Bezsenne Środy: „Coś na progu” H.P. Lovecraft

Bombla_BezsenneCośNaProgu

Pamiętacie opowieść Samotnika z Providence o pewnym miejscu, na wybrzeżu, w którym zdarzyło się coś, o czym lepiej byłoby zapomnieć? Pamiętacie klątwę, rodzaj skazy, która przechodzi tam z pokolenia na pokolenie i zmusza do powrotu do „korzeni”? Pamiętacie tę obrzydliwą, klaustrofobiczną podróż, jaką zaserwował nam nie kto inny, jak H.P. Lovecraft w swoim „Widmie nad Innsmouth”? Wypełnione wilgocią, smrodem stęchłej ryby, opustoszałe miasteczko, gdzie lepiej nie pytać, nie kręcić się po zmroku? Tam, gdzie prężnie działa Ezoteryczny Zakon Dagona, a niejaki kapitan Obed Marsh zawarł pewien pakt, z tym czymś, co czyha w morskich otchłaniach? Jeśli tak i jeśli chcecie na powrót usłyszeć o sekretach miasteczka, to znajdziecie je, choć jedynie po części w niezwykłym, niewiarygodnym opowiadaniu „Coś na progu” („The Thing on the Doorstep”).

“So I say that I have not murdered Edward Derby. Rather have I avenged him, and in so doing purged the earth of a horror whose survival might have loosed untold terrors on all mankind. There are black zones of shadow close to our daily paths, and now and then some evil soul breaks a passage through. When that happens, the man who knows must strike before reckoning the consequences.”

Opowieść zaczyna się od wyznania – niejaki Daniel Upton, narrator tej piekielnej historii, przyznaje się do morderstwa, do usunięcia ze świata żywych swojego wieloletniego przyjaciela – Edwarda Derby. Ich przyjaźń była doprawdy wyjątkowa. Opierała się na uwielbieniu do rzeczy okultystycznych, razem uczęszczali na wykłady na Uniwersytet Miscatonic w pełnym tajemnic Arkham. Z czasem jednak, ich drogi kariery rozeszły się, niemniej pozostali w bliskim kontakcie. Do czasu, gdy Edward postanowił ożenić się z niejaką Asenath Waite, córką legendarnego już czarodzieja Ephraima Waite – kobietą rodem z Innsmouth, która ma jeden cel i zrobi wszystko, by go osiągnąć. Kontynuuje dzieło swego ojca, zaciąga biednego, zafascynowanego nią Edwarda w nieznane światy, a aura wokół niej robi się coraz straszliwsza. I coś złego dzieje się z jej mężem… bo w pewne dni, od czasu do czasu w ogóle nie wydaje się być sobą…

„Coś na progu” H.P. Lovecrafta oparta jest o bardzo intrygujący koncept, jednak nie podążę tym tropem, aby nie zepsuć nikomu niespodzianki, a w zamian zaznaczę, jak istotnym jest u Samotnika z Providence motyw zakorzenienia się w wykreowanym świecie i spójne wtłoczenie w niego bohaterów. Miasto Arkham, mroczne, dziwne, przyciągające to, co czai się w ciemnościach, wyrasta przed naszymi oczami, tak jak znikąd nagle pojawia się na mapach, gdy tylko o nim czytamy. Magia, ta czarna, pradawna, kosmiczna i nie do opisania, jest integralną częścią tego miejsca, a w wyobraźni jak najbardziej naturalną, która otacza świat Lovecrafta, niczym dusząca, mroczna mgła. Wydawać by się mogło, że w Arkham nie ma słońca, trwa wieczna noc, a jego mieszkańcy stworzeni są do mrocznych, alchemicznych celów, nawet jeśli zajmują się czymś tak zwyczajnym, jak byciem architektem (Daniel Upton). Dziwność przyzywa, zew terroru słychać w oddali i nic już nie jest pewne dla tych, którzy trafią w to spowite tajemnicą miejsce.

Dzisiaj nie zmrużę oka, bo czuję, że nadchodzi znów i spogląda moimi oczami.

O.

*Tak, jak wspomniałam na początku, ”Coś na progu” jest powiązane z jednym z najlepszych opowiadań Lovecrafta – „Widmem nad Innsmouth”, o którym już Wam pisałam TUTAJ. 🙂

**Pełny tekst tego WSPANIAŁEGO opowiadania H.P. Lovecrafta znajdziecie całkiem za darmo, w oryginale TUTAJ.

34 thoughts on “Bezsenne Środy: „Coś na progu” H.P. Lovecraft

    • Bombeletta pisze:

      Podpowiem Ci, tak z własnego doświadczenia, że Lovecrafta i tak nie przeczytasz na raz, bo przejesz się po dwóch historiach 😀 To tak jak z Edgarem Allanem Poe 😀 Jak zerkniesz do mnie na Goodreads, to od 3 lat chyba czytam już ten zbiór Lovecrafta 😀 Te opowiadania są na tyle krótkie, że możesz do wieczornej herbatki pożreć 😀

      • tanayah pisze:

        😀 No dobra, to rozpocznę pożeranie po kawałeczku już niedługo 😀 Choć co prawda mój T. twierdzi, że przeczytał ten zbiór „Groza w Dunwitch” w dwa dni, czy jakoś tak, ale mój T. widać nie jest normalny 😀 😀 😀

        • Bombeletta pisze:

          Ja też tak czytałam za pierwszym razem dwa moje pierwsze tomiki Lovecrafta (bo malutkie były) 😀 To Antologię pożeram po kawałeczku, żeby smakować ❤ Ale to jest taka moja porada dla początkujących z Lovecraftem – bardzo wyczekuję Twojej opinii 😀

  1. monweg pisze:

    Lubisz Lovecrafta, prawda? To się czuje czytając Twoje recenzje. Chyba muszę poszukać i się zapoznać z jego twórczością. Właśnie zarezerwowałam egzemplarz opowieści w bibliotece – Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści. Mam nadzieję, że i mnie się spodoba 🙂

    • Bombeletta pisze:

      Nie, nie – ja nie lubię Lovcrafta, ja Lovecrafta KOCHAM (twórczość) 😀 Jestem ogromnie ciekawa, czy Tobie również się spodoba – najlepiej czytać po jednym opowiadaniu na wieczór, żeby się nie przejeść 😀 Czekam na wrażenia!

  2. takitutaki pisze:

    ha! a ja to mam! tylko jakoś zapomniałem.. Twoje ‚Bezsenne środy’ skutecznie przypominają o zapomnianych lekturach i autorach po których miałem sięgnąć..

  3. krzysztof mroczko pisze:

    Hm, dawno nie czytałem już, pora odświeżyć nieco. A opowiadanie oczywiście pamiętam, podelektuję się zatem językiem. Zresztą, to przez Poe’ego i Lovecrafta nie lubię tych Kingów czy innych Koontzów, protoplaści gatunku ustawili poprzeczkę zdecydowanie za wysoko. Z żyjących czynię wyjątek tylko dla Orbitowskiego, choć i on odchodzi od gatunku coraz bardziej.

  4. Luka Rhei pisze:

    Takiego nastroju lovecraftowego było mi ostatnio trzeba… ❤ Mam wrażenie, że nie czytałam "The Thing on the Doorstep", więc dziś sobie zobaczę w pracy 😀

    PS. Dzięki Twoim ostatnim namowom – nie namowom… kupiłam "Rok wilkołaka" 😀 Od razu widać, że trzeba potraktować go dużym przymrużeniem oka, ale wydanie jest ŚWIETNE! Te ilustracje!!

    • Bombeletta pisze:

      O! Wielka radość 😀 No właśnie to jest taka lektura pół-żartem, pół-serio 😀 Czekam na Twoje wilkołacze Przestrzenie Grozy 😀
      No a Lovecraft jest zawsze dobry na, hm, poprawę nastroju 😀

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s