operować za pomocą tych samych zasad – poszanowania wspólnych wartości, wzajemnego zrozumienia i miłości, która uzupełnia luki. Jednak to właśnie o to zrozumienie tak często trudno. Bywa, że to co dla jednego partnera oczywiste, drugiemu umyka, ale prawda wychodzi na jaw dopiero wtedy, kiedy jest już za późno, albo nikt nie ma siły już, żeby cokolwiek zmieniać.
Temat wampiryzmu w literaturze i popkulturze to jeden z wciąż najciekawszych i najbardziej fascynujących tematów. Wampir-potwór, wampir-drapieżnik, wampir-kochanek powraca w każdej dekadzie i zmienia swoje formy w zależności od epoki, w której odradza się na nowo. W ostatnich latach przyzwyczailiśmy się do obrazu wampira-libertyna, w duchu twórczości Anne Rice, wyzwolonego i kusicielskiego, takiego geniusza manipulacji. Potem przyszedł czas wampira-kochanka, nieśmiertelnego przystojniaka, młodzieniaszka o wierności stulatka, który zdolny jest do wszystkiego dla swojej ukochanej. Jednak jedynie od czasu do czasu pojawia się w tej wizji wampir-dziecko, wampir, który nawet nie postrzega siebie w roli zdobywcy, ale raczej istoty, której siłą odebrano człowieczeństwo i zainfekowano chorobą krwiopijcy wbrew własnej woli.
Moi Drodzy,
Koniec listopada to taki nietypowy czas – chwila oddechu przed świątecznym szaleństwem, pełna tajemnic, wróżb i andrzejkowej magii. Ale nie oszukujmy się – magia to coś, co potrzebujemy każdego dnia, bo o ile milej jest pędzić przez życie, gdy możemy uszczknąć jej szczyptę to tu, to tam?
Specjalnie dla Was na ten andrzejkowy i poandrzejkowy czas, ale nie tylko, przygotowałam
Magia w nich bywa jak najbardziej dosłowna, ale także bardziej mistyczna. To magia dobra, biała, ale też czarna i złowroga. To historie dla dorosłych, ale także te uniwersalne, w których odnajdą się także młodsi czytelniczy. To historie z przeszłości i nam współczesne. Klasyki i świeżynki spowite gwiezdnym pyłem.
Miłego czytania!
