BABSKIE, bo z babami w rolach głównych 😀 Dobre i pełne emocji!

„Rita, kłopoty i ja” Izabela Koba

Tytuł brzmi trochę jak komedia pomyłek, a w gruncie rzeczy kryje nam się tutaj perełka literatury obyczajowej z mądrym i ciepłym przesłaniem. O tym, że spełnianie marzeń jest bezcenne i warto jest spełniać nawet wtedy, gdy w życiu najłatwiej nie jest. A może właśnie wtedy?

Luiza to kobitka po czterdziestce. Spełniona żona, matka dwóch nastolatków, opiekunka domu, dziennikarka. Ale Luiza ma jedno marzenie. Zupełnie szalone. Które siedzi w niej od dwudziestu lat. Zagrać w teatrze. Ba. Zagrać konkretną rolę w kultowej sztuce „Edukacja Rity”. I Luiza podejmuje wyzwanie, łamiąc marzenie za nogi.

Ciekawostka. Izabela Koba zagrała kiedyś Ritę, a swoje doświadczenia z amatorskiego teatru przełożyła na papier. Oczywiście odpowiednio podrasowane, podkręcone, dopasowane do okoliczności fikcyjnych oraz do postaci swojej bohaterki. Luiza moglaby sobie odpuścić. Która kobieta w jej wieku, z doświadczeniem, z obowiązkami zabiera się za granie w teatrze? Ale Luiza nie odpuszcza, nawet jak synowie, przyjaciółki, a nawet szef trochę z jej marzenia aktorskiego drwią. W tym tkwi właśnie siła Luizy i moc całej powieści. Szkoda jest sobie odpuszczać marzenia, bo życie ma tendencje do zaskakiwania. Lepiej coś zrobić dla siebie, niż odpuszczać w połowie drogi.

Jest prawdą powszechnie znaną, że po powieści stricte obyczajowe sięgam sporadycznie. Ale! Kiedy już sięgam, to dobieram je tak, żeby pasowały do mnie, do Was, żeby to miało sens. I tak jest z powieścią Izabeli Koby. Autorka podnosi nas na duchu, przypomina o tym co jest ważne, daje inspiracyjnego kopa. Możecie nawet nie wiedzieć, że potrzebujecie Rity, ale serio – potrzebujecie!

„Służące” Kathryn Stockett

Piękne wznowienie aż prosi się, żeby przypomnieć tę historię! Autorka wykorzystała swoje własne wspomnienia, doświadczenie swojego pokolenia, aby opowiedzieć piękną i mądrą historię o obalaniu barier, przebijaniu murów i zaufaniu bez względu na kolor skóry, czy pozycję społeczną. Historię o sile opowieści, o mocy słowa i o prawdzie, przed którą nie można uciec. Pozytywne przesłanie, subtelność przekazu i wzruszający wydźwięk, zmuszają czytelnika do refleksji niemal po każdym rozdziale.

„Śnieżny pałac” Magda Knedler

Moje tegoroczne przypadkowe odkrycie, za które dziękuję obserwatorce Dorotce. To jest GOTYCKA współczesna opowieść o odciętym od świata dworku i jego mrocznych tajemnicach. Do świata kobiet, rodzinnych sekretów i sztuki wkracza… Michał, doświadczony życiem nauczyciel, który ma dawać lekcje córkom właścicielki. Tylko, że w Śnieżnym Pałacu coś jest nie tak i nawet bajeczny krajobraz wywołuje ciarki na plecach.

Wyborna, fenomenalna historia w duchu Noreczki.

„Spuścizna” Nora Roberts

A propos. Pierwszy tom cyklu Zaginione Narzeczone, trylogii romansu gotyckiego. Dwie przyjaciółki, odziedziczona posiadłość i rodzinna klątwa. W tle zjawiskowe krajobrazy, urocze dialogi i duchy, które czasami bywają naprawdę niepokojące. Ale to Noreczka, więc happy end, miłość i dobre emocje gwarantowane!

„Tutaj mieszka zło” Sonia Rosa

Mistrzyni bohaterów, których nie znosimy cały sercem znów serwuje nam historię, w której każdemu po kolei chcemy zrobić „bonk” i bawimy się świetnie. Dom z przerażającą przeszłością, małżeństwo z wielkimi marzeniami i niechciany gość, który zamieni ich życie w koszmar. Nie mogłam się oderwać.

„Jej chłopak” Freida McFadden

Trzeba wybaczyć Freidzie nonsens i bohaterki z niskim IQ. Bo zagmatwana fabuła zaskakuje niecodziennym rozwiązaniem, akurat w tym przypadku. To historia młodej kobiety, która szuka miłości w sieci i znajduje… księcia z bajki. Nie ma długo oczywiście, ale akurat w tej historii nie ma nic oczywistego. Dobra zabawa.

Bo warto czytać.

O.

*We współpracy z Wydawnictwem Szara Godzina.