![realizm magiczny](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/REALIZM_MAGICZNY_KSIAZKI_BLOG_KSIAZKOWY.png)
Realizm magiczny: co to takiego, czy istnieje? A do tego 12 ulubionych powieści gatunku, w tym odkrycie: „WSZYSTKO DOBRZE” Mony Awad.
REALIZM MAGICZNY
Realizm magiczny to nurt literacki i artystyczny, który łączy realistyczne opisy rzeczywistości z elementami magicznymi, nadprzyrodzonymi czy fantastycznymi, traktowanymi przez postacie jako coś zupełnie normalnego.
Charakterystyczne dla tego stylu jest przenikanie się świata rzeczywistego z niecodziennymi, często surrealistycznymi zdarzeniami i postaciami, co tworzy specyficzną atmosferę i pozwala na eksplorowanie głębszych prawd o ludzkiej naturze i społeczeństwie.
Narzędziami gatunku jest tu symbolika, mitologia oraz folklor, aby podkreślić wyjątkowy charakter przedstawianych historii.
12 KSIĄŻEK REALIZMU MAGICZNEGO
![](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/WSZYSTKO_DOBRZE_MONA_AWAD.png)
„Wszystko dobrze” Mona Awad
Kojarzyć możecie nazwisko, bo to autorka głośnego „Króliczka” – to była ciekawa powieść, przyznaję, ale to „Wszystko dobrze” okazała się być miażdżąca. Przynajmniej dla mnie. Ale może to dlatego, że należę do pokolenia millenialsów, blisko mi do bohaterki powieści i rozumiem ją, ach, miejscami za dobrze. Słowiem wstępu, co my tu mamy? Drapieżny i bolesny jak diabli realizm magiczny, motyw faustowski i pakt z diabłem (a nawet diabłami), mamy teatr, wokół którego wszystko się rozgrywa i bohaterkę, która mierzy się z chronicznym bólem.
Miranda zbliża się do czterdziestki i ma wrażenie, że przegrała życie. Była obiecującą aktorką teatralną, ale wypadek wszystko odmienił. Odmienił ją. Z czarodziejki w wiedźmę. W kobietę spowitą aurą nieodstępującego bólu, odurzoną tabletkami, skupioną na swoim cierpieniu. I na przeszłości. Martwą w środku. Teraz, na scenie, jest reżyserką w marnym koledżu i ma misję, by wystawić swoją ukochaną sztukę Szekspira „Wszystko dobre, co się dobrze kończy”. Ale studenci nie chcą. Ani jej, ani tej problematycznej, nieoczywistej sztuki. Miranda jest w rozpaczy. Ale..
Pojawia się nieoczekiwane wybawienie:
„Chcę odzyskać swoje życie. Chcę odzyskać swoje życie.” – życzenie Mirandy wyjęczane w bólu na podłodze gabinetu spełni się. W pewien sposób. W pubie. Nie, na teatralnej scenie. No, gdzieś, gdzie ból zacznie powoli, powoli…
Jestem zafascynowana tą powieścią, oczarowana, zabujana: „WSZYSTKO DOBRZE” Mony Awad to jedna z najlepszych i najbardziej zaskakujących lektur ostatnich lat. I już mówię dlaczego. to opowieść o bólu i kobiecie, która według wszystkich wokół owego bólu się uczepiła. Mona Awad przygląda się cierpieniu z bliska. Dokonuje wiwisekcji cierpienia. Gapi się na samo jego dno. Bohaterka tej powieści jest antybohaterką, jest potworem, jest nieznośna w pewien sposób. Ale. Pojawia się pytanie – czy na pewno jest nieznośna? Czy ten ból – ból fizyczny i idący za nim ból istnienia – są naprawdę fantomowe?
Ta powieść jest szalona, druzgocząca, niesamowita! Ile tu dziwności, ile smaczków szekspirowskich, ile zabawy formą i gatunkiem. Kluczem jest najmniej popularna sztuka Szekpira, czyli „Wszystko dobre, co się dobrze kończy” i bohaterka, którą trudno jest opisać jednoznacznie. Dla jednych jest żałosna, dla innych jest nieustępliwa, dla innych jest wiedźmą, dla innych cierpiętnicą. A może jest tym wszystkim jednocześnie? I nasza Miranda jest dokładnie taka. Niejednoznaczna w swoim cierpieniu. Bo czy ona jest ofiarą, czy oprawcą? Stoję za tą powieścią murem. Rewelacja!
![](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/RealizmMagicznyBlog1.jpg)
„Sto lat samotności” Gabriel Garcia Marquez
To właśnie od tej powieści wszystko się dla mnie zaczęło! Absolutny latynoamerykański klasyk i czołowa pozycja realizmu magicznego w literaturze. Południowoamerykańskie Macondo i dzieje rodziny Buendia, w których szaleństwo miesza się z obłąkaną radością, dziwactwem i rozpaczą. Tutaj niczemu nie należy się dziwić, bo wszystko jest możliwe, a czas zawraca i pędzi nieubłaganie. Warto zwrócić uwagę na nawracające, dzisiaj bardzo niepokojące motywy.
„Umiłowana” Toni Morrison
Jedna z najpiękniejszych opowieści o niewolnictwie, o odzyskiwaniu tożsamości i odkrywania siebie na nowo i jednocześnie jedna z kluczowych pozycji kanonu światowej literatury. O cierpieniu, o zapomnieniu i szukaniu wybaczenia. Osadzona w realizmie magicznym amerykańskiego Południa.
„Dom dusz” Isabel Allende
Klasyczny iberoamerykański realizm magiczny, gdzie granice pomiędzy tym, co wyobrażone, a tym, co rzeczywiste rozpływają się pośród dziwnych zjawisk. Historia o rodzinie, o wojnie i upadających reżimach, o nienawiści, o kobietach, które są życiem i oswajają śmierć w brutalnym świecie mężczyzn.
![](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/RealizmMagicznyBlog2.jpg)
„Dygot” Jakub Małecki
Realizm magiczny w polskim wydaniu obezwładnia serce i staje się podstawą dla wypełnionej smutkiem tragicznej opowieści o inności, o miłości i o śmierci. Zabobon rozkwita na wiejskim klepichu, piorun może trafić konia nie raz, nie dwa, a krew Obcego może leczyć najgorsze choroby.
„Osobliwe i cudowne przypadki Avy Lavender” Leslye Walton
Wyjątkowa historia dziewczyny, która urodziła się ze skrzydłami i jedyne czego pragnie to być taka jak wszyscy. Przygnębiająca saga rodzinna o dziedzicznej inności, o dorastaniu i o kobiecości także w tym najtrudniejszych jej aspektach. Dla czytelników spragnionych magii ukrytej w smutnej codzienności.
„Z nieba spadły trzy jabłka” Narine Abgarjan
Powieść ormiańskiej nagradzanej pisarki o małym ormiańskim miasteczku, o wielkiej historii i zwykłych ludziach, którzy płyną na jej falach. Jej Maran pośród gór jest niczym Macondo ze „Stu lat samotności”, ale nawet tu musi zajrzeć śmierć i zniszczenie. Wciąż, całość pozostaje pełna nadziei, opowieścią przeciw tyranii, sprzeciwem wobec panoszącego się zła. Narine Abgarjan pozwala uwierzyć, że piękno i dobro zawsze zwyciężą. Znakomita proza, piękna opowieść, ormiańska do szpiku kości.
![](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/RealizmMagicznyBlog3.jpg)
„Dwie i pół duszy” Justyna Hankus
Historia wioski Rutki nad jeziorem Ruty, czegoś, co kusi w pobliskim lesie i chłopaka, który nosi w sobie dwie dusze, a wiadomo, że co dwie to niejedna i to jest za wiele na jednego człowieka. Czyta się z zapartym tchem, z poczuciem narastającego przerażenia – rodzima groza do szpiku kości. Dla mnie to było objawienie i dawno nie było w polskiej grozie tak przejmującej powieści.
„Las zna twoje imię” Alaitz Leceaga
Dwie siostry bliźniaczki, dwie dziewczynki o niezwykłych zdolnościach, tajemniczy las krainy Basków i duchy, które krążą między żywymi. Jabłka, które rosną na sosnach, woda, która pojawia się z głębin ziemi, duchy, które tułają się pośród żywych. Alaitz Leceaga czerpie wszystko to, co najlepsze z kanonu realizmu magicznego, tworząc własną, wypełnioną dziwnością i kobiecym duchem opowieść.
„Czarne miasto” Marta Knopik
Powieść cudownie kobieca, o matkach i o córkach, która pozwala czytelnikowi zanurzyć się w majakach, rojeniach, widzeniach. Marta Knopik zabiera nas na Śląsk. Hipnotyzuje, oczarowuje i wciąga w tę opowieść na granicy snu i jawy, gdzieś na pograniczy realizmu magicznego, który przenikają pył i węglowa mgła. Wspomnienia sióstr, wspomnienia matki, wspomnienia kobiet splecionych przez los.
![](https://wielkibuk.com/wp-content/uploads/2024/07/RealizmMagicznyBlog4.jpg)
„Drach” Szczepan Twardoch
Pełna przemocy i doświadczeń wojny saga rodzinna o samotności, o piętnie okrucieństwa i oddaleniu. To historia o potrzebie miłości opowiedziana z perspektywy pradawnego bóstwa zwanego Drachem. Intensywna, mocna w przekazie i na swój sposób pierwotna. Wymagająca opowieść dla wymagających czytelników.
„Dostatek” Michael Crummey
Nowa Funlandia to wdzięczna wyspa dla realizmu magicznego. Martwy wieloryb i tajemniczy człowiek znaleziony w jego brzuchu. Opowieść o krainie rybaków w duchu realizmu magicznego rodem z północy. Historia o czasie, który zawraca, o morskiej magii, o sekretach i oceanie, który jest życiem i śmiercią.
O.
*We współpracy z Wydawnictwem Poznańskim.